Ik hou van lezen #32

“The end of any history is a lie in which we all agree to conspire” – Margaret Atwood 

The Robber Bride – Margaret Atwood
Tony, Charis en Roz zijn drie heel verschillende vrouwen en vormen samen een vriendengroep door een gemeenschappelijke ervaring – ze hebben allemaal de manipulatieve Zenia vertrouwd en zijn zo iets belangrijks verloren. Ik heb ooit iemand Margaret Atwood’s werk horen omschrijven als “vrouwen die andere vrouwen haten” en om eerlijk te zijn is dat wel een passende omschrijving voor dit boek. Je volgt de verhalen van Tony, Charis en Roz die proberen om te gaan met het verlies dat Zenia heeft veroorzaakt in hun leven. De roman is geïnspireerd door het sprookje van de roversbruidegom en het verhaal bevat ook veel verwijzingen naar andere sprookjes. Het is een interessante roman en zeker de moeite waard om te lezen, maar het tipt toch niet aan mijn favoriete Margaret Atwood boeken.

Sea of Poppies – Amitav Ghosh 
Deze roman speelt zich af in India, halverwege de 19e eeuw, wanneer de opiumoorlogen met China beginnen. Je volgt verschillende personages met een relatie tot de opiumhandel die allemaal terechtkomen op hetzelfde schip. Zo is er bijvoorbeeld Deeti, de jonge weduwe die van de brandstapel van haar overleden man wordt gered. Ook volg je Paulette, de dochter van een Franse botanist en Neel, een raja die failliet is gegaan en al zijn land verloren heeft. Het plot is vrij simpel en ondanks de vele personages kun je iedereen goed uit elkaar houden. Sea of Poppies is de eerste roman in een trilogie en ondanks dat ik niet echt de behoefte voel om verder te lezen, is dit boek wel erg interessant. De opiumoorlogen vind ik een interessant deel van de geschiedenis en ondanks dat het (nog) niet heel centraal staat in het plot, is het erg leuk om er meer over te weten te komen.

Anna – Niccolò Ammaniti
Een mysterieus virus heeft in een nabije toekomst alle volwassenen uitgeroeid, waardoor op het eiland Sicilië alleen nog maar kinderen proberen te overleven voordat ze ook sterven aan de ziekte. De 13-jarige Anna probeert voor haar 8-jarige broertje te zorgen aan de hand van een notitieboekje dat haar moeder achterliet, terwijl bendes van blauwe kinderen, wilde honden en hongersnood het eiland teisteren. Anna is een vermakelijk boek voor tussendoor, maar ik vond het niet zo heel bijzonder. Het voelde als een combinatie van Lord of the Flies, de serie van Michael Grant en nog een heel aantal andere apocalyptische en dystopische romans. Misschien heb ik teveel boeken uit dit genre gelezen, maar ik vond het vaak voorspelbaar en niet origineel.

A Visit From The Goon Squad – Jennifer Egan
Volgens de achterflap van deze roman zijn Bennie, muziekproducer en vroegere rockster, en zijn assistent Sasha, een jonge vrouw met kleptomanische trekjes, de hoofdpersonen in dit verhaal. In het eerste hoofdstuk gaat het inderdaad over deze mensen, maar vervolgens wordt de roman een verzameling van verhalen over personen die op een of andere bizarre manier gerelateerd zijn aan Sasha en Bennie. Zo zijn er tieners in een rockband, avonturen op een safari en een hoofdstuk bestaand uit alleen maar powerpointslides (wat echt heel gaaf was om te lezen). Er komen veel destructieve personages voorbij, maar iedereen wordt heel levendig en beeldend beschreven. Ik vond het een ontzettend leuke en interessante roman en zeker een aanrader om te lezen!

