Ik hou van lezen #37

In de zomervakantie heb ik veel gelezen, dus verwacht wat meer blogs over boeken de komende tijd!

Ice – Anna Kavan 
In deze dystopische roman wordt de wereld geteisterd door een nieuwe ijstijd. Het naamloze hoofdpersonage is geobsedeerd door een jonge vrouw en reist voor haar de hele wereld af terwijl het steeds kouder wordt. De man heeft last van nachtmerries en hallucinaties waardoor je soms niet meer wat nu echt gebeurd en wat niet. De schrijfstijl van dit boek is erg surrealistisch, het leest bijna als een ongrijpbare droom. Maar ik kwam daardoor niet goed in het verhaal en bleef er een soort boven ‘zweven,’ het voelde heel oppervlakkig. Ik kan wel tien redenen bedenken waarom dat goed past bij de symbolische betekenis van het ijs dat telkens terugkeert in de roman, maar het maakte voor mij het lezen niet zo bijzonder. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik gewoon niet zo’n fan ben van surrealistische schrijfstijlen.

Call Me Be Your Name – André Aciman
Ik was eigenlijk niet van plan het boek te gaan lezen omdat ik de film op zichzelf heel mooi vond, maar ik kwam de roman tegen in de bibliotheek en besloot het toch maar mee te nemen. De 17-jarige Elio verblijft met zijn familie in hun zomerhuis in Italië wanneer hij verliefd wordt op de oudere Amerikaanse student Oliver die zijn vader in de zomer komt helpen. Wat volgt is een achtbaan van een verhaal waarin elk aspect van Elio’s verwarring en intense gevoelens tot in detail beschreven wordt. De leeservaring is daarom vrij intens, je wordt helemaal meegezogen in Elio’s obsessie en verliefdheid. Ik vond het mooi om te lezen, maar het was toch iets te intens voor mij. Het is natuurlijk logisch vanuit Elio’s perspectief dat alles over Oliver gaat, maar op een gegeven moment vond ik dat saai worden en Oliver vond ik ook niet een aardig personage. De film wist mij meer emotioneel te raken dan het boek, maar de intense leeservaring kan voor anderen ook juist meer emotie opwekken.

Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck 
Deze roman volgt het leven van vijf verschillende mensen, de 12-jarige tiener Lou, haar moeder Elsie van 42 die een affaire heeft met de kunstenaar Casper van 46, Elsie’s zus Eva van 36 en hun alcoholverslaafde vader Jos van 71. De verhalen en ervaringen lopen door elkaar heen en verkennen onverwacht geluk, grote obstakels en vechten met jezelf. Griet op de Beeck is Vlaams, dus verwacht veel Vlaamse spreektaal zoals ge, gij en uw in het verhaal. Ik vond het een mooie roman om te lezen, maar het maakte niet de hoge verwachtingen die ik van Griet op de Beeck had waar. De personages komen heel echt over, maar sommige verhaallijnen vond ik voorspelbaar worden. Maar goed, er zijn heel veel lovende recensies over haar werk dus misschien was dit gewoon niet het boek voor mij.

The Book of Strange New Things – Michel Faber
Dominee Peter vertrekt naar een andere planeet, waar mensen net bezig zijn om een basis te bouwen, om daar de plaatselijke aliens te bekeren tot het christendom. Lichtjaren van elkaar verwijdert probeert Peter contact te houden met zijn vrouw Bea op aarde, terwijl hij steeds meer bij de bevolking betrokken raakt. Het is vooral een verhaal over vervreemding van jezelf, je omgeving en familie en het gaat niet zozeer om de actie. Hoewel ik moest lachen om het feit dat de aliens zich presenteren als “Jesus Lover 1/2/3/4/5”, had ik meer bijzonders verwacht van de combinatie christendom en aliens. Daarbij vond ik het verhaal snel voorspelbaar worden, bij de enige verhaallijnen die er dan waren kon je vanaf pagina 100 invullen waar het heen zou gaan. Desalniettemin vond ik de schrijfstijl van Michel Faber wel fijn om te lezen en ik ben nu ook wel benieuwd naar de rest van zijn werk.

Advertenties

12.9.18.

