18.7.18

Samen met mijn zusje bezocht ik het Stedelijk Museum in Amsterdam, omdat ik van vrienden gehoord had hoe geweldig de huidige tentoonstelling is. En ze hadden helemaal gelijk, want het museum is zeker een bezoek waard. Tot eind augustus staan er verschillende installaties van Studio Drift, kunstwerken die focussen op beweging en licht. Zo is er een installatie gemaakt van lichtjes in pluizende paardenbloemen die allemaal met de hand in elkaar zijn gezet en zweeft er een enorm betonblok boven de grond. Het is allemaal heel gaaf om te bekijken! Na het museumbezoek gingen we eten bij de Vegan Junk Food Bar, wat erg ongezond en lekker was (al hadden mijn ‘loaded freak fries’ wel iets minder verzopen mogen zijn in bbq-saus) en maakten we een rondje langs alle fijne boekenwinkels in Amsterdam.

Verder geniet ik van mijn vakantie en doe leuke dingen zoals kamperen met familie en Star Trek Online te spelen (hoewel ik niets begrijp van alle menu’s en de ‘schiet de ruimteschepen neer’ missies vooral erg saai vind). Over een week ga ik een paar dagen naar Parijs, dus als iemand nog geweldige tips heeft, laat het me weten.

Hannah Gadsby: Af en toe vind ik het leuk om cabaret te kijken en over de show Nanette van Hannah Gadsby had ik al veel goede dingen gehoord. Hannah Gadsby is een Australische cabaretier en haar show Nanette gaat voornamelijk over gender en seksualiteit, wat ik altijd leuk vind in comedy want er bestaan wat mij betreft teveel shows van seksistische mannen. Lach ik over de grond van het lachen? Nee. Iemand op Twitter omschreef de show als eerst een stomp in je maag krijgen voordat de clou van de mop komt en dat vond ik wel een goede omschrijving, omdat het gaat over zulke pijnlijke onderwerpen. Het is een erg interessante en actuele show en zeker een aanrader om te kijken!

John Green is a Fortnite Pacifist: Ik heb nooit iets begrepen van de populaire game Fortnite, waar je mensen moet neerschieten en dingen kan bouwen. Maar in deze videoseries speelt John Green het spel als pacifist en probeert het te overleven zonder geweld te gebruiken, wat erg grappig is om te zien, want om het spel te winnen moet je juist iedereen doden.

Nerds en fancultuur: De Star Trek podcast Women at Warp hebben onlangs een aflevering gemaakt over de schadelijke kanten van fancultuur, zoals het pesten van acteurs, seksueel geweld en racisme. Hoewel het een Star Trek podcast is, gaat het niet specifiek over één fancultuur maar meer over het fenomeen en de problemen in het algemeen, vooral op conventies en sociale media. Ik heb een paar keer (kleine) conventies bezocht, maar ook daar heb ik genoeg problematisch gedrag van fans gezien en dat zorgt er wel een beetje voor dat ik niet meer zo de behoefte voel om naar conventies te gaan. Erg interessante aflevering en een aanrader om naar te luisteren!

Ik kocht tickets voor Florence and the Machine: Ik was heel benieuwd naar het nieuwe album van Florence and the Machine en de data voor de Europa tour, omdat het een van mijn lievelingsartiesten is die ik nog nooit live heb gezien. Maar daar gaat verandering in komen, want ik wist een kaartje te scoren voor het concert in Rotterdam. Ondanks dat ik het nieuwe album niet zo geweldig vind als het album daarvoor, heb ik wel mijn favoriete liedjes zoals South London Forever, Patricia en 100 Years, en kijk ik heel erg uit naar het concert.

Advertenties

4x documentaires die ik onlangs heb gekeken

Als het om documentaires gaat, vind ik veel onderwerpen interessant om er meer over te leren en daarom gaan deze films over zeer diverse thema’s zoals reizen naar Mars en personages uit Sesamstraat. 

