Ik was een paar dagen in Schotland

Tussen de deadlines van mijn studie door ging ik een paar dagen naar Schotland om mijn zusje te bezoeken, die daar een half jaar studeert. En omdat ik toch in de buurt was, besloot ik ook om naar Edinburgh te gaan. 

Ik was al eerder in Edinburgh geweest, dus ik sliep in hetzelfde hostel en sloeg een groot deel van de toeristische highlights over. Wat ik tijdens de vorige trip niet gedaan had maar nu wel wou doen, was Ceilidh dansen. Ceilidh is een traditionele Schotse dans, die veel op bruiloften wordt gedaan. Je kan het soms in pubs dansen, maar in een pub is de uitleg niet geweldig en is het dan vooral handig als je al een partner hebt. Nu ben ik niet een ster in dansen en was ik ook alleen, dus ik boekte een drop-inn class waar alles stap voor stap uitgelegd wordt. Goed, de gemiddelde leeftijd was 55+ (er waren misschien drie mensen onder de dertig), maar ik vond het heel leuk om een keer te doen! Tijdens mijn reis was het ook droog en zonnig weer en dus een mooie gelegenheid om Arthur’s Seat te beklimmen, een van de hoogste heuvels (rond de 250 meter) in Edinburgh. Ik bleek deze wandeling alleen nogal onderschat te hebben. Blijkbaar kwam ik vanaf de ‘verkeerde’ wandelkant, waardoor ik in slingerbewegingen en via zeer smalle en steile paadjes soms letterlijk de berg opgeklommen ben. Het uitzicht is heel mooi en het is ook zeker de klim waard, maar ik raad aan om gewoon het graspad aan de andere kant van de berg te nemen. Ik had geen zin om die weg terug te nemen, want dan moest ik helemaal om de berg heen en er leek een vrij stijl maar begaanbaar pad recht naar beneden te zijn, dus ik besloot om dat te proberen. Om daar te komen moest ik me eerst ongeveer zeven meter verticaal naar beneden laten zakken op de rotsen, maar vanaf daar leek het een prima pad. Je raadt het al: er was geen pad. Toen ik daar eenmaal stond, vast op een smal stukje berg omgeven door onbegaanbare berghelling en rotsen, was dit avontuur helemaal niet grappig meer. Ik heb in jaren niet zoveel stress en paniek gevoeld, maar die adrealinekick zorgde er wel voor dat ik mezelf maar weer letterlijk de berg opgehesen heb. Neem gewoon het normale pad en ga niet freestylen, dat is mijn advies.

Ik bezocht even het National Museum, een van mijn favoriete natuurhistorische musea ooit. Ook ging ik naar Fruitmarket Gallery, een modern kunstmuseum, maar dat bleek een stuk kleiner dan ik had verwacht, met maar twee zalen met installaties die ik ook niet zo geweldig vond. Daartegenover zit het City Art Centre en dat was leuker om rond te lopen. Ik vind het ook altijd leuk om boekenwinkels te bezoeken, zowel nieuwe als tweedehands. Lighthouse Bookshop is erg fijn om rond te kijken, dit is een boekenwinkel met veel boeken over gender en ‘radicale’ onderwerpen zoals politiek. Ook hun boekenkaartensectie is het waard om even in rond te snuffelen, zo kocht ik een paar kaarten over literatuur om naar mijn vrienden te sturen. Armchair Books en Tills Books waren ook leuk, maar eigenlijk heb ik bijna al mijn boekenvondsten gescoord in charityshops, die overal in de stad zitten, zoals de Oxfam Bookshops.

Het was voor het eerst dat ik zelf op vakantie kon kiezen waar ik ging eten, dus ik had leuke veganistische eetplekjes uitgekozen zoals Paradise Palms. Dit is een grotendeels vegan en queer pub tegenover de universiteit in de binnenstad. Ik kwam er voor lunch, maar ik denk dat je hier ’s avonds ook heel gezellig wat kan drinken. Op het gebied van cafeetjes ging ik naar Holy Cow, in het nieuwere gedeelte van de stad. Ze hebben bijzondere en lekkere taarten, zoals chai spice appel cake, maar die zijn dan ook erg prijzig (4,50 pond voor een stuk taart) en de inrichting vond ik een beetje saai. Ik wou ook nog graag naar Lovecrumbs, een ander café met vegan taart, maar dat is er niet meer van gekomen. Verder is Consider It ook leuk, hier kun je vegan donuts halen. Maar het beste wat ik gegeten heb tijdens mijn reis was veganistische haggis bij The Baked Potato Shop. Hier krijg je een gepofte aardappel met allerlei verschillende soorten vulling en toppings. Zo lekker en een enorme aanrader! Verder haalde ik ook een veganistisch ijsje bij Affogato, niet omdat het 20 graden was buiten, maar sinds mijn werk bij de ijswinkel gestopt is vanwege de winter, heb ik af en toe erg cravings naar ijs. Ze hadden veel bijzondere smaken, ik had uiteindelijk gekarameliseerde ananasijs en kaneelbroodjesijs en het was heel erg lekker.

Na drie dagen vertrok ik naar Aberdeen, om mijn zusje te bezoeken. De treinreis van Edinburgh naar Aberdeen was een bijzondere ervaring, want je rijdt helemaal langs de kust en ze doen in Schotland niet aan dijken, waardoor de trein soms twee meter van de rotsen en de zee af reed. Leuk voor het uitzicht, maar als het stormt zou ik niet echt rustig in de trein zitten. De universiteitscampus in Aberdeen zit ook tien minuten wandelen van de zee af, dus het is zeker een aanrader om een rondje over het strand te lopen. Jammer genoeg waren alle kunstmusea in de stad gesloten, dus we liepen een rondje door het Maritieme museum, wat ook leuk is als dat je interesseert. De oude campus met kerken en smalle straatjes is ook mooi om rond te lopen. Toevallig was de herdenking van de Eerste Wereldoorlog bezig toen wij er waren, dus we zagen hoe een officiële stoet met soldaten, veteranen en doedelzakspelers een rondje liepen langs de kerk.

Aberdeen is een leuke stad, niet zo massaal als Edinburgh af en toe is en met iets meer verstopte straatjes. We aten bij ongeveer de enige twee veganistische plekken in de stad, het schattige café Bonobo en het restaurant Foodstory. Vooral bij Foodstory hebben we heerlijk gegeten ’s avonds, je krijgt zeer grote porties en het is ook een leuke plek om een spelletje te spelen tijdens het eten. Ook Books and Beans is een aanrader, een boekencafé en winkel waar je letterlijk tussen boekenkasten kan lunchen en koffie drinken. Net als in Edinburgh zijn er in Aberdeen heb je veel charityshops, zoals rond Rosemount Viaduct, waar ik ook een paar leuke boeken en de lelijkste Star Trek puzzel ooit heb gekocht. Na twee dagen Aberdeen zat mijn koffer zo vol met boeken en spullen van mijn zusje die terug moesten naar Nederland dat het weer tijd was om naar huis te gaan, vooral omdat ik de volgende dag weer college had. Het was heel fijn om familie te zien en leuke dingen te doen en ik zou zeker nog wel vaker door Schotland willen reizen!

Advertenties

3 gedachtes over “Ik was een paar dagen in Schotland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.