Soms lees ik kinderpoëzie

Ik hou van ingewikkelde en moeilijke gedichten, maar simpliciteit is ook een vak, vooral als je een gedicht leuk voor kinderen wilt maken. Jammer genoeg besteedt mijn studie nauwelijks aandacht aan kinderliteratuur terwijl ik dat wel erg interessant vind, dus daarom lees ik zelf zo nu en dan kinderpoëzie of kinderboeken.  

’s Nachts verdwijnt de wereld – Jaap Robben 
Ik zag Jaap Robben optreden bij de Nacht van de poëzie en dat was erg leuk, dus toen was ik ook benieuwd naar zijn werk. Dichtbundels met illustraties mogen wat mij betreft een stuk gebruikelijker worden in de poëziewereld, vooral als ze zo goed aansluiten bij de gedichten als in deze bundel. Hoewel op de achterkant van de bundel staat dat dit niet leeftijdsgebonden is, zit er nog wel een redelijk verschil tussen de gedichten. De een is duidelijk “kinderlijker” dan de ander, maar over het algemeen zijn het leuke en toegankelijke gedichten. Favoriete gedichten: Eenpersoonslijf, Is al het water ooit verdriet geweest? en ’s Nachts verdwijnt de wereld.

Lampje – Annet Schaap
Annet Schaap ken je misschien als illustrator van kinderboeken als de Hoe overleef ik…serie, maar Lampje is haar debuut. Dit boek gaat over het jonge meisje Lampje, die elke dag de vuurtoren aansteekt. Op een dag zijn de lucifers op en juist die nacht raast er een storm over het land. Alles gaat mis en Lampje moet verplicht gaan wonen in het grote zwarte huis, waarvan gezegd wordt dat er een monster woont. Er zijn bijna alleen maar lovende recensies over dit kinderboek te vinden en ik begrijp wel waarom, het is een erg fijn sprookjesachtig verhaal over een dapper meisje. Mocht je ooit nog een boek willen lezen met kinderen of gewoon zelf, dan is het echt een aanrader! Tegelijkertijd vond ik wel dat sommige aspecten van het verhaal (voornamelijk kindermishandeling en vergiffenis van de ouder) iets te kort door de bocht gingen, maar het blijft een leuk verhaal om te lezen.

111 kindergedichten om nooit meer te vergeten – Leen Van Opstal
Misschien is dit een goed begin voor iedereen die kinderpoëzie wil lezen, want dit is een bloemlezing van veel verschillende soorten kindergedichten. Denk aan Annie M.G. Schmidt, Joke van Leeuwen en Paul van Ostaijen. Ik vond het een leuke bloemlezing, maar zoals met alle bloemlezingen is het ene gedicht leuker dan de ander en was het vaak net niet helemaal mijn ding. Favoriete gedichten: Het ruisen van de zee, De hand van mijn vader, Verdriet en Één miljoenste.

Onder mijn matras de erwt – Ted van Lieshout
Deze bundel wordt verteld vanuit het perspectief van een jong meisje wiens ouders net zijn gescheiden. Op een grappige en lieve kinderlijke manier probeert ze om te gaan met nieuwe partners van haar ouders en lastige dingen zoals stervende grootouders. De gedichten worden afgewisseld door portretfoto’s van kleien poppen die Ted van Lieshout zelf gemaakt heeft. Het is vast heel artistiek, maar om eerlijk te zijn vind ik de poppen vooral erg naar en eng om naar te kijken. De gedichten vond ik een stuk leuker, vooral Uit elkaar, Aan tafel III en Mooi. Een aanrader om te lezen!

Advertenties

31.10.18.

Het is ondertussen een traditie geworden om met vrienden en studiegenoten elk jaar de Nacht van de Poëzie te bezoeken, iets waar ik altijd erg naar uitkijk. Deze keer kwamen onder andere Vicky Franken, Ted van Lieshout en Judith Herzberg voordragen. Tussen alle gedichten door waren bijzondere acts zoals Willeke Alberti (ik werd uitgelachen omdat ik nog nooit van haar gehoord had), Nora Wildschut (die toevallig Danse Macabre speelde op de viool, een van mijn favoriete klassieke stukken) en The Tallest Man On Earth (het was ontzettend gaaf om hem een keer live te zien en hij zong ook een van mijn favoriete nummers). Ook al viel ik om kwart over drie ’s nachts bijna om van de vermoeidheid, het was een erg fijne avond.

Ik ben ook alweer een tijdje begonnen met studeren, wat altijd even spannend is want nieuwe mensen, nieuwe studie, nieuwe dingen die je moet doen, maar alles gaat goed. Hoogtepunt was tot nu toe dat er een studieborrel was in een donker café zonder ramen voor een brandende open haard, terwijl het buiten 26 graden was. Beetje gek, maar ook wel gezellig. Verder keek ik de afgelopen tijd veel Star Trek (nog maar anderhalf seizoen te gaan en dan ben ik klaar met Star Trek: Deep Space Nine), probeerde veganistische bacon te maken (het mislukte bijzonder) en bezocht een pre-house warming en het literaire festival Geen Daden Maar Woorden in Rotterdam.