Ik had van mijn verjaardagsgeld een tent gekocht en daarom moest ik deze zomer een keer gaan kamperen. Samen met een vriendin ging ik een paar dagen naar Texel, vlakbij De Koog. Onze kampeerplek was midden in de duinen en zo verstopt dat we drie keer een verkeerde route namen voordat we het mini paadje naar onze plek hadden gevonden. Overal zaten dieren, de zee was twee minuten lopen en ondanks de grootte van de camping was het overal erg stil. Een supermooie plek, zeker een aanrader om een keer te kamperen! Het was de eerste keer dat ik ging kamperen zonder familie met als gevolg dat we wel een gasbrander hadden om te koken maar geen spons, afwasborstel of afwasmiddel hadden ingepakt. Ook had ik de hardnekkigheid van zand onderschat, want het ging na een uur al overal zitten. Je leert pas echt een schoon en zandvrij bed waarderen na een paar nachten in een zanderige tent slapen.

Verder zwaaide ik mijn zusje uit op Schiphol omdat ze een paar maanden in Schotland gaat studeren, bezocht ik een erg leuke theatervoorstelling waar je eerst de voorstelling zag en daarna ging dineren, improviseerde ik deels een speech op een 21 diner en ging voor het eerst in vijf jaar uit met vriendinnen van de middelbare school.

Geweldig Star Trek nieuws: Er zijn op dit moment vier verschillende Star Trek series in productie en alsof dat nog niet genoeg goed nieuws is, maakte Sir Patrick Stewart bekend dat hij terugkeert als Captain Picard (uit Star Trek: The Next Generation) in een serie die waarschijnlijk Picard’s leven oppakt na het einde van The Next Generation. Het duurt vast nog jaren voordat deze serie geproduceerd zal zijn, maar ik ben heel enthousiast!

Team vlierbloesem: Ik drink niet veel vruchtensapjes thuis, maar deze zomer heb ik het genot van vlierbloesemsiroop ontdekt. Heel lekker en fris, vooral dit recept met appelsap en ijsblokjes is het proberen waard.

Het Groene Hart: Ik vind duurzaamheid een belangrijk en interessant onderwerp, daarom luisterde ik naar de podcast Het groene hart, geproduceerd door Happinez. Elke aflevering wordt iemand geïnterviewd over een duurzame levensstijl, zoals Nina Pierson (oprichter van SLA) en Babette Porcelijn (auteur van “De verborgen impact”). Het zijn interessante gesprekken, maar af en toe vond ik de interviews wel erg alle kanten opgaan en miste ik een iets duidelijkere introductie bij bepaalde personen die ik niet kende.

Androids en games: Een van mijn guilty pleasures is het kijken van gamers op YouTube, vooral mensen die indie en sciencefiction games spelen. Ik heb een tijd de bekende Markiplier gevolgd, maar afgezien van zijn serie over Subnuatica (overleven in de oceaan) vond ik de rest niet zo leuk omdat ik knettergek werd van de vreselijk flauwe en kinderlijke humor. Daarom keek ik deze zomer een videoserie van Jacksepticeye over Detroit Become Human. Deze game gaat over androids die langzaam een bewustzijn ontwikkelen en als levende wezens gezien willen worden in plaats van werkmachines. De graphics van het spel lijken levensecht en het verhaal is erg interessant, zeker een aanrader om een playthrough te kijken of om het spel zelf te spelen! Het liefst zou ik graag vrouwelijke youtubegamers volgen met iets minder humor van een tienjarige, maar ik ben nog niet iemand tegengekomen die ook spellen speelt die ik interessant vind. Vast een nichevraag, maar mocht iemand tips hebben, let me know!

Ed Sheeran en opera: Ondertussen kots ik het liedje Perfect een beetje uit omdat het doodgedraaid is op de radio, maar deze cover is het luisteren waard. Ed Sheeran zingt samen met Andrea Bocelli Perfect in een soort operastijl, compleet in het Italiaans. Een mooie versie van het nummer!

Ik hou van films #16

Ik hou niet zo van Nederlandse films omdat het vaak niet mijn genre is (ik kijk graag naar aliens, musicals of iets met dood en verderf), maar de film Zomer is zo mooi en voor alle Call Me By Your Name fans echt een aanrader! 

