Ik hou van Nederlandse poëzie #4

Het lijkt al een eeuw geleden, maar tijdens de zomervakantie heb ik nog een aantal leuke dichtbundels gelezen. 

Als je een meisje bent – Maartje Smits
Ik hou van poëzie met een duidelijke thematiek en die is ook zeker te vinden in deze bundel. Als je een meisje bent gaat over het gebied tussen kind en vrouw, opgroeien en de verschillende rollen van (jonge) meisjes. Of zoals samengevat in een regel uit de bundel: “Voel me een veldje te smal / voor een weiland.” Ik vond het leuke gedichten, er zijn veel interessante beelden en mooie vergelijkingen. De andere bundel van Maartje Smits, Hoe ik een bos begon in mijn badkamer, vond ik net iets leuker, maar ook deze poëzie is fijn om te lezen. Favoriete gedichten waren bijvoorbeeld via via en lusteloos gras.

Navigatiesystemen – Han van der Vegt
Sciencefiction in poëzie? Dan wil ik het gelijk gaan lezen. Deze bundel van Han van der Vegt beslaat zes gedichten die vrij experimenteel zijn in de vorm. Het eerste gedicht is een herschrijving van de Orpheusmythe in de vorm van een computergame en andere gedichten gaan onder andere over Mars en een dystopische zoektocht naar een graal in auto’s waar ik sterke Mad Max vibes bij kreeg. Beelden van transformaties en gruwelijkheid keren in bijna alle gedichten terug. Het is interessant om te lezen, maar uiteindelijk was ik meer geïnteresseerd in het verhaal dan in de metaforische beelden zelf en miste ik een zekere poëtische diepgang. Neemt niet weg dat het een leuke bundel is om te lezen en zeker een aanrader als je benieuwd bent naar sciencefictionachtige poëzie!

Stad en Land – Alexis de Roode
Ik heb Alexis de Roode op verschillende poëzie-evenementen horen voordragen, maar nog nooit had ik iets van hem op papier gelezen. Toevallig kwam ik deze bundel bij Bookspot tegen en nou ja, het leek me een mooie gelegenheid om meer van zijn poëzie te leren kennen. Helaas vond ik de gedichten vaak wat saai en voorspelbaar. De bundel komt uit 2008 dus misschien bevalt zijn recentere werk mij meer, maar dit was niet een van de beste poëziebundels die ik ooit gelezen heb. Desondanks waren er wel twee stukjes die ik mooi vond: “Er huist in mij een niet-bestaan / dat muren om zich heen verlangt” en “Wel rijden er treinen door mijn dromen. / Er lopen kinderen / langs de spoorlijn / ik ben bang / dat ze onder mijn wielen komen.”

Kalfsvlies – Marieke Lucas Rijneveld 
Ondanks dat ik Marieke Lucas Rijneveld meerdere keren heb horen spreken, had ik ook van haar nog nooit iets gelezen. In de debuutbundel Kalfsvlies keren thema’s zoals de kindertijd, familie en volwassen worden constant terug. Er zijn veel mooie beelden en metaforen, maar soms vond ik het richting cliché gaan. Ook zijn de gedichten soms lastig te lezen, vaak moest ik een zin drie keer herhalen om te begrijpen hoe alles een beetje aan elkaar verbonden werd. Ik ben niet compleet overdonderd door de poëzie, maar het is zeker mooi en ik ben erg benieuwd naar toekomstige dichtbundels. Favoriete stukjes uit de bundel waren bijvoorbeeld zinnen als “troosten was toen nog als inparkeren, het is meten en weten en toch schat je het vaak te krap in, blijf je zoeken naar de juiste plaats, een omhelzing heeft soms ook meerdere rondjes om elkaar heen nodig” uit het gedicht “Hol genoeg om een echo te verbergen.”

Advertenties

Een gedachte over “Ik hou van Nederlandse poëzie #4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.