Vegan 100 kookboek: Ik was heel benieuwd naar het kookboek van de vegan youtubechef Gaz Oakley, want een aantal van zijn recepten zijn echt toppers (zoals de vegan toffee appel brownie), maar het boek viel helaas tegen. Bijna elk recept dat ik maakte kostte relatief veel tijd voor een middelmatig resultaat. De geroosterde pompoensoep was wel oké, de falafel vond ik vrij smakeloos en van de springrolls was ik ook geen fan. Dus helaas, misschien hou ik het toch maar gewoon bij zijn youtubevideo’s.

Tom Rosenthal heeft fijne herfstmuziek: Ik kende al een paar liedjes van Tom Rosenthal, maar soms ben ik ook benieuwd naar hele albums van artiesten. Op spotify vond ik een afspeellijst met al zijn muziek en het is zo fijn om naar te luisteren! Sommig liedjes lijken een beetje op elkaar, maar zijn muziekstijl vind ik erg leuk.

Life’s Library: John Green en Rosianne Halse Rojas zijn een soort digitale boekenclub begonnen, waar ze zes weken per jaar samen met mensen op het internet een boek lezen. De vraag is of ik mee ga doen want ik lees al vreselijk veel voor mijn studie, maar ik ga in ieder geval een poging wagen. Het eerste boek is If You Come Softly van Jacqueline Woodson en het idee is dat je in een soort chat het boek gaat bespreken. Ik ben heel benieuwd!

The Man In The High Castle: Het derde seizoen van The Man In The High Castle is uitgebracht, een serie die plaatsvindt in de jaren ’60 in een wereld waar de nazi’s de oorlog hebben gewonnen. Het is een goede serie, maar ook vrij ingewikkeld met veel verschillende personages en verhaallijnen waardoor ik altijd vier afleveringen nodig heb om in te komen. Daarbij gaat het sciencefictiongehalte van dit seizoen aardig omhoog – het gaat voornamelijk over alternatieve werelden en mensen die daar tussen kunnen reizen. Sommige mensen vinden dat onzin, maar ik vind juist die sciencefictionlaag heel interessant, dus ik heb erg genoten van dit seizoen. Zeker een aanrader om te kijken!

Ik hou van lezen #38

Ondanks de mooie voorkant van Alter Ego was ik echt diep teleurgesteld door dit boek, misschien zelfs wel een van de meest tegenvallende boeken die ik dit jaar heb gelezen. 

Alter ego – Marissa Meyer
Alter ego gaat over een wereld waarin mensen met bijzondere gaves zijn verdeeld in twee kampen, de Rebellen en de Anarchisten. Nova, het nichtje van een verslagen Anarchist, haat de superhelden die vrede en orde willen herstellen en infiltreert de Rebellen waar ze Adrian ontmoet. Misschien klinkt dit bekend, want het boek is letterlijk X-Men in Young Adult vorm. De verscheidenheid aan originele gaves (een meisje dat in een zwerm vlinders kan veranderen, tekeningen die tot leven komen) vond ik leuk gedaan. Ook de diversiteit van de personages, zoals dat Adrian twee vaders heeft, is een verbetering na de Lunar series. Helaas vond ik de rest van het boek ontzettend voorspelbaar, zoals de perspectieven op goed/kwaad en wie blijft leven en doodgaat. Begrijp me niet verkeerd, niets is realistisch bedoelt aan een serie over mensen met superkrachten, maar het gedrag van Adrian’s ouders en het feit dat tieners het gevaar moeten bestrijden en de superheld uithangen vond ik vrij ongeloofwaardig en slecht geschreven.

Future Home of the Living God – Louise Erdrich 
In deze roman volg je de zwangere Cedar, die voor het eerst contact maakt met haar biologische Ojibwe familie terwijl het evolutieproces in de wereld langzaam begint om te keren. Er ontstaan nieuwe dieren, het weer verandert en kinderen worden nauwelijks geboren. Zwangere vrouwen worden daarom door de overheid en verschillende instanties in gevangenissen en ziekenhuizen gestopt om het voortbestaan van ‘normale’ mensen te garanderen. Ik vond de eerste 100 pagina’s van de roman rommelig, het verhaal komt pas echt op gang als de wereld steeds meer instort, maar dan is het boek exact The Handmaid’s Tale 2.0 en dat vond ik ook jammer. Tegelijkertijd vond ik het heel interessant hoe de roman (deels) focust op hoe de dystopische wereld invloed heeft op de native Americans en hoe religie verbonden wordt met de ramp. Als je het niet erg vindt om een erg vergelijkbaar boek als The Handmaid’s Tale te lezen, dan is dit zeker een aanrader!