Zomer (2014)
Voor iedereen die helemaal lyrisch was over Call Me By Your Name – dit is de Nederlandse variant over twee meisjes die op elkaar verliefd worden in een klein dorp ergens in Nederland. In plaats van lange shots van het Italiaanse landschap zie je hier veel beelden van fietsende mensen door de weilanden en de film gaat ook deels over de problemen in een plattelandsomgeving. Zo was er een redelijk onverwachte (en nare) scène waarin een meisje wordt verkracht door een boerenknecht die vervolgens van zijn vader een krat appels moet brengen om zo “sorry” te zeggen. Het is realistisch en af en toe deprimerend, maar ik vond het een van de beste Nederlandse films die ik in tijden gezien heb. Het schetst een realistisch beeld van de plattelandsomgeving maar is ook grappig en positief, ondanks de deprimerende situaties. Zeker een aanrader om te kijken!

West Side Story (1961)
Na ongeveer maanden de soundtrack van The Phantom of the Opera te hebben grijsgedraaid, was het tijd om een andere musicalklassieker te bekijken. West Side Story is een adaptatie van Romeo en Julia in de achterbuurten van New York. Twee rivaliserende straatbendes, de Sharks en de Jets, vechten het met elkaar uit terwijl van Maria van de Sharks en Tony van de Jets verliefd worden op elkaar. Het is een leuke film met veel dans en mooie liedjes, maar het zal niet mijn favoriete musicalfilm ooit worden. Hoe mooi het ook gefilmd is en hoeveel er ook gedanst wordt, de film is af en toe echt te traag voor mij. En ik weet dat het romantisch moet zijn, maar ik ergerde me ook een beetje aan de “ik hou van je” uitspraken van personages die nauwelijks met elkaar gepraat hebben. Maar goed, de soundtrack blijft geweldig en is zeker het luisteren waard.

Disobedience (2017)
Deze film gaat over traditie, geloof en de vrijheid om te zijn wie je bent binnen die kaders. Na de dood van haar vader keert Ronit terug naar de orthodoxe joodse gemeenschap waarvan ze vervreemdt is, inclusief haar beste vrienden Esti en Dovid die nu met elkaar getrouwd zijn. Tijdens haar verblijf worden Esti en Ronit weer verliefd op elkaar. Ik vond het een mooie film over de liefde tussen twee vrouwen, maar de uitwerking van de personages en het plot is vrij oppervlakkig. Er wordt niet over hun gezamenlijke verleden gesproken en ook in het heden praten personages niet heel erg over de situatie waardoor het verhaal een laag diepgang miste om een connectie met de emotionele scènes te voelen. Dus ja, ik was een beetje teleurgesteld door deze film.

Blindness (2008)
Een stad wordt geteisterd door een epidemie van blindheid wanneer mensen een voor een plotseling een “melkachtige witheid” zien. In de film volg je hoe een dokter en zijn vrouw, die om mysterieuze reden als enige haar zicht behoudt, in quarantaine worden geplaatst en hoe deze blinde mensen zichzelf maar moeten zien te redden. Ik had het boek gelezen waarop de film gebaseerd is, dus zo af en toe miste ik een beetje de spanning van hoe het zou gaan aflopen (maar dat ligt geheel aan mij en niet aan de film), maar ik vond het leuk om te zien. Wees wel gewaarschuwd, er komen af en toe wel echt ranzige scènes in voor.

Ik hou van graphic novels #4

Ondanks al mijn gezeur over mijn scriptie, heb ik nooit duidelijk uitgelegd waar ik het over geschreven heb. Eigenlijk had ik verwacht dat ik een roman zou bestuderen, maar een stripboekenserie van Margaret Atwood kwam op mijn pad en aangezien zij een van mijn favoriete auteurs is, kon ik het niet laten om dit als scriptieonderwerp te gebruiken. 

Angel Catbird – Margaret Atwood / Johnnie Christmas / Tamra Bonvillain
Ik heb mijn scriptie geschreven over Angel Catbird, een driedelige stripboekenserie gemaakt door Margaret Atwood in samenwerking met stripboekentekenaar Johnnie Christmas. Het gaat over wetenschapper Strig Feleedus, die per ongeluk in aanraking komt met zijn eigen experiment waardoor zijn DNA samenvloeit met weefsel van een kat en een uil. Feleedus blijkt vervolgens niet het enige half-dier te zijn en samen met andere half-katten, half-raven, half vampier-kat-vleermuizen moet hij de wereld gaan redden. In mijn scriptie keek ik vooral naar de relatie tussen mensen, dieren en de verantwoordelijkheid van mensen voor andere levenssoorten en dat was erg interessant, maar als ik een review moet geven van de leeservaring, dan raad ik je de serie echt af. Het verhaal is voorspelbaar en er gebeurt vrijwel niets, de humor is erg flauw en de helft van de comics bestaan uit extra tekeningen en achtergrondinformatie over het tekenproces. Als je zin hebt in een simpel superheldenstripverhaal is het misschien leuk, maar ik vond de serie tegenvallen.