 

Advertenties

10.01.18

Op een doordeweekse dinsdagavond liep ik samen met vrienden door het centrum van Utrecht op zoek naar lichtjeskunst. In de binnenstad bevindt zich namelijk Trajectum Lumen, een route met lichtkunstwerken gemaakt door verschillende kunstenaars en studenten van de HKU. Het is erg leuk om deze route te wandelen, omdat je met andere ogen naar gebouwen gaat kijken. De meeste kunstwerken zie je pas echt als je er op gaat letten en niet als je er al tien keer voorbij bent geslenterd. De route bestaat al een paar jaar dus ik was bang dat sommige kunstwerken niet meer zouden bestaan, maar we hebben bijna alles gevonden. Het licht bij de Dom is maar tot 21:00 aan (wij waren er twee over negen dus die hebben we gemist) en het kunstwerk op Janskerkhof speelt om het half uur, dus je moet dan enigszins rekening houden met tijd. Maar als je nog een leuke activiteit zoekt om met vrienden te doen, dit is een aanrader!

Verder ging ik in de kerstvakantie een dag boeken tellen, speelde voor het eerst in mijn leven Kolonisten van Catan, at eindelijk de heerlijke bospaddenstoelenkroketjes bij de Bagels&Beans en bezocht een playbackshow in een café waar iemand optrad met The Guacamole Song en de desbetreffende etenswaren naar de jury gooide, wat een intense ervaring was.

Klassieke muziek: Mijn favoriete klassieke muziek is op een of andere reden altijd balletmuziek (Het Zwanenmeer, De Notenkraker, Giselle), maar vind ik deze afspeellijst ook erg fijn om naar te luisteren. Een fijne afwisseling met The Phantom of the Opera, waar ik zoveel naar luister dat mijn complete Spotify Weekly van slag is en tot mijn grote frustratie in plaats van leuke pop indie liedjes alleen nog maar musical muziek weergeeft.

Maak je eigen hagelslag: Voor Sinterklaas kreeg ik een DIY hagelslagpakket – het idee is dat je online je eigen smaken hagelslag kiest en vervolgens zelf alles bij elkaar gooit. De ingrediënten krijg je in losse zakjes en bakjes opgestuurd en vervolgens kun je thuis alles mengen. Heel leuk om je eigen samenstelling te verzinnen (ik heb pure hagelslag met feestparels en stukjes brownie) en ook erg lekker!

160 veganistische recepten: Een van mijn favoriete kookblogs Minimalist Baker maakte speciaal voor kerst een lijst met 160 fijne veganistische recepten. Kerst is voorbij maar je kan hier nog steeds erg veel kookinspiratie uit halen, zo lijken deze gevulde pasta en minestrone soep mij erg lekker.

Crash Course Literature: John Green die literatuur bespreekt, het kan bijna niet beter worden. Het nieuwe seizoen van Crash Course Literature is nu bezig en het is extra leuk omdat er veel werken worden besproken die ik zelf ook heb gelezen en behandeld bij mijn studie. Een paar van mijn favoriete besprekingen van Crash Course zijn bijvoorbeeld Frankenstein, Slaughterhouse Five en The Handmaid’s Tale.

Elke dag een liedje: Emma Blackery is een van mijn favoriete mensen op YouTube en haar video’s volg ik al jaren. Naast YouTube is ze muzikant en hoewel haar muziek niet echt mijn ding is, blijkt uit de afspeellijst waarin ze elke dag een nummer plaatst dat ik haar smaak in muziek wel meer kan waarderen.

Mooie illustraties: Ik kwam deze illustrator tegen op Instagram en het zijn echt prachtige sprookjesachtige afbeeldingen! Ik vind het altijd leuk om dit soort illustraties als achtergrond op mijn mobiel te gebruiken, bijvoorbeeld deze of deze.

Sciencefictionseries die ik afgelopen tijd heb gekeken

Soms proberen vrienden mij zover te krijgen om komedie of romantische drama’s te kijken. Mijn standaardantwoord is dan altijd: “Gaan er mensen op spectaculaire wijze dood en speelt het zich af in de toekomst? Nee? Dan is het niets voor mij”. Ik heb nu eenmaal een gruwelijke hekel aan “grappige” series, van aliens word ik een stuk gelukkiger. 