The Mars Generation (2017)
The Mars Generation gaat over verschillende experts en tieners die zich voorbereiden op bemande ruimtevluchten naar Mars. Deze kinderen zijn nog maar vijftien of zestien jaar oud, maar zijn ontzettend gedreven en hebben een enorme passie voor de ruimte. De film gaat ook in op de geschiedenis en toekomst van ruimtereizen, zo wist ik bijvoorbeeld niet dat een van de founding fathers van de raket een nazi was die Amerika gekaapt heeft na de Tweede Wereldoorlog om te voorkomen dat hij naar de Sovjet Unie ging (altijd fun, die koude oorlog). Ik vond het heel interessant om de passie van de kinderen te zien en om te leren wat de toekomst van ruimtereizen is, inclusief alle problemen die er zijn zoals hoeveel geld het kost om een raket te bouwen en het feit dat NASA zeer weinig budget van de regering krijgt. Zeker een aanrader om te kijken!

Mortified Nation (2013)
Deze documentaire gaat over het Amerikaanse concept Mortified, waar volwassenen hun tienerdagboek voorlezen aan een wildvreemd publiek. Waarom durven mensen zoiets persoonlijks te delen terwijl ze tegelijkertijd niet willen dat hun ouders komen en waarom is het zo populair? De film bevat een heleboel voorbeelden van deelnemers aan de shows en wat ze schreven. Het is leuk om te bekijken, maar tegelijkertijd is het niet zozeer een documentaire omdat er niet veel achtergrondinformatie wordt gegeven. Het gaat kort over de makers en het concept, maar het is duidelijk niet de grootste focus. Ook vond ik sommige stukken duidelijk niet zo grappig als het publiek van de show die vaak dubbel ligt van het lachen, maar nog steeds is het een leuke en luchtige documentaire om te bekijken.

Being Elmo: A Puppeteer’s Journey (2011)
Als je me al een lange tijd volgt op sociale media of oudere blogs, dan weet je misschien dat ik een groot fan ben van The Muppets. Ik was op Netflix dan ook op zoek naar een film over The Muppets, maar ik kwam in plaats daarvan deze documentaire over de poppenspeler van Elmo tegen. De film vertelt het verhaal van hoe de Amerikaanse Kevin Clash als kind helemaal gek was van poppenspelen en uiteindelijk bij Sesamstraat terechtkwam als de bedenker en poppenspeler van Elmo. Ondanks dat ik in mijn jeugd weinig Sesamstraat heb gekeken en het karakter van Elmo eigenlijk nauwelijks kende, vond ik het een leuke documentaire. Je komt een stuk meer te weten over het spelen en maken van poppen, Jim Henson en de behind the scenes van Sesamstraat. Als je deze onderwerpen interessant vindt, dan is het zeker een aanrader om te kijken!

The Truth Is In The Stars (2017)
Als groot fan van Star Trek, moest ik natuurlijk deze Netflix Original documentaire over de invloed van Star Trek bekijken. William Shatner (Kirk uit de eerste Star Trek serie) praat met wetenschappers, acteurs en andere belangrijke mensen over wat Star Trek voor hun werk en veld betekend heeft en hoe sciencefiction verschillende generaties kan beïnvloeden. Klinkt erg interessant, maar toch viel de film tegen. Ik ben sowieso niet gecharmeerd van William Shatner en zijn arrogante houding, maar de documentaire zelf was ook all over the place. Zo was er geen duidelijke rode lijn die de interviews logisch met elkaar verbond. Nu blijft alles wat met Star Trek te maken heeft in mijn opzicht leuk, maar ik begrijp waarom de documentaire een mager zesje krijgt op IMBD.

De sciencefictionwereld van Octavia Butler

Ik had al veel goede dingen gehoord over Octavia Butler’s sciencefiction boeken, maar het luisteren van een van haar korte verhalen in de podcast Levar Burton Reads was het laatste zetje dat ik nodig had om daadwerkelijk haar boeken te gaan lezen. Omdat ik niet aan half werk doe wat betreft literatuur, besloot ik daarom de vele pagina’s tellende verzamelroman Lilith’s Brood te lezen, een van haar bekendste sciencefiction trilogieën. 