Fables, Vol. 1: Legends in Exile – Bill Willingham 
Fables is een stripboekenserie over sprookjesfiguren die proberen te overleven in de ‘gewone’ wereld van New York. Hun thuislanden zijn bezet door de kwaadaardige Tegenstander, waardoor Sneeuwwitje, Belle en het Beest en vele andere sprookjesfiguren in Amerika moeten wonen. In het eerste deel van de strip gaat het voornamelijk over de moord op Rose Red, de zus van Sneeuwwitje, en hoe de sheriff (de Boze wolf) het mysterie onderzoekt. Het is erg leuk om te lezen hoe het moderne en bizarre leven van de sprookjesfiguren er uit kan zien, maar het detectiveplot was vrij vaag uitgewerkt. Gelukkig is het detectivethema vooral overheersend in het eerste deel van de serie en speelt het niet zo’n grote rol in de rest van de comics. Ondertussen ben ik vijf verzamelalbums verder en het verhaal wordt echt een stuk beter, een aanrader als je ook van volwassen sprookjeshertellingen houdt!

Blue is The Warmest Color – Julie Maroh
Wanneer de tiener Clementine een gaybar bezoekt, raakt ze helemaal in de ban van Emma, een punkmeisje met blauw haar. Clementine probeert vervolgens om te gaan met deze verliefdheid en haar homofobische omgeving. Nu moet ik zeggen dat ik de verfilming van de strip zo afgrijselijk saai vond dat ik halverwege gestopt ben met kijken, maar zelfs met de laagste verwachtingen ooit was ik toch teleurgesteld. De enige positieve dingen in de strip zijn de prachtige illustraties en de duidelijke representatie van de verwarrende gevoelens over liefde en passie, want tegen het einde ontspoort het verhaal compleet en gebeuren opeens allerlei dingen tegelijk zonder duidelijke uitleg. Ook vond ik dat bepaalde aspecten van het verhaal onterecht geromantiseerd worden terwijl het een behoorlijk problematische relatie is. Maar goed, ik las dit voor onze leesclub en niet iedereen vond het zo vreselijk dus het leverde wel een leuke discussie op.

Swallow Me Whole – Nate Powell 
Deze graphic novel gaat over de tieners Ruth en Perry, een broer en zus die allebei lijden aan schizofrenie. Tussen spanningen thuis en op school, een oma die op sterven ligt en relaties door proberen Ruth en Perry om te gaan met hun mentale ziekte. Er is een interessante dynamiek tussen beeld en tekst, zo ziet Ruth overal insecten die anderen niet zien en beginnen deze langzaam haar leven helemaal over te nemen. Tegelijkertijd laat de strip scherp zien hoe de maatschappij reageert op mentale ziektes. Ruth wordt ‘onhandelbaar’ genoemd terwijl haar gedrag logisch is in de context van haar hallucinaties, terwijl Perry’s schizofrenie afgedaan wordt als stress omdat het niet zijn sociale leven en school beïnvloedt. Een mooi getekende graphic novel met een interessant verhaal, zeker een aanrader om te lezen!

MIXTAPE: August

Elke keer als ik denk dat deze muzieklijst niet nog gekker kan worden, weet ik mezelf weer te overtreffen. Vandaag is het een mix van popmuziek, een heel klein beetje opera en natuurlijk ook ABBA liedjes, want ik zag Mamma Mia 2 in de bioscoop. De volgende keer zal ik proberen iets meer coherentie in de mixtapes aan te brengen! 

Ribs – Lorde
Ballet of the Little Cafe – Brian Crain
South London Forever – Florence and the Machine
Pynk – Janelle Monáe
Time To Say Goodbye (Con Te Partiro) – Fransesco Sartori, Andrea Bocelli
Main Title / Ice Dance – Edward Scissorhands OST
For The Love – Hearts & Colors
Crush – Tessa Violet
no tears left to cry – Ariane Grande
Pray (Empty Gun) – Bishop Briggs
King of the Clouds – Panic! At The Disco
Fernando – Cher, Andy Garcia
Waterloo – Hugh Skinner, Lily James
My Love, My Life – Lily James, Amanda Seyfried, Meryl Streep

Klik hier om te luisteren op Spotify