The Phantom of the Opera – Gaston Leroux
The Phantom of the Opera speelt zich af in Parijs in rond 1880, wanneer de opera in de ban raakt van een mysterieus spook die de voorstellingen en directieleden terroriseert. Tegelijkertijd volg je de relatie tussen de graaf Raoul en de jonge ster Christine, die elkaar als kind al kenden. Het boek komt uit 1909 en is geïnspireerd door gothic en horrorachtige literaire tradities, zo schuwt het spook niet weg van een beetje geweld of het bouwen van een martelkamer in zijn verblijf. Het verhaal leest fijn, maar de karakters blijven eendimensionaal. Ik vond Raoul vooral irritant met zijn bezitterige aanvallen van jaloezie en over Christine wou ik veel meer weten, maar je leest haar verhaal bijna alleen maar vanuit Raoul’s perspectief. De roman is leuk om te lezen, maar ik blijf toch meer een fan van de film en musical.

Oranges Are The Not Only Fruit – Jeanette Winterson
In deze roman volg je hoe ik-figuur Jeanette opgroeit in een streng gelovig gezin. Haar jeugd staat in teken van werken voor de kerk en het geloof en botst met haar identiteit als lesbienne (denk aan de dominee die denkt dat de duivel in haar is gekropen). Het klinkt misschien nu als een heel zwaar en verdrietig boek, maar dat vond ik allerminst omdat het grotendeels gaat over het perspectief van een kind. Ik vond het gebruik van sprookjes tussen het hoofdverhaal door erg interessant, net als de symboliek van het fruit die telkens terugkeert in het boek. Tegelijkertijd had ik moeite om echt in het verhaal te komen, het thema van seksualiteit duikt halverwege de roman vrij plots op. Ik weet nog niet echt of ik dit een aanrader vind, maar door de fijne schrijfstijl van Winterson ben ik wel meer benieuwd naar haar andere romans.

MIXTAPE: Art Exhibit

Ik vond het wel weer leuk om een verzameling muziek te delen waar ik de afgelopen tijd veel naar geluisterd heb.

Art Exhibit – Young the Giant
Savannah – Relient K
Run For Those Hills, Babe – Tom Rosenthal
Jack and Jill – Katie Herzig
Human – dodie & Tom Walker
Dancing In The Moonlight – alt-J
Nina Cried Power – Hozier & Mavis Staples
God Is A Woman – Ariana Grande
Fake Friends – Emma Blackery
Dream – Tessa Violet
Perfect Symphony – Ed Sheeran & Andrea Bocelli
Road To Nowhere – Release The Sunbird
Broken – Patrick Watson
Mia and Sebastian’s Theme – Justin Hurwitz

Klik hier om te luisteren op Spotify 

Ik ben tegenwoordig een “flexi” veganist

Oktober is de maand van de vegan challenge, een uitdaging om zoveel mogelijk veganistisch te eten. Ik blog er nauwelijks over, maar ik ben best veel bezig met veganistisch koken en daarom leek dit me een perfecte gelegenheid om daar eens iets meer over te vertellen (op de foto zie je trouwens een lekkere vegan pizza bij Snckbr in Utrecht – ik zou eigenlijk een foto van mijn eigen kookkunsten moeten hebben, maar ik maak zelden eetfoto’s die er een beetje charmant uit zien). 

Veganisme houdt in dat je geen dierlijke producten eet, dus geen vlees/vis/zuivel/eieren/honing en dergelijke. Ik noem mezelf een “flexi” veganist, want zodra ik de deur uit ga en afhankelijk ben van anderen voor mijn eten (familie, vrienden, aanbod in restaurants, het feit dat ik in een ijswinkel werk met veel lekker roomijs) eet ik toch vaak vegetarisch. Natuurlijk, je kan etentjes van te voren plannen, zelf koken bij familie en er zijn duizenden blogs geschreven over veganist zijn in sociale situaties, maar het is voor mij een principe van pick your battles. Ik vind het superlief als mensen rekening met mij houden, maar ik verwacht het van niemand en ik heb zelf ook niet de energie om alles telkens te regelen. Mijn eetpatroon wisselt dus van week tot week. Ben ik zelf veel thuis, regel ik mijn eigen eten, dan eet ik 100% veganistisch. Ben ik een weekend bij mijn ouders, dan is het zo’n 70%, het hangt een beetje van mijn planning af. Het helpt ook dat in mijn omgeving veel mensen veganistisch eten, zoals mijn huisgenoot en mijn zusje. Waarom ik veganistisch eet? Toen ik op kamers ging wonen ben ik vegetarisch geworden, omdat het me beter voor de wereld leek. Dat ging vrij makkelijk, vooral omdat ik niet kon koken en als je nooit leert om vlees te bereiden, kom je ook niet echt in de verleiding. De overstap naar veganisme was op de meeste vlakken niet heel groot omdat veel recepten die ik gebruikte als vegetariër vaak veganistisch waren. Bovendien at ik al weinig zuivel omdat ik niet van melk/yoghurt/kaas als losse producten hou. Het probleem zat meer in ijs, pannenkoeken, taart en pizza’s, maar ondertussen kan ik goede veganistische pannenkoeken maken en koekjes bakken.

Hoewel ik van uitgebreid en experimenteel koken hou, ben ik nu eenmaal ook een arme en drukke student, daarom deze verzameling van (relatief makkelijke) maaltijden die ik vaak eet. De meeste zijn veganistisch en de vegetarische opties zijn makkelijk aan te passen. Misschien haal je er inspiratie uit om minder vlees of andere dierlijke producten te eten!