MIXTAPE: Art Exhibit

Ik vond het wel weer leuk om een verzameling muziek te delen waar ik de afgelopen tijd veel naar geluisterd heb.

Art Exhibit – Young the Giant
Savannah – Relient K
Run For Those Hills, Babe – Tom Rosenthal
Jack and Jill – Katie Herzig
Human – dodie & Tom Walker
Dancing In The Moonlight – alt-J
Nina Cried Power – Hozier & Mavis Staples
God Is A Woman – Ariana Grande
Fake Friends – Emma Blackery
Dream – Tessa Violet
Perfect Symphony – Ed Sheeran & Andrea Bocelli
Road To Nowhere – Release The Sunbird
Broken – Patrick Watson
Mia and Sebastian’s Theme – Justin Hurwitz

Klik hier om te luisteren op Spotify 

Advertenties

Ik ben tegenwoordig een “flexi” veganist

Oktober is de maand van de vegan challenge, een uitdaging om zoveel mogelijk veganistisch te eten. Ik blog er nauwelijks over, maar ik ben best veel bezig met veganistisch koken en daarom leek dit me een perfecte gelegenheid om daar eens iets meer over te vertellen (op de foto zie je trouwens een lekkere vegan pizza bij Snckbr in Utrecht – ik zou eigenlijk een foto van mijn eigen kookkunsten moeten hebben, maar ik maak zelden eetfoto’s die er een beetje charmant uit zien). 

Veganisme houdt in dat je geen dierlijke producten eet, dus geen vlees/vis/zuivel/eieren/honing en dergelijke. Ik noem mezelf een “flexi” veganist, want zodra ik de deur uit ga en afhankelijk ben van anderen voor mijn eten (familie, vrienden, aanbod in restaurants, het feit dat ik in een ijswinkel werk met veel lekker roomijs) eet ik toch vaak vegetarisch. Natuurlijk, je kan etentjes van te voren plannen, zelf koken bij familie en er zijn duizenden blogs geschreven over veganist zijn in sociale situaties, maar het is voor mij een principe van pick your battles. Ik vind het superlief als mensen rekening met mij houden, maar ik verwacht het van niemand en ik heb zelf ook niet de energie om alles telkens te regelen. Mijn eetpatroon wisselt dus van week tot week. Ben ik zelf veel thuis, regel ik mijn eigen eten, dan eet ik 100% veganistisch. Ben ik een weekend bij mijn ouders, dan is het zo’n 70%, het hangt een beetje van mijn planning af. Het helpt ook dat in mijn omgeving veel mensen veganistisch eten, zoals mijn huisgenoot en mijn zusje. Waarom ik veganistisch eet? Toen ik op kamers ging wonen ben ik vegetarisch geworden, omdat het me beter voor de wereld leek. Dat ging vrij makkelijk, vooral omdat ik niet kon koken en als je nooit leert om vlees te bereiden, kom je ook niet echt in de verleiding. De overstap naar veganisme was op de meeste vlakken niet heel groot omdat veel recepten die ik gebruikte als vegetariër vaak veganistisch waren. Bovendien at ik al weinig zuivel omdat ik niet van melk/yoghurt/kaas als losse producten hou. Het probleem zat meer in ijs, pannenkoeken, taart en pizza’s, maar ondertussen kan ik goede veganistische pannenkoeken maken en koekjes bakken.

Hoewel ik van uitgebreid en experimenteel koken hou, ben ik nu eenmaal ook een arme en drukke student, daarom deze verzameling van (relatief makkelijke) maaltijden die ik vaak eet. De meeste zijn veganistisch en de vegetarische opties zijn makkelijk aan te passen. Misschien haal je er inspiratie uit om minder vlees of andere dierlijke producten te eten!

Ik hou van poëzie #4

Naast Nederlandse poëzie probeer ik ook internationaal te lezen, dus vandaar deze verzameling van dichtbundels die ik onlangs in het Engels of in vertaling heb gelezen.

Motherland Fatherland Homelandsexual – Patricia Lockwood 
Patricia Lockwood kende ik van het gedicht “Rape Joke” en ze zou ook optreden bij Poetry International, maar dat ging helaas niet door dus daarom kocht ik maar een dichtbundel van haar. Waarschijnlijk had ik na Rape Joke te hoge verwachtingen van de rest van haar poëzie, want ik vond de bundel een beetje tegenvallen. Rape Joke is een van de meest toegankelijke gedichten in de bundel (waarschijnlijk ook een reden waarom het een “viral hit” werd), de rest is wat abstracter waardoor ik soms veel moeite had om de beelden te begrijpen. Ik vond het zeker interessant om te lezen, maar het is niet echt een dichtbundel voor mij. Toch vond ik sommige gedichten wel erg leuk, zoals The Arch en List of Cross-Dressing Soldiers.

