Een verzameling van films #13

Mijn smaak in films varieert hier van aliens met tentakels tot schildpadden en buurmannen die mensen bespieden. 

The Red Turtle (2016) 
Animatiefilms kijk ik zelden – maar films die deels door Studio Ghibli gemaakt zijn, schijnen altijd geweldig te zijn. In The Red Turtle spoelt een man aan op een onbewoond eiland en ontmoet daar een enorme rode schildpad. De belevenissen van de man op het eiland zijn ongeveer één grote metafoor voor het echte leven. Het is een film zonder dialoog, met af en toe mooie muziek maar vooral veel stilte en rust. Dat past ook perfect bij de beelden die prachtig zijn vormgegeven en vol met details. Goed, ik was niet omvergeblazen door emotie zoals sommigen mensen dat wel hadden, maar het is zeker een aanrader!

Five Minutes of Heaven (2009)
Eerste tip: kijk de film met ondertiteling, want Engels met een Iers accent is erg lastig te verstaan. Tweede opmerking: de trailer is veel dramatischer dan de film daadwerkelijk is. Five Minutes of Heaven begint met de 17-jarige Ierse Alistair, die tijdens het conflict in Noord-Ierland de katholieke Jim vermoordt voor de ogen van zijn jongere broertje Joe. 33 jaar later ontmoeten Alistair en Joe elkaar voor een televisieprogramma dat zoekt naar verzoening en vergeving binnen het conflict. Het is af en toe een verrassend grappige en tragische film, zoals de scène waarin Joe meerdere keren emotioneel de trap af moet lopen zodat de filmploeg het mooi en dramatisch kan vastleggen. Die tragische ironie zit vooral in het eerste deel van de film, daarna vond ik alles een beetje middelmatig worden.

High-Rise (2015) 
Af en toe is er een film met een vreselijke vage trailer die toch leuk lijkt, en vervolgens nergens opslaat. High-Rise was dan ook een enorme tegenvaller. De film gaat over mensen die in een grote moderne flat leven en vervolgens compleet doordraaien en anarchistisch worden. Dit zal vast een vorm van complexe kritiek op het kapitalistische systeem zijn, maar eigenlijk gebeurt er die uren vrij weinig. Ik had gehoopt op een arthouse sciencefiction film zoals Snowpiercer, maar dat was het helaas niet.

Rear Window (1954)
Rear Window schijnt een van de beste films van Alfred Hitchcock te zijn en ik had nog nooit een film van hem gezien, dus dit leek me een goed begin. Rear Window gaat over de fotograaf Jeff, die vanwege een gebroken been al weken lang zijn appartement niet uitkomt. Vanwege een hittegolf en pure verveling begint hij al gauw zijn buren te bekijken door de ramen van de appartementen. Op een gegeven moment raakt Jeff er van overtuigd dat de buurman zijn vrouw vermoord heeft en probeert dit te bewijzen. Het is een erg leuke film, al ben je wel een paar weken paranoïde dat de buren ook bij jou met een verrekijker naar binnen staan te gluren.

Inferno (2016) 
Inferno gaat over professor Langdon, die in Florence in een ziekenhuis wakker wordt met een flink gat in zijn geheugen en de nodige aanwijzingen naar een plaag die losgelaten zal worden over de mensheid. Het is een verfilming van de roman Inferno van Dan Brown, een serie die mijn guilty pleasure is. Ik bedoel, na twee romans kun je precies de Dan Brown formule ontcijferen: Micky Mouse horloge? Check. Traumatische gebeurtenis uit jeugd ophalen? Check. Happy Ending? Check. Geen relatie maar uiteindelijk toch zoenen met het vrouwelijke hoofdkarakter die vervolgens nooit meer terugkeert in de boeken? Dubbel check. De roman is mijn favoriete deel uit de serie, omdat het eens een keer niet goed afloopt. Dus ja, ik was benieuwd naar de verfilming van het boek. Zaten alle standaard elementen in de film? Ja. Was het erg? Nee, het was een leuke actiefilm met heel veel gebeurtenissen en snelheid, alleen het einde vond ik wat tegenvallen.

La La Land (2016) 
Iedereen is helemaal fan van deze film – nu ik de film gezien heb, kan ik de hype iets beter begrijpen. La La Land gaat over Mia, die probeert actrice te worden en vervolgens Sebastian ontmoet, een man met de droom om een eigen jazz club te openen. Het is een moderne Hollywood musical, met mooie muziek en leuke dansjes. Een fijne film met een leuke soundtrack, dus zeker de moeite waard om te kijken! Ik zal toegeven, we hebben hier niet te maken met acteurs met de mooiste en geweldigste stemmen ooit. Maar goed, dat maakt voor mij de film niet minder leuk. En als je de film hebt gezien, is deze video van de opening van de Golden Globes ook echt geweldig.

 

 

MIXTAPE: Claude’s Girl

Turn off my mind, I beg you, it’s buzzing like the Devil’s bow. Pulling a soft virgin string, a terrible shriek from below. 

For Emma – Bon Iver
Johnny Belinda – Active Child
Claude’s Girl – Marika Hackman
Sneeuwland – Oskar Schuster
Turn Away – Beck
Winterbird – AURORA
Cap Diamant – Coeur de Pirate
Insomnia – IAMX
Flume – Bon Iver
Boat Song – Woodkid
Believer – Imagine Dragons
City of Stars – La La Land Cast

Klik hier om te luisteren op Spotify of 8tracks 

 

De relatie tussen gedichten en chocoladepaashazen | Het dagboek van een negentienjarig meisje

De afgelopen weken ben ik behoorlijk cultureel bezig geweest, van museumbezoek en dansvoorstelling tot het Nederlands Kampioenschap Poetryslam in Tivoli. De voorrondes van het NK vonden plaats in veel verschillende steden door het hele land heen. Meestal ging ik naar de slam in Utrecht, dus het was leuk om nu eens de finale te zien. De presentatoren waren ietwat hyperactief en legden de regels van de finale uit aan de hand van chocoladepaashazen die ze vervolgens met een hamer in elkaar sloegen, met als resultaat dat er brokken chocolade het publiek in werden gegooid. Het was een hele beleving.

Verder organiseerde een vriendin een verlaat kerstdiner waar ze echt geweldig gekookt had (zelfgemaakte ravioli en pavlova met eetbare bloemen) en we hadden die avond ook een discussie over hoe je het woord “zakdoek” uitspreekt, want ik zeg “zah-doek” en dat blijkt dus vrij raar te zijn. Ook heb ik een hele dag boeken geteld in een winkel, een hospiteeravond in ons huis meegemaakt en een halve kilo walnoten gekocht bij de Liddl omdat ze bij de Appie alleen maar kleine en dure minibakjes verkopen die je met één keer kauwen opgegeten hebt.

Woorden: “It’s a hell of a responsibility to be yourself. It’s much easier to be somebody else or nobody at all.” – Sylvia Plath

Verhalen zijn soms ook games: Markiplier is een van de bekendste gamers op YouTube. Zelf heb ik geen tijd, geld of vaardigheden om echt games te spelen (met uitzondering van Dragon Age natuurlijk) en sinds het geweldige Games With Hank gestopt is, kijk ik naar Markiplier. Eerlijk is eerlijk, negen van de tien keer erger ik me heel erg aan het geschreeuw en het”grappig” doen, maar soms valt dat allemaal wel mee. Zo ook bij Buried, een horrorgame waar eigenlijk geen enkele actie in voorkomt, maar je enkel keuzes maakt in een verhaal. Het zijn “maar” woorden, toch raad ik het je niet aan om dit alleen te bekijken en beluisteren in het donker.

Als je eens niet naar een poetryslam wilt: ik ging voor het eerst naar Mooie Woorden in Hofman op zondag, een plek waar niet alleen gedichten worden voorgedragen, maar alles wat met “mooie woorden” te maken heeft en bijvoorbeeld ook veel proza. Ben je een keer op zondag in Utrecht, het is leuk om eens heen te gaan!

Klassieke schilderijen van een Friese schilder: ik bezocht het Fries Museum in Leeuwarden om de schilderen van Alma Tadema te bekijken. Deze Friese kunstenaar was een van de bekendste schilders in de 19e eeuw, hij werd geridderd in Engeland en is daar ook in een kathedraal begraven. Hij schilderde vooral afbeeldingen die te maken met de klassieke oudheid. Mijn favorieten zijn Onbewuste rivalen, A Coign of Vantage, Interieur van de kerk en A reading from Homer, maar eigenlijk is alles in een enorm realistische en mooie stijl gemaakt. De tentoonstelling in het museum is nog maar tot 7 februari te zien, voordat de boel verplaatst naar Wenen en daarna London. Tip: als je gaat, zorg voor online kaartjes (voorkomt de rij bij de kassa) en kom op tijd, want op een gegeven moment stond er ook een rij van zeker drie kwartier tot een uur om überhaupt de zaal in te kunnen. En ja, op zaterdag is de gemiddelde leeftijd 75+ in het museum.

Muziek: Sneeuwland van Oskar Schuster

Ik hou van lezen #25

Dit is weer een verzameling van romans over de meest uiteenlopende onderwerpen – pratende krabben, een vrouwelijke utopie en de Spaanse burgeroorlog. 

I’m With The Bears – Mark Martin
Dit is een bundel van korte verhalen over veranderingen in het klimaat. De verhalen verschillen van een bergwandeling tot een pratende krab en van een dystopische tocht om te overleven tot een kort dagboek op een dode planeet. Het is een leuke roman, al is het ene verhaal wel interessanter dan het andere verhaal, maar dat is ook persoonlijke voorkeur. Het enige wat ik echt jammer vond, was dat het verhaal van Margaret Atwood zeer kort was. Atwood is een van mijn lievelingsauteurs dus dan is twee pagina’s verhaal een beetje teleurstellend.

The Time Machine – H.G. Wells
Deze roman, geschreven in 1895 (!), gaat over de tijdreis van een Victoriaanse wetenschapper naar het jaar 802,701 in de toekomst. Hij wordt ontvangen door kleine mensen die op kinderen lijken, met nauwelijks intellect. Deze afstammelingen van de mens worden geterroriseerd door de Morlocks, een soort witachtige aapfiguren die ook ooit mensen waren en nu ondergronds leven. Wanneer ze de tijdmachine van de tijdreiziger stelen, probeert hij een manier te vinden om deze terug te halen. Deze roman heb ik voor mijn studie moeten lezen voor een vak over utopische en dystopische werken en het is heel interessant om “klassiekers” te lezen uit deze genres. The Time Machine was een heel leuk verhaal en ook grappig op momenten dat je het soms niet verwacht. Heel erg aan te raden!

Herland – Charlotte Perkins Gilman
Herland is een feministische utopie, een geïsoleerde samenleving die alleen bestaat uit vrouwen. Ik was erg benieuwd naar dit verhaal, want zoveel “vrouwelijke” utopia in literatuur zijn er niet. In de roman stuitten drie mannen op Herland en leren daar vervolgens alles over de samenleving en het veranderen van hun blik op vrouwen en gender. Het was een erg interessant verhaal, maar ik had toch hogere verwachtingen. Een hele samenleving zonder mannen, hoe worden er dan kinderen geboren? Spoiler alert: het “gebeurt” gewoon. Ik had een hele bijzondere of creatieve uitleg verwacht, maar dat viel een beetje tegen.

Soldiers of Salamis – Javier Cércas 
Deze roman is een mengeling van feit en fictie. Het gaat over de gefictionaliseerde schrijver Cércas, hoe hij er toe kwam om dit boek te schrijven. Zijn eerste ingeving was om te schrijven over Sánchez Mazas, fascist en schrijver. Tijdens de laatste momenten van de Spaanse burgeroorlog is Mazas een gevangene die voor het vuurpeloton terecht komt. Hij weet te ontsnappen en schuilt in het bos, waar een Republikeinse soldaat Mazas ziet maar niet vermoordt of verraadt. Het is handig als je kennis hebt over de Spaanse burgeroorlog om het verhaal te volgen (er staat achterin een noot van de vertaler met de basisfeiten van de oorlog – waarom ze dat aan het einde van het verhaal hebben gedaan in plaats van het begin, geen idee). Persoonlijk vond ik de zoektocht van de schrijver naar het verhaal van Mazas en de Republikeinse soldaat interessanter dan de geschiedenisfragmenten, maar het is een leuke roman.

The Rose Society – Marie Lu
Ik was altijd een groot fan van de Legend serie van Marie Lu, maar haar fantasyserie slaat wat minder goed bij mij aan. Of zoals iemand op Goodreads zei: Het verhaal probeert zo extreem over te brengen dat het hoofdpersonage ‘slecht’ is, dat het stoort tijdens het lezen. Dit boek is het vervolg op The Young Elites, een verhaal over een kinderen die een ziekte hebben overleefd en daardoor bepaalde krachten hebben gekregen. Deze malfetto’s worden verstoten in de samenleving en in dit vervolg neemt hoofdpersoon Adelina wraak op iedereen en alles die daar mee te maken heeft en haar heeft verraden. She is the bad guy en gelukkig wordt je als lezer op elke pagina hier aan herinnerd. Het blijft een leuk en vermakelijk verhaal omdat de schrijfstijl voor Young Adult vlot leest, maar veel was binnen het plot wat ongeloofwaardig en middelmatig.

 

MIXTAPE: Tundra

“i have died and dreamed / myself back to your arms where / what i died for sleeps”
– Sonia Sanchez

Once I was Loved – Melody Gardot
Tundra – Ola Gjeilo
Where’s My Love – SYML
Vois Sur Ton Chemin – Les Choristes
The Sailor’s Bonnet – The Gloaming
We’ll Be Gone – Douwe Bob
Wasting My Young Years – London Grammar
The Wisp Sings – Winter Aid
The Rules For Lovers – Richard Walters
King – Lauren Aquilina
The Beautiful Ones – The Battle Of Land And Sea
The Dreamer – All The King’s Daughters
Gold Dust – BANNERS

Klik hier om te luisteren op Spotify | 8tracks