Ik hou van lezen #35

Ik werk op dit moment hard aan mijn scriptie en daarom is dit voorlopig een laatste blogpost. Als alles goed gaat ben ik eind juni afgestudeerd en heb ik dan weer tijd om me met bloggen bezig te houden! 

The Girl With All the Gifts – M.R. Carey
In een wereld waar een groot deel van de mensheid verandert is zombies wacht het jonge meisje Melanie elke ochtend in haar cel om naar school te gaan. Eigenlijk kan ik niet meer vertellen zonder belangrijke dingen te verklappen, maar het verhaal gaat onder andere over de ethische kanten van wetenschap en hoe ver je moet gaan om de mensheid te redden. Op Goodreads wordt deze roman gelabeld als horror of thriller, maar ik vond het niet erg horrorachtig of spannend. Het begin van het boek is erg sterk, maar na ongeveer de helft lijkt het steeds meer op je standaard maar toch wel vermakelijke “overleef in een dystopische wereld” plot. Mocht je zin hebben in een soort The Walking Dead in romanvorm, dan is dit zeker een boek voor jou.

The Vagina Monologues – Eve Ensler
The Vagina Monologues is een toneelstuk dat bestaat uit een verzameling monologen van verschillende vrouwen over hun ervaringen met hun vagina. Hoe zou je bijvoorbeeld je vagina aankleden, hoe “voelt” je vagina, maar het gaat ook over seksueel misbruik. Het zal in 1996 enorm baanbrekend zijn geweest, maar ik vond het zelf niet zo heel bijzonder inzichtgevend. Aan de andere kant, als ik nadenk over hoe vaak ik het woord “vagina” gebruik in het dagelijks leven (antwoord: zelden), kan het nog steeds eyeopening zijn. Het is dus interessant om te lezen, maar de tekst komt voor mijn gevoel beter tot uiting in een optreden. Het is eerder een tekst en voordracht om over te praten met anderen dan echt woord voor woord de poëtische lading uit de toneeltekst te halen.

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans 
Zo nu en dan lees ik ook wel eens Nederlandse literatuur voor mijn studie. In deze roman volg je de Nederlandse geoloog Alfred, die voor zijn promotieonderzoek een wetenschappelijke expeditie naar Noorwegen onderneemt om meteorieten te zoeken. Niet dat ik ooit de ambitie had om te voet rond te trekken in de uithoeken van Noorwegen, maar na het lezen van deze roman voel ik die behoefte al helemaal niet. De beschrijvingen van de vele muggen, rondsjokken in stromende regen en al het ongemak komen vrij levendig binnen. Het is een interessant boek, maar je wordt er wel lichtelijk depressief van.

The Virgin Suicides – Jeffrey Eugenides
In de jaren ’70 plegen vijf jonge zussen zelfmoord en jaren later proberen de mensen die de zussen als tieners kenden te achterhalen waarom ze stierven. Het verhaal wordt verteld vanuit een “wij” perspectief, wat goed werkt om walging op te roepen voor de jongens die compleet geobsedeerd zijn door de zussen zonder ze echt te kennen of uit elkaar te kunnen houden. Verwacht geen vrolijk verhaal, in het begin wordt al gelijk verteld hoe een van de zussen zich vergast. Desondanks vond ik het op sommige momenten grappig, het is zo fucked up dat de morbide humor juist goed werkt. Door de schrijfstijl leest het verhaal fijn weg en het is zeker een aanrader om te lezen! Het is ook leuk om naar discussie van Banging Book Club over deze roman te luisteren.

Advertenties

Ik hou van lezen #34

Dit is een verzameling van boeken die ik eigenlijk al een behoorlijke tijd geleden gelezen heb. Vanwege mijn scriptie heb ik nu weinig tijd en zin om in mijn vrije tijd met literatuur bezig te zijn want ja, mijn hersenen verwelkomen nu graag een andere vorm van ontspanning dan nog meer lezen. 

The Sleeper and the Spindle – Neil Gaiman
Dit korte verhaal is een geïllustreerde hertelling van het sprookje van Doornroosje en Sneeuwwitje, met een beetje horror en duistere plottwists zoals je dat van Neil Gaiman gewend bent. De illustraties zijn echt prachtig, dit is zeker een van de best geïllustreerde boeken die ik ooit heb gelezen. Helaas bleek ik wel verkeerde verwachtingen van het boek te hebben. De bekendste illustratie die ik al meerdere keren in boekenwinkels en op internet voorbij had zien komen is de kus van Sneeuwwitje en Doornroosje – met als gevolg dat ik dacht dat dit een queer hertelling van het sprookje was. Helaas, dat bleek absoluut niet het geval te zijn, want op die zoen na is er niets LGBTQ+ aan het sprookje en dat vond ik wel jammer. Maar dat neemt niet weg dat het zeker een aanrader is om deze korte novelle te lezen!