De herinneringen zien mij – Tomas Tranströmer
Deze dikke poëziebundel bevat het volledige werk van de Zweedse dichter Tomas Tranströmer, die in 2011 de Nobelprijs voor de literatuur won. Ik kende fragmenten van zijn poëzie en normaal zou ik dan met een gewone bundel van de dichter beginnen, maar ze hadden alleen maar dit complete werk bij de bibliotheek. Duurde even om daar helemaal door heen te komen, maar gelukkig had ik in de vakantie alle tijd. Tranströmer is ontzettend goed in verbindingen leggen en bijzondere metaforen maken, zoals “ontwaken is een parachutesprong uit de droom” en “in de ruimte vlaggen de sterren wanhopig / ze worden ontstoken en gedoofd door vliegende wolken.” Tegelijkertijd is zijn poëzie erg gericht op thema’s uit de natuur, iets waar ik zelf niet zoveel mee heb. Het feit dat het op een gegeven moment in zo’n dikke bundel alle natuurgedichten op elkaar gaan lijken, helpt ook niet echt. Dus misschien is het beter om met een paar gedichten van Tranströmer te beginnen dan aan het complete verzamelde werk, maar ik begrijp zeker waarom hij de Nobelprijs voor literatuur heeft gekregen. Favoriete gedichten: Scherenkust in de herfst en Geheimen onderweg.

No Matter The Wreckage – Sarah Kay
Sarah Kay is een Amerikaanse dichteres en misschien ken je haar van filmpjes van haar spoken word optredens. Het spoken word gedeelte komt ook zeker terug in haar gedichten, je kan sommige gedichten bijna “horen” terwijl je ze leest (maar misschien ga ik gewoon te vaak naar poetryslams). Het is een bundel met veel prozagedichten en hoewel het erg toegankelijke poëzie is en het fijn leest, was ik niet compleet onder de indruk. Ik had wel favoriete gedichten, maar ik vind haar spoken word optredens toch interessanter dan de gedichten op tekst.

A Thousand Mornings – Mary Oliver
Ik wou deze bundel graag lezen omdat John Green dit gedicht van Mary Oliver een paar keer mooi heeft voorgedragen en daarom was ik wel benieuwd naar haar andere poëzie. Helaas bleek haar focus vooral gericht op de natuur en schoonheid in eenvoud, thema’s die mij gewoon niet zo liggen in poëzie. Iemand die ik ken op Goodreads omschreef de bundel als perfect voor de vroege ochtend waarin de wereld nog zacht en tender lijkt, wat de gedichten goed samen vat. Het zijn eenvoudige en mooie beelden (zoals Hurricane) en als je daar van houd, is deze bundel zeker een aanrader.

3x favoriete podcasts

Nu mijn studie weer is begonnen merk ik dat ik veel minder tijd heb om naar podcasts te luisteren, maar ik probeer er wel momenten voor te vinden. Vandaag daarom een verzameling van podcasts waar ik graag naar luister! 

The Habitat 
Al jaren wordt er gesproken over bemande ruimtemissies naar Mars, maar het zal nog wel even duren voordat er daadwerkelijk mensen voet zetten op de planeet. Om NASA te helpen begrijpen wat voor een impact leven op Mars kan hebben op astronauten, sluiten zes vrijwilligers zichzelf een jaar op in een ruimtehabitat op Hawaï. Deze podcast volgt de zes mensen die een jaar lang leven op de “nep” planeet. Het is een soort documentaire over hoe frustrerend en ook innig een band kan worden tussen mensen die zo dicht op elkaar leven. Ik vond het een erg leuke podcast, het verhaal wordt spannend en leuk aan elkaar gepraat. En zo nu en dan leer je ook leuke feitjes over astronauten en ruimtereizen. Zeker een aanrader om te luisteren!

Women at Warp
Ik hou ontzettend van Star Trek, dus ik ging op zoek naar podcasts over dit onderwerp. Eerst kwam ik uit op Engage: The Official Star Trek Podcast, maar ik liep al snel tegen een probleem aan. Als je de academischachtige podcast Witch, Please gewend bent, mist bijna elke andere podcast diepgang. Engage’s aflevering over de representatie van transgender mensen in de serie benadrukte bijvoorbeeld voor mijn gevoel teveel “het was vooruitstrevend voor zijn tijd en daarom mag je het niet bekritiseren.” Bovendien kreeg ik al snel de kriebels van de presentator en zijn houding, dus ik ben snel overgestapt naar Women at Warp, die vanuit een feministisch en kritisch perspectief naar Star Trek kijken. Nog steeds geen Witch, Please, maar wel ontzettend interessant en fijn om naar te luisteren. Ze bespreken verschillende thema’s door de series heen maar nemen soms ook één aflevering om deze helemaal uit te pluizen. Interessante afleveringen zijn onder andere de aflevering over de representatie van sekswerk in Star Trek (spoiler: die is echt ontzettend slecht en problematisch), environmentalisme in Star Trek en de problemen in fancultuur.