Lilith’s Brood, ook wel de Xenogenesistrilogie genoemd, bundelt de romans Dawn (1987), Adulthood Rites (1988) en Imago (1989). In de eerste roman volg je hoe Lilith Iyapo na honderden jaren slaap ontwaakt als gevangene van de buitenaardse Oankali. De mensheid heeft zichzelf en de Aarde door oorlog bijna compleet vernietigd en de Oankali, gedreven door een verlangen om anderen te genezen, hebben enkele overlevenden van de Aarde gered en de planeet hersteld. Naast het instinct om anderen te genezen, hebben de Oankali als doel om zichzelf genetisch te vermengen met andere soorten. Daarom kunnen de geredde mensen zichzelf alleen voortplanten met de Oankali en zal de Aarde nooit meer compleet “menselijk” zijn. Lilith wordt als eerste wakker gemaakt door de Oankali om de overige mensen op deze taak voor te bereiden, terwijl ze zelf ook worstelt met verzet tegen het ingrijpen van de Oankali. Als lezer begrijp je heel goed Lilith’s woede wanneer ze telkens tegen het onbegrip van Oankali stuit om de mensheid met rust te laten. In de tweede en derde roman is Lilith niet meer het hoofdpersonage, maar volg je de relaties tussen de Oankali en de mensen vanuit andere personages en krijg je zo een diverser beeld van de aliens en hun bedoelingen.

Ik vond de boeken erg leuk om te lezen omdat Butler een complexe wereld opbouwt en de Oankali als interessante aliens weet neer te zetten die ook inzicht geven in de mensheid. Volgens de Oankali lijden mensen aan een fatale genetische fout, namelijk dat ze intelligent en hiërarchisch zijn. Hierdoor kwam de oorlog tot stand die de mensheid bijna geheel uitroeiden en dat zal weer opnieuw gebeuren, tenzij de Oankali via genetische aanpassingen en nieuwe generaties deze fout uit het menselijk DNA weten te krijgen. Ook zijn de Oankali zo geïnteresseerd in de mensheid vanwege mutaties in het DNA door kankercellen. De ziekte is voor de aliens juist een van de meest fascinerende kenmerken van de mensheid. Een ander interessant thema is Butler’s gebruik van erotiek en het lichaam. Uiteindelijk weten de Oankali mensen deels te overtuigen om zich met hen voort te planten  via hun gave om met mentale verbindingen seksuele prikkels te stimuleren. Als een mens zich bindt aan de Oankali leidt dat tot een soort verslaving, mensen kunnen vervolgens nooit meer andere mensen fysiek aanraken of “normale” seks hebben, het kan alleen maar via de aliens. Dat roept allerlei vragen op over het toe-eigenen van je eigen lichaam en zeggenschap daarover (of beter gezegd, het complete gebrek daar aan). Bovendien speelt de trilogie ook duidelijk in op thema’s van ras en kolonialisme.

De complexiteit van de wereld en de Oankali zijn ontzettend interessant, maar op een gegeven moment vond ik het plot in de serie te traag. De Oankali zijn leuke personages, maar soms miste ik wat meer van de actie die in het eerste boek plaatsvond. Ook vond ik de overgang in tijd af en toe wel erg abrupt en onduidelijk. Toch raad ik zeker aan om op zijn minst de eerste roman te lezen (en als je iets zoekt om de zomer mee door te komen, de rest ook), want ik begrijp heel goed waarom Octavia Butler’s sciencefictionromans als klassiekers worden beschouwd.

27.6.18

Daar ben ik weer! Het was iets later dan gepland, maar ik heb vandaag eindelijk mijn scriptie ingeleverd. Nu kan ik genieten van de zomervakantie, veel boeken lezen en weer Star Trek kijken want dat heb ik meer dan een maand niet gedaan en het was een gemis in mijn leven. 

