Ik hou van lezen #29

“Wherever they might be they always remember that the past was a lie, that memory has no return, that every spring gone by could never be recovered, and that the wildest and most tenacious love was an ephemeral truth in the end.”  – Gabriel García Márquez

One Hundred Years of Solitude – Gabriel García Márquez
In deze roman volg je de familiegeschiedenis van José Arcadio Buendía en hoe zijn nakomelingen verbonden zijn met de stad Macondo. Het is een verhaal met magisch realistische gebeurtenissen, zo lijdt de hele stad plots aan een mysterieuze slaapziekte waardoor mensen hun geheugen verliezen en stijgen kinderen op naar de hemel. Ook al is het een roman met meer dan 400 pagina’s, de interessante familiegeschiedenis is neergezet als één vloeiende vertelling. Het is dus zeker een aanrader om te lezen en als je dat gedaan hebt, zijn deze video’s van Crash Course Literature ook erg interessant om thema’s uit het boek beter te begrijpen.

Weerwater – Renate Dorrestein 
Persoonlijk ligt mijn lat voor wat ik een goede Nederlandse dystopie vind vrij laag, omdat ik Nederlandse romans met dit onderwerp vaak saai of slecht geschreven vind. Daarom heeft Weerwater me ook heel erg verrast. In deze roman vergaat de wereld en van alle plekken in Nederland, blijft Almere in chaos en wanhoop bestaan – wat ik een erg originele kijk op de apocalyps vind. Probeer maar eens een samenleving draaiende te houden als er geen stroom is, bijna alleen maar vrouwen overblijven en stel gevangenen uitbreken. Bovendien zitten er Slaughterhouse-Five grapjes in het boek en ja, dat is ook gewoon erg leuk. Het is geen verhaal over een apocalyps met pure terror, zombies of andere extreme gebeurtenissen, maar de omgang van zaken in de roman steekt gewoon erg interessant en origineel in elkaar.

De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami
Tijdens zijn studententijd wordt Tsukuru Tazaki van de een op de andere dag verstoten door zijn beste vrienden, die opeens niets meer met hem te maken willen hebben. Tazaki gaat door met zijn dagelijkse handelingen, maar zijn leven blijft leeg en hol. Jaren later spoort een vriendin hem aan om de oude vrienden op te zoeken en de gebeurtenissen te verwerken. De roman leest fijn, maar als je al een aantal boeken van Murakami kent en weet wat zijn formule is, dan is dit toch wel een middelmatig boek. Murakami heeft er namelijk wel een handje van om veel “mysteries” op dezelfde manier te laten eindigen en op een gegeven moment wordt dat saai. Voor mij werkte de roman dus niet, maar als je de schrijfstijl van Murakami echt heel erg kan waarderen, is het misschien leuker om te lezen.

More Than This – Patrick Ness
Misschien zal deze review enigszins vaag zijn, maar dit is een van de beste Young Adult (sciencefiction) boeken die ik in lange tijd heb gelezen. De eerste pagina’s beschrijven hoe Seth, een zeventienjarige jongen in Amerika, tijdens de winter verdrinkt in de oceaan. De zee gooit hem tegen de rotsen, zijn schedel breekt in duizend stukjes en toch wordt hij gedesoriënteerd wakker in een apocalyptische en verlaten woonwijk in Engeland. Is dit zijn persoonlijke hel? Waar is de rest van de mensheid? Ik durf niet meer te zeggen zonder spoilers, maar langzaam kom je er achter waarom Seth stierf en waar hij zich nu bevindt. Het boek heeft een fijne balans tussen YA en sciencefiction, het is origineel en het maakt je ook enigszins verdrietig. Zeker een aanrader om te lezen!

Voor altijd voor het laatst – Tjitske Jansen
Ik vind het werk van dichteres Tjitske Jansen altijd erg leuk om te lezen, dus zonder te weten wat het was, had ik deze titel gereserveerd bij de bibliotheek. Voor altijd voor het laatst is een kort prozawerk waarin Jansen haar leven beschrijft vanaf haar kindertijd. Het zijn allemaal korte momenten en anekdotes, soms grappig, soms verdrietig en nostalgisch. Ik vond het leuk om te lezen, maar niet uitzonderlijk bijzonder of geweldig. Waarschijnlijk ligt dat ook aan het feit dat ik niet zo snel persoonlijke verhalen of biografieën lees, want ik vind het vaak niet interessant. Dus ja, dit was gewoon niet het boek voor mij, maar als je meer over Tjitske Jansen wilt weten, dan is het wel een aanrader.

Advertenties

4 gedachtes over “Ik hou van lezen #29

  1. Ik heb ook dat boek Haruki Murakami en ik kan me herinneren dat ik het vooral heel erg vreemd vond en het niet goed begreep. Het boek van Patrick Ness klinkt heel interessant, die zet ik op mijn lijstje!

  2. Zo leuk dat je Weerwater gelezen hebt en het goed vond, ik ben ook fan! Voor mij was De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren het eerste boek dat ik ooit van Murakami las, waardoor ik het allesbehalve middelmatig vond. Maar ik kan me voorstellen dat het anders is als je al meerdere van zijn boeken las.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s