Ik hou van lezen #28

“Your mind will believe comforting lies while also knowing the painful truths that make those lies necessary. And your mind will punish you for believing both.”  – A Monster Calls 

A Monster Calls – Patrick Ness 
Ik waarschuw alvast: er is een grote kans dat je gaat huilen bij dit boek. A Monster Calls gaat over de dertienjarige Conor, die sinds zijn moeder ziek is elke nacht dezelfde nachtmerrie heeft. Zijn leven verandert als op een avond een oud, groot en natuurlijk monster zijn naam roept. Het monster wil maar één ding van Conor: de waarheid. Ook al valt het boek onder Young Adult en is het wat “simplistisch” geschreven, ik raad het ongeacht leeftijd aan. Het is een mooi verhaal over verdriet, pijn en rouw. Er is ook een prachtig geïllustreerde versie van het boek en als je echt geen zin hebt om te lezen, er is ook een film van gemaakt.

Americanah – Chimamanda Ngozi Adichie 
De Nigeriaanse Ifemelu verhuist naar Amerika om daar te gaan studeren en laat daarbij haar geliefde Obinze achter in Nigeria, die haar beloofd om ook zo snel mogelijk te emigreren. Obinze krijgt echter geen visa en komt vast te zitten in Engeland, terwijl Ifemelu in Amerika te maken krijgt met de moeilijkheid van integreren en racisme. Ze begint een succesvolle blog over wat ras nu eigenlijk betekent voor iemand die een “Non American Black” is. Vervolgen keert Ifemelu 13 jaar later terug naar Nigeria en zoekt weer contact met Obinze. Ik vond het een erg interessant boek, vooral vanwege de scherpe observaties over racisme en feminisme in de maatschappij.

The Humans – Matt Haig
Op een normale vrijdagavond neemt een buitenaardse levensvorm het leven van de wiskundeprofessor Andrew Martin over. De taak van de alien is om Andrew’s wetenschappelijke bewijs te vernietigen. De alien probeert zich aan te passen aan het menselijk leven en te begrijpen hoe alles werkt, wat leidt tot veel grappige scènes in de roman, vooral als de kennis van de alien alleen gebaseerd is op het tijdschrift Cosmopolitan. Tegelijkertijd raakt hij steeds meer betrokken bij de mensheid en krijgt twijfels over zijn missie. Het is een erg leuk verhaal, al zijn de laatste 100 pagina’s wel erg “de mensheid is zo mooi en prachtig in alle complexe tegenstellingen” en is de humor die ik zo leuk vond een beetje verdwenen. Maar verder is het een leuke roman over een klungelige alien die voor het eerst het genot van pindakaassandwiches ontdekt.

Luka and the Fire of Life – Salman Rushdie
Ik heb de schrijver Salman Rushdie leren kennen door The Satanic Verses, een boek met enorme controversie rondom de interpretatie van de Islam. Daarom was ik erg verrast door dit kinderboek, wat Rushdie voor zijn eigen zoon heeft geschreven. Het boek gaat over de jonge Luka, die in een magische en videogameachtige wereld het van vuur van het leven moet stelen. Dit is de enige manier om zijn vader te ontwaken uit een diepe en dodelijke slaap. Het is kinderliteratuur, dus je moet geen complex plot verwachten, maar dat neemt het plezier van lezen niet weg. Het verhaal bevat veel woordspelingen en grapjes, zo vindt er bijvoorbeeld een raadselbattle plaats. Maar er zijn ook veel verwijzingen naar Britse literatuur en cultuur, zoals Doctor Who. Dus ja, als je zin hebt in een “kinderboek”, dit is een aanrader!

Dark Matter – Blake Crouch
Op een doodnormale avond loopt Jason Dessen van zijn stamkroeg naar huis als hij wordt ontvoerd door een gemaskerd persoon. Wanneer hij ontwaakt van bewusteloosheid, is de wereld radicaal anders. Zijn zoon is nooit geboren en hij is geen natuurkundeleraar maar een genie met baanbrekend onderzoek. Vervolgens probeert Jason alles te doen om terug te keren naar zijn eigen wereld. Ja, het is een sciencefictionverhaal met een filosofisch tintje over parallelle werelden. De roman gaat in op wat “echte” werkelijkheid is en de keuzes die we maken. Nu was het plot interessant, maar de roman viel tegen.
Ten eerste omdat de schrijver (vooral in het begin) Hele Belangrijke En Diepe Zinnen probeert te creëren.
Dit doet hij door telkens op een nieuwe regel te beginnen.
In het Engels kan ik dat redelijk verdragen.
Want er is dan meer “afstand” tussen mij en de taal.
Maar helaas las ik de roman in het Nederlands.
En dan erger ik me dood aan hoezeer de schrijver probeert om dramatisch te zijn.
Dus dat was voor mij een behoorlijke tegenvaller.
Verder vond ik het verhaal erg voorspelbaar en de liefde tussen man en vrouw ook een beetje teveel “Liefde Die Alles Overwint”. Alleen de laatste 80 pagina’s van het boek waren echt heel interessant en het einde ook, dus dat maakte het iets beter. Desalniettemin werkte de roman voor mij niet zo goed.

 

Advertenties

2 gedachtes over “Ik hou van lezen #28

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s