Met Pinksteren ging ik met familie naar het Kröller-Müller Museum, een galerij met moderne kunst en schilderijen van Vincent van Gogh. Veel toeristen hadden hetzelfde idee als wij dus af en toe moest ik me om een groep enthousiaste Britse kunstkenners heen wurmen, maar verder was het een erg leuk bezoek. Van Gogh’s schilderijen zijn erg mooi, maar ook het werk van Paul Signac, Theo van Rysselberghe en James Ensor is fijn om naar te kijken. Rondom het museum is een grote beeldentuin met allerlei installaties en moderne kunstwerken, zo ook een enorme trap die je kunt beklimmen om op 87 meter hoogte uitzicht te hebben over het nationale park de Hoge Veluwe. Je moet geen hoogtevrees hebben want de trap stopt midden in de lucht met een glazen plaat als traphekje. Het is even een klim, maar het voor het uitzicht is het zeker de inspanning waard!

Verder dronk ik cocktails bij Streetfood club Utrecht waar ze een Hello Kitty drankje hebben wat lijkt op fristi in een fancy glas, bezocht ik de Canal Pride in Utrecht, at voor het eerst veganistische cornetto’s (ze zijn lekker maar als je in een ijswinkel werkt wordt je iets kritischer over ijs dus 7,5/10), ging picknicken met een vriendin en we maakten deze lekkere groentewraps van Green Kitchen Stories, schreef Laura een leuke blog over onze ontmoetingen en bezocht ik Books4life die nu eindelijk weer een winkel in Utrecht heeft!

Poetry International: Ik bezocht met een vriendin Poetry International, een internationaal poëziefestival in Rotterdam met allemaal dichters uit verschillende landen. Zeker een aanrader om een keer te bezoeken als je van poëzie houdt! We gingen eerst hamburgers eten bij de Amerikaanse diner Gracy’s (er waren zelf veganistische opties!) en daarna naar het festival om naar dichters zoals Danez Smith te luisteren. ’s Avonds was de uitreiking van de C. Buddingprijs en hoewel ik niemand van de genomineerden kende, was het wel erg leuk om eens zo’n prijsuitreiking mee te maken. Verder was ik ook erg benieuwd naar Patricia Lockwood, maar die moest helaas het festival afzeggen. Gelukkig verkochten ze wel haar poëzie, dus nu kan ik in ieder geval haar dichtbundel lezen.

Voorkom verspilling van eten: Met de app Too Good To Go kun je met veel korting eten kopen van restaurants/cafés/bakkerijen die producten over hebben en anders weggegooid zou worden, terwijl het nog goed is om te eten. Ik probeerde het uit in bij het Vlaamse Broodhuys in Utrecht en het is zeker een aanrader om eens te doen! Je betaalt vooraf met de app en haalt het op tussen de afgesproken uren, ik kreeg vooral lekkere soorten broodjes en twee mega eierkoeken. Het enige nadeel is dat je soms als vega niet weet wat je krijgt – maar goed, met dat ene sauszijnenbroodje heb ik mijn huisgenoot erg blij gemaakt.

Het nieuwe album van Panic! At The Disco: Eindelijk nieuwe muziek! Het vorige album van Panic heb ik non-stop geluisterd toen ik op kamers ging wonen en gefrustreerd hele dagen bezig was met IKEA meubels in elkaar zetten, dus ik heb  nogal specifieke herinneringen aan hun muziek. Misschien is dat ook de reden dat ik dit album iets minder leuk vind, het is nog steeds fijne muziek om naar te luisteren maar ik ben nog niet helemaal overtuigd. Dat geeft niet, ik heb nog de hele zomer tijd om er goed naar te luisteren. Favoriete liedjes tot nu toe zijn High Hopes, Roaring 20s en King of the Clouds.