Haroun and the Sea of Stories – Salman Rushdie 
Ik had al eerder het tweede deel uit deze serie voor “kinderen” gelezen, Luka and the Fire of Life, maar nu moest ik voor de studie ook het eerste deel lezen. Haroun is de zoon van de beroemde verhalenverteller Rashid. Wanneer zijn vader opeens zijn talent voor verhalen vertellen verliest, komt Haroun er achter dat hij het magische water moet vinden waardoor zijn vader verhalen ontving. Hij belandt zo op de tweede maan van de Aarde met de grote oceaan van verhalen. Het is leuk geschreven en Haroun maakt een heleboel mee tijdens zijn verblijf op deze maan. Het zal vast een kind niet zoveel uitmaken, maar zelf vond ik Luka and the Fire of Life net iets leuker vanwege alle taalgrapjes en verwijzingen naar moderne cultuur.

4.48 Psychosis – Sarah Kane
Waarschuwing: dit is alles behalve een vrolijk toneelstuk, want het gaat over iemand met een zware depressie die zelfmoord overweegt. De ik-figuur spreekt over moeilijkheden met haar ziekte, medicatie, gesprekken met dokters en de drang om zelfmoord te plegen en hoe mensen daar mee om moeten gaan. Ik vond het heel interessant en ook verdrietig om te lezen want het is zo moeilijk om iets zo onbegrijpbaar pijnlijk voor anderen te verwoorden in tekst. Bovendien is de vorm ook bijzonder, er is veel gebruik van witregels die ik niet zou verwachten in een “normaal” toneelstuk. Door gebrek aan personages of dramatische vorm kun je dit ook lezen als één lange monoloog of gedicht. Je moet er even mentaal op voorbereid zijn, maar het is mooi om te lezen!

Oorsprong – Dan Brown
De enige thrillerachtige romans die ik lees zijn van Dan Brown en in dat opzicht is het mijn guilty pleasure. In Oorsprong moet professor Langdon de grote ontdekking van futuroloog Edmond Kirsch helpen bekend te maken, terwijl vijanden die verbonden lijken te zijn met het Spaanse Koninklijk Huis hem proberen te stoppen. Nu weet ik dat je geen literair hoogstandje moet verwachten van Dan Brown, maar mijn geduld werd wel enorm op de proef gesteld bij deze roman. Om nu na elke tien zinnen te benadrukken hoe immens wereldschokkend deze ontdekking is en pas na drie kwart (400 pagina’s) enigszins toelichting te geven op wat die ontdekking kan zijn, wekte bij mij vooral irritatie op en eerder motivatie om te stoppen met lezen dan door te gaan. Bovendien vond ik het plot ook redelijk voorspelbaar, dus ja, het leest fijn weg, maar ik heb wel interessantere boeken van Dan Brown gelezen.

 

Wat staat er op mijn To Be Read lijst?

Net als elke boekenliefhebber heb ik een lijst van boeken die ik graag wil lezen. Vroeger hield ik dat netjes bij in een Excelbestandje, maar Goodreads blijkt toch iets handiger te zijn. Vandaag deel ik een aantal romans, graphic novels en poëziebundels die al een tijd op die lijst staan. Mocht je een aanrader hebben van iets wat ik absoluut moet lezen, laat het me weten! 

Mijn To Be Read lijst is vooral een verzameling van aanbevelingen van vrienden en dingen die ik voorbij heb zien komen bij bloggers, boekvloggers en podcasts. Zo ben ik erg benieuwd naar de korte verhalenbundel What It Means When a Man Falls from the Sky van Lesley Nneka Arimah. Een verhaal uit deze bundel werd voorgelezen bij Levar Burton Reads en daar was ik van onder de indruk, dus de bundel lijkt me erg leuk. Float van Anne Carson staat ook mijn lijst nadat ik het zag staan in de kast van een vriendin, al kan ik niet eens goed uitleggen waar het werk over gaat, behalve dat het met mythes en herinnering te maken heeft en het boek letterlijk uit allemaal losse pagina’s bestaan. Om in het thema van mythes te blijven, Circe van Madeline Miller is onlangs verschenen en gaat over mythologische tovenares Circe. Madeline Miller is de schrijfster van het Young Adult boek Song of Achilles, wat erg leuk was om te lezen, al was het iets te zoetsappig voor mij. Op het gebied van graphic novels ben ik benieuwd naar Mooncoop van Tom Gauld, over een kolonie op de maan, en Lighter Than My Shadow van Katie Green over een meisje met een eetstoornis.

Naast proza en graphic novels zijn er ook dichtbundels die al een tijd op mijn To Be Read lijst staan, zoals Nachtroer van Charlotte Van Den Broeck. Ik heb haar een aantal keer gezien en al een andere bundel van haar gelezen, maar ik ben ook erg benieuwd naar dit werk. Oorlogspaarden tot in de buitenwijk van Marvin Vos was een aanrader van een docent, dus die heb ik dan ook maar netjes op de lijst gezet. Ook wil ik graag een verzamelbundel van E.E. Cummings lezen, omdat ik weinig tot geen poëzie van hem ken. Ordinary Beast van Nicole Sealey is een bundel in de categorie “geen idee waarom ik dit op mijn leeslijst heb gezet” maar ik zal er vast een goede reden voor hebben gehad en ik lees niet meer zoveel buitenlandse poëzie, dus ik ben er benieuwd naar.

Dan zijn er een aantal boeken die nog niet verschenen zijn maar waar ik heel erg naar uitkijk, zoals An