Star Trek: Discovery
Belangrijkste vraag eerst: Kun je deze nieuwe Star Trek serie kijken zonder enig idee te hebben wat Star Trek is? Ja – maar je moet even door de eerste twee aflevering heen bijten. Ik ben ontzettend enthousiast over deze serie, want het combineert gave moderne computereffecten, die je ook ziet in de rebootfilms, met klassieke Star Trek verhaallijnen en iets meer diversiteit. Star Trek: Discovery speelt zich af in de tijd van de oorlog met de Klingons en volgt dus het ruimteschip Discovery. In de eerste twee afleveringen wordt er relatief weinig uitgelegd, je valt gelijk in de typische Star Trek actie. Zelfs voor mij ging het een beetje te snel en de lange dialogen in Klingon helpen dan ook niet echt. Na aflevering twee spreekt het verhaal een stuk meer voor zich en dan is het ook veel fijner om te volgen. De serie is geproduceerd door Brian Fuller (de man achter onder andere Hannibal en American Gods), dus cinematografisch ziet het er allemaal prachtig uit. Ontzettende aanrader om te kijken! Als je de serie volgt, is het ook leuk om deze blog die gave retroposters voor elke aflevering van de serie maakt te bekijken.

Black Mirror
Black Mirror is een van mijn favoriete toekomstige sciencefictionachtige series. De serie focust zich op onze omgang met technologie en hoe dat in er in de toekomst aan toe zou gaan. Denk aan afleveringen over een puntensysteem via sociale media en het kopiëren van “echte” mensen in simulaties. Elke aflevering is een nieuw verhaal met een andere cast en andere setting. Je hoeft daarom ook niet echt een volgorde van seizoenen aan te houden, elke aflevering is een los geheel. De serie is heel interessant, goed geschreven en verrassend om naar te kijken. Het is niet aan te raden om meerdere afleveringen achter elkaar te kijken, want dan blijf je over met een depressief gevoel en de neiging alle technologie uit je leven te bannen. Favoriete afleveringen van mij zijn 15 Million Merits, USS Callister, White Bear, San Junipero en Hated in the Nation.

Salvation
Als deze serie niet in de zomer was verschenen, had ik het waarschijnlijk niet gekeken. In Salvation ontdekt een MIT-student dat over zes maanden een asteroïde de aarde compleet zal vernietigen. De regering beweert alles te doen om dit te stoppen, maar stopt de hele affaire in de doofpot. Het verhaal klinkt belovend, maar de serie barst van de clichés. Hoofdpersoon wordt binnen drie seconden verliefd op meisje en maakt daardoor de “juiste” beslissingen? Check. We jatten drie ton radioactief afval van de regering? Kan gewoon. De reviews op het internet zijn ook niet overweldigend positief over de serie, het is de standaard conspiracyshow over de regering met de hint van een asteroïde die gaat neerstorten. Als je zin hebt om een serie te kijken met een beetje gevaar en waar je niet teveel over na moet denken, dan is het wel leuk. Het wordt na een aantal aflevering een stuk leuker en spannender, dus je moet ook even door de eerste afleveringen heen.

Marvel’s Inhumans
Weinig mensen op het internet (de IMBD rating van 5,2 laat het zien) zijn positief over deze miniserie van Marvel. De serie gaat over Inhumans, mensen met speciale talenten door een genetische afwijking, die op de maan leven. Er vindt een staatsgreep plaats waardoor de koninklijke inhuman familie verplaatst wordt naar Aarde en elkaar moet proberen te vinden. Persoonlijk vind ik de extreem slechte recensies wel wat overdreven – het is niet de beste serie ter wereld, maar net als Salvation moet je er niet teveel over nadenken en is redelijk vermakelijk om te kijken. Misschien ben ik ook gewoon een liefhebber van koninklijke familie’s en ruimtekolonies, maar voor die paar afleveringen is het leuk om te volgen.

 

Favorieten van 2017

Over het algemeen was 2017 niet beter of slechter dan afgelopen jaren. Er waren lieve mensen, leuke dingen, nare tijden en verdrietige momenten. Een beetje zoals het leven altijd is, maar voor het eerst in twee jaar ging er geen enkel dierbaar persoon dood en een jaar zonder begrafenissen is zeker een vooruitgang. Maar goed, het einde van het jaar is natuurlijk ook het perfecte moment om te reflecteren op de leukste dingen die ik dit jaar gedaan / gezien / gelezen heb.

Ik heb heel veel gelezen: Volgens Goodreads heb ik meer dan 108 boeken gelezen dit jaar, wat logisch is als je literatuurwetenschappen studeert. Het tegenovergestelde van een mens van Lieke Marsman is het beste Nederlandse boek wat ik tijden gelezen heb en A Visit from the Goon Squad is dit jaar een van mijn favoriete Engelse romans. Mijn favoriete YA boek is Carry On van Rainbow Rowell (en stiekem More Than This van Patrick Ness ook). Asterios Polyp van David Mazzucchelli is mijn favoriete graphic novel omdat het prachtig getekend is en ik de klassieke thema’s en motieven erg leuk vind. Ik heb dit jaar veel meer korte verhalen gelezen en de verhalenbundel De verhalen van jouw leven en anderen van Ted Chiang is dan ook voor mij een van de beste boeken die ik las in 2017. Mijn favoriete Nederlandse poëzie is het verzameld werk Voor de liefste onbekende van Ingmar Heytze en de poëtische fragmenten van Sappho vind ik ook erg mooi.

Nog meer literatuur en poëzie: Naast de maandelijkse u-slams en activiteiten in de boekenwinkel waar ik vrijwilligerswerk doe, bezocht ik ook voor het eerst dit jaar Poetry International in Rotterdam. Het was een ontzettend leuke dag en zeker een van mijn favoriete literaire festivals van 2017.

Series: Afgelopen zomer ben ik begonnen aan Star Trek: Deep Space Nine en mijn obsessie met Star Trek is weer helemaal opgeleefd want dit is echt een geweldige serie. Maar afgezien van Star Trek zijn American Gods en The Handmaid’s Tale toch wel beste series die ik afgelopen jaar gekeken heb.

Zoveel muziek om uit te kiezen: Verrassend genoeg heb ik de afgelopen maanden de soundtrack van The Phantom of the Opera compleet grijsgedraaid. Op een of andere manier vind ik het ontzettend fijn om naar te luisteren. Verder is mijn favoriete album is de EP van dodie en tot mijn eigen verbazing, het nieuwe album van Taylor Swift. Hoewel ik nog steeds de “oude” Taylor Swift muziek en gitaar mis, is dit wel erg fijne muziek om naar te luisteren tijdens reizen / sporten / fietsen. Andere favoriete liedjes waren onder meer Hard Times van Paramore, Insomnia van IAMX en volgens Spotify heb ik ook erg veel geluisterd naar de muziek van het ballet Giselle en het liedje Just Around the Riverbend van Pocahontas.

Films: Ik kijk niet zoveel films, maar The Phantom of the Opera (2004) is echt de beste film die ik dit jaar gezien heb. Het verhaal, de kostuums, de muziek, het past allemaal perfect bij elkaar.

Favoriete maaltijden: Naast een flink aantal mislukte gerechten – veganistisch gehaktbrood zonder smaak, zoete aardappelpannenkoekjes die echt geen pannenkoekjes werden maar eerder een soort stamppot – heb ik ook voor het eerst zelf risotto, tiramisu en groentelasagne gemaakt. Naast heel veel wraps, mijn favoriete maaltijd ooit, at ik ook een heleboel curry en pasta met avocado.

Ik verbleef ook twee weken in het buitenland voor zomerschool: Misschien wel het gekste (voor mijn doen) wat ik in 2017 gedaan heb, namelijk twee weken zomerschool volgen in Rome. Allemaal onbekende mensen waar je mee samen woont, jezelf maar zien te redden in een stad die je niet kent, niet beroofd worden in het openbaar vervoer – het was een uitdaging, maar wel heel erg leuk om een keer mee te maken.

 

Black Mirror meets podcast in Flash Forward

Als je deze blog al wat langer volgt, dan weet je misschien dat ik een groot fan ben van sciencefiction en podcasts. Gelukkig gaan deze twee dingen erg goed samen en zo kwam ik ook uit op de geweldige podcast Flash Forward. 

Flash Forward is een maandelijkse podcast over de toekomst. Elke aflevering heeft een mogelijk toekomstbeeld van de mensheid centraal staan, van scenario’s uit een toekomst vele eeuwen ver weg tot iets wat binnenkort zou kunnen gebeuren. Denk aan een toekomst waarin Antarctica een toeristische trekpleister is door middel van cruiseschepen of een toekomst waarin iedereen zijn sterfdatum weet (dit doet me dus heel erg denken aan de serie Black Mirror!). Vervolgens gaat de host, Rose Eveleth, in gesprek met experts over hoe dit toekomstige scenario daadwerkelijk zou kunnen gebeuren en hoe zoiets zou verlopen. Deze experts verschillen van hoogleraren gespecialiseerd in een technologisch veld tot sciencefictionschrijvers. Een van de leukste dingen aan de podcast is de variatie aan onderwerpen. Niet alleen bespreekt Rose de meest uiteenlopende toekomstbeelden, het gaat ook over de praktische kant of zoiets werkelijk zou kunnen en hoe de huidige samenleving eigenlijk in elkaar steekt. De show loopt al een paar jaar dus er is heel veel om naar te luisteren. Daarom raad ik een paar van mijn favoriete afleveringen aan om misschien mee te beginnen!

Love On The Brain
Waarom nog moeite doen met Tinder als je de liefde van je leven kan vinden door je hersenactiviteit met iemand te vergelijken? Als je op basis van deze techniek in een match vindt, worden er herinneringen in je hersenen geplaatst waardoor je gelijk in de romantische relatie zit en de ongemakkelijke eerste “leer elkaar kennen” date fase skipt. Deze aflevering onderzoekt dit idee, wat zegt hersenactiviteit bijvoorbeeld over persoonlijkheid? En hoe verandert dit onze perspectieven op relaties en liefde? Dit was de eerste aflevering die ik luisterde en het is nog steeds een van mijn favorieten.

Unpawful 
Deze aflevering gaat over een toekomst waarin het houden van huisdieren verboden is. Dit is niet geheel ondenkbaar, want er zijn nu ook dierenactivisten die pleiten voor de vrijheid van dieren. Hoe staat het met het recht van dieren en wat zou er voor nodig zijn om een dergelijk verbod in te stellen? Kan er wellicht iets veranderen in onze ethische houding ten opzichte van dieren? Ik vond deze aflevering heel interessant en het deed me ook denken aan de roman Bête waar dieren gelijkgesteld worden aan mensen.

Our Father, Who art in Algorithm
Deze aflevering onderzoekt het idee van een machine die alle religieuze teksten ter wereld verwerkt tot één “super religie”. Hoe beslis je welke religies gebruikt worden en hoe ga je om met vertalingen en versies van teksten? En hoe gaat het algoritme om met de interpretaties van bijvoorbeeld de Bijbel? Dit idee heeft de podcast op een simpelere manier daadwerkelijk uitgevoerd, om zo de gevolgen van een dergelijke toekomst te onderzoeken. Daarom moet je de eerste tien minuten luisteren naar een bizarre computerpreek, maar dat moet je even over hebben voor een interessante aflevering.

California Dreaming
Wat zou gebeuren als Californië een onafhankelijke staat wordt? Deze aflevering onderzoekt wat de gevolgen zouden zijn van een onafhankelijke staat. De laatste keer dat staten onafhankelijk probeerden te zijn in Amerika, werd dat toch een burgeroorlog. En wat gebeurt er met de Native Americans in dit gebied? Gaan die mee met Californië? Met alle huidige problemen in de Amerikaanse politiek is het niet geheel ondenkbaar dat een van de staten zegt “bye zoek het allemaal maar uit”, dus het is een erg interessante aflevering.

Als je echt voor kort maar krachtige afleveringen wilt gaan, is het eerste seizoen aan te raden. Daar zijn de aflevering tussen de tien à twintig minuten, zoals de aflevering over hoe het klimaat zou veranderen als we mega windmolens zouden bouwen en de aflevering over eeuwig leven in de gevangenis.

Klik hier en hier om mijn andere blogs over podcasts te lezen.