Hoe gaat het met mijn planten? Tot mijn verbazing lijkt het stekken van mijn plantjes goed te gaan en ik heb zelfs al enkele plantjes in de grond kunnen zetten. Mocht je net als ik geen enkel verstand hebben van wat voor plant je nu eigenlijk in je kamer hebt staan, Linda heeft laatst een fijne blog geschreven over verschillende plantenapps.

Ik hou van lezen #35

Ik werk op dit moment hard aan mijn scriptie en daarom is dit voorlopig een laatste blogpost. Als alles goed gaat ben ik eind juni afgestudeerd en heb ik dan weer tijd om me met bloggen bezig te houden! 

The Girl With All the Gifts – M.R. Carey
In een wereld waar een groot deel van de mensheid verandert is zombies wacht het jonge meisje Melanie elke ochtend in haar cel om naar school te gaan. Eigenlijk kan ik niet meer vertellen zonder belangrijke dingen te verklappen, maar het verhaal gaat onder andere over de ethische kanten van wetenschap en hoe ver je moet gaan om de mensheid te redden. Op Goodreads wordt deze roman gelabeld als horror of thriller, maar ik vond het niet erg horrorachtig of spannend. Het begin van het boek is erg sterk, maar na ongeveer de helft lijkt het steeds meer op je standaard maar toch wel vermakelijke “overleef in een dystopische wereld” plot. Mocht je zin hebben in een soort The Walking Dead in romanvorm, dan is dit zeker een boek voor jou.

The Vagina Monologues – Eve Ensler
The Vagina Monologues is een toneelstuk dat bestaat uit een verzameling monologen van verschillende vrouwen over hun ervaringen met hun vagina. Hoe zou je bijvoorbeeld je vagina aankleden, hoe “voelt” je vagina, maar het gaat ook over seksueel misbruik. Het zal in 1996 enorm baanbrekend zijn geweest, maar ik vond het zelf niet zo heel bijzonder inzichtgevend. Aan de andere kant, als ik nadenk over hoe vaak ik het woord “vagina” gebruik in het dagelijks leven (antwoord: zelden), kan het nog steeds eyeopening zijn. Het is dus interessant om te lezen, maar de tekst komt voor mijn gevoel beter tot uiting in een optreden. Het is eerder een tekst en voordracht om over te praten met anderen dan echt woord voor woord de poëtische lading uit de toneeltekst te halen.

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans 
Zo nu en dan lees ik ook wel eens Nederlandse literatuur voor mijn studie. In deze roman volg je de Nederlandse geoloog Alfred, die voor zijn promotieonderzoek een wetenschappelijke expeditie naar Noorwegen onderneemt om meteorieten te zoeken. Niet dat ik ooit de ambitie had om te voet rond te trekken in de uithoeken van Noorwegen, maar na het lezen van deze roman voel ik die behoefte al helemaal niet. De beschrijvingen van de vele muggen, rondsjokken in stromende regen en al het ongemak komen vrij levendig binnen. Het is een interessant boek, maar je wordt er wel lichtelijk depressief van.

The Virgin Suicides – Jeffrey Eugenides
In de jaren ’70 plegen vijf jonge zussen zelfmoord en jaren later proberen de mensen die de zussen als tieners kenden te achterhalen waarom ze stierven. Het verhaal wordt verteld vanuit een “wij” perspectief, wat goed werkt om walging op te roepen voor de jongens die compleet geobsedeerd zijn door de zussen zonder ze echt te kennen of uit elkaar te kunnen houden. Verwacht geen vrolijk verhaal, in het begin wordt al gelijk verteld hoe een van de zussen zich vergast. Desondanks vond ik het op sommige momenten grappig, het is zo fucked up dat de morbide humor juist goed werkt. Door de schrijfstijl leest het verhaal fijn weg en het is zeker een aanrader om te lezen! Het is ook leuk om naar discussie van Banging Book Club over deze roman te luisteren.