My Dad Wrote A Porno
Ik ben laat met het luisteren naar deze podcast, want dit is al een aantal jaar een enorme hype. Een journalist van de BBC leest samen met twee vrienden de erotische roman die zijn vader geschreven heeft en ze voorzien het van komisch commentaar. Ik ben expres een beetje weggebleven van deze podcast want nou ja, ik luister liever naar Star Trek podcasts dan naar erotische verhalen, maar omdat ik alleen maar hoor van mensen dat ze huilen van het lachen, heb ik het toch maar een kans gegeven. Eerst dacht ik dat het niet mijn soort van humor was, maar uiteindelijk heb ik alle seizoenen van de podcast geluisterd. Ik hou van alle academische of fictiepodcasts die ik volg, maar als je concentratieniveau laag is, is het soms te vermoeiend om daar naar te luisteren. Vooral tijdens het schrijven van mijn scriptie was het fijn om even mijn verstand compleet op nul te zetten en toch nog ergens naar te luisteren en te lachen, dus ja, het is zeker de hype waard.

Ik hou van lezen #37

In de zomervakantie heb ik veel gelezen, dus verwacht wat meer blogs over boeken de komende tijd!

Ice – Anna Kavan 
In deze dystopische roman wordt de wereld geteisterd door een nieuwe ijstijd. Het naamloze hoofdpersonage is geobsedeerd door een jonge vrouw en reist voor haar de hele wereld af terwijl het steeds kouder wordt. De man heeft last van nachtmerries en hallucinaties waardoor je soms niet meer wat nu echt gebeurd en wat niet. De schrijfstijl van dit boek is erg surrealistisch, het leest bijna als een ongrijpbare droom. Maar ik kwam daardoor niet goed in het verhaal en bleef er een soort boven ‘zweven,’ het voelde heel oppervlakkig. Ik kan wel tien redenen bedenken waarom dat goed past bij de symbolische betekenis van het ijs dat telkens terugkeert in de roman, maar het maakte voor mij het lezen niet zo bijzonder. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik gewoon niet zo’n fan ben van surrealistische schrijfstijlen.

Call Me Be Your Name – André Aciman
Ik was eigenlijk niet van plan het boek te gaan lezen omdat ik de film op zichzelf heel mooi vond, maar ik kwam de roman tegen in de bibliotheek en besloot het toch maar mee te nemen. De 17-jarige Elio verblijft met zijn familie in hun zomerhuis in Italië wanneer hij verliefd wordt op de oudere Amerikaanse student Oliver die zijn vader in de zomer komt helpen. Wat volgt is een achtbaan van een verhaal waarin elk aspect van Elio’s verwarring en intense gevoelens tot in detail beschreven wordt. De leeservaring is daarom vrij intens, je wordt helemaal meegezogen in Elio’s obsessie en verliefdheid. Ik vond het mooi om te lezen, maar het was toch iets te intens voor mij. Het is natuurlijk logisch vanuit Elio’s perspectief dat alles over Oliver gaat, maar op een gegeven moment vond ik dat saai worden en Oliver vond ik ook niet een aardig personage. De film wist mij meer emotioneel te raken dan het boek, maar de intense leeservaring kan voor anderen ook juist meer emotie opwekken.

Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck 
Deze roman volgt het leven van vijf verschillende mensen, de 12-jarige tiener Lou, haar moeder Elsie van 42 die een affaire heeft met de kunstenaar Casper van 46, Elsie’s zus Eva van 36 en hun alcoholverslaafde vader Jos van 71. De verhalen en ervaringen lopen door elkaar heen en verkennen onverwacht geluk, grote obstakels en vechten met jezelf. Griet op de Beeck is Vlaams, dus verwacht veel Vlaamse spreektaal zoals ge, gij en uw in het verhaal. Ik vond het een mooie roman om te lezen, maar het maakte niet de hoge verwachtingen die ik van Griet op de Beeck had waar. De personages komen heel echt over, maar sommige verhaallijnen vond ik voorspelbaar worden. Maar goed, er zijn heel veel lovende recensies over haar werk dus misschien was dit gewoon niet het boek voor mij.

The Book of Strange New Things – Michel Faber
Dominee Peter vertrekt naar een andere planeet, waar mensen net bezig zijn om een basis te bouwen, om daar de plaatselijke aliens te bekeren tot het christendom. Lichtjaren van elkaar verwijdert probeert Peter contact te houden met zijn vrouw Bea op aarde, terwijl hij steeds meer bij de bevolking betrokken raakt. Het is vooral een verhaal over vervreemding van jezelf, je omgeving en familie en het gaat niet zozeer om de actie. Hoewel ik moest lachen om het feit dat de aliens zich presenteren als “Jesus Lover 1/2/3/4/5”, had ik meer bijzonders verwacht van de combinatie christendom en aliens. Daarbij vond ik het verhaal snel voorspelbaar worden, bij de enige verhaallijnen die er dan waren kon je vanaf pagina 100 invullen waar het heen zou gaan. Desalniettemin vond ik de schrijfstijl van Michel Faber wel fijn om te lezen en ik ben nu ook wel benieuwd naar de rest van zijn werk.