Het werk van Margaret Atwood

Ik ben groot fan van de schrijfster Margaret Atwood, die je wellicht kent van The Handmaid’s Tale. Dat is zeker een leuke roman, maar lang niet het enige interessante werk uit haar oeuvre. Ik heb nog niet al haar boeken gelezen, maar genoeg om je een beetje kennis te laten maken met haar fictiewerk. 

Margaret Atwood is in 1939 geboren in Canada en is bekend als schrijfster, feministe, literair criticus en dichteres. Ondertussen heeft ze meer dan 15 romans en 10 korte verhalenbundels geschreven, nog niet eens haar vele dichtbundels en non-fictie werk meegerekend. In andere woorden, er is genoeg om te lezen. Margaret Atwood is een van mijn favoriete auteurs omdat haar schrijfstijl heel fijn is, je wordt echt meegesleept in elk verhaal. Haar scherpheid, gebruik van andere teksten zoals sprookjes en mythes, gevoel voor humor en karakterisering van sterke vrouwelijke personages maken haar boeken voor mij interessant om te lezen, maar ook om te analyseren voor mijn studie.

Speculatieve fictie 
Atwood noemt een deel van haar romans geen sciencefiction, maar speculatieve fictie. Sciencefiction bevat aliens en ruimteschepen, maar speculatieve fictie kan makkelijker “echt” gebeuren. Haar bekendste werk in dit genre is natuurlijk The Handmaid’s Tale, maar ze heeft ook een driedelige serie (de MaddAddam trilogie) geschreven over een toekomst waarin de wereld langzaam vergaat. Thema’s zoals genetische manipulatie en klimaatbedreiging spelen een grote rol in deze trilogie. Zelf ben ik een groot fan van dit genre en de MaddAddam boeken zijn dan ook echt een aanrader om te lezen! Een van haar meer recentere werken, The Heart Goes Last, speelt zich af in een dystopische toekomst waarin een koppel besluit om zichzelf vrijwillig zoveel maanden te laten opsluiten in een gevangenis. Ik vond deze roman vooral heel bizar, denk aan seksrobots en “imprinting” van eerste liefdes (ja, zoals in Twilight).

Realistische fictie en korte verhalen
Mocht je niet houden van dystopische verhalen, dan zijn er nog een heleboel andere romans om te lezen. Mijn favoriete roman is The Blind Assassin, een raamvertelling van een oude vrouw die terugblikt op haar leven met haar jongere zusje die op haar 18e zelfmoord heeft gepleegd, maar niet voordat ze de roman The Blind Assassin heeft geschreven. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik dit boek niet zo goed opnieuw durf te lezen omdat ik het de eerste keer zo ontzettend geweldig vond, maar het is echt een verhaal dat je raakt. Zeker een aanrader dus! Ook erg mooi is Alias Grace, een historische roman over de jonge Grace die vanuit de gevangenis aan een dokter haar verhaal verteld over hoe ze (onterecht?) werd veroordeeld voor de moord op haar werkgever en zijn minnares. The Robber Bride en Lady Oracle waren ook erg leuk om te lezen. Naast romans heeft Atwood ook een flink aantal korte verhalenbundels geschreven, zoals de meest recente Stone Mattress: Nine Tales. Erg interessant en fijn om te lezen, maar zelf ben ik toch meer een fan van haar langere romans. Hetzelfde geldt voor haar poëzie, het is zeker de moeite waard, maar haar prozawerk weet mij toch meer te raken.

Mythes en stripverhalen
Een van mijn andere favorieten is Atwood’s herschrijving van de mythe van Odysseus in de novelle The Penelopiad. Dit is het verhaal van Penelopiad, de vrouw van Odysseus die tien jaar lang wacht tot haar man terugkomt. Ik hou van alles wat met mythes te maken heeft, dus ik heb dit verhaal met erg veel plezier gelezen. Dan zou je misschien denken, is er iets wat Margaret Atwood niet kan? De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met haar nieuwste werk, een serie stripverhalen over half dieren/mensen/superhelden, te onderzoeken voor mijn scriptie. Ik zal heel eerlijk zijn – begin er maar niet aan, want ik vond het behoorlijk slecht. De humor was zo ontzettend flauw, het plot stelde na het eerste deel van de serie echt niets meer voor en het was ontzettend saai. Op het gebied van de representatie van dieren (het onderwerp van mijn scriptie) was het heel interessant, maar voor leesplezier raad ik het je niet aan.

Bij mijn studie leer je kritisch over auteurs en teksten na te denken, dus daarom is het ook belangrijk om even Margaret Atwood te problematiseren. Er is nogal kritiek geweest op haar uitlatingen over beschuldigingen van seksuele misbruik binnen schrijverskringen en hoe haar feminisme alles behalve inclusief is. Als hierover meer wilt weten, dit artikel over Atwood’s uitspraken rondom #metoo en dit artikel over wit feminisme zijn interessant om te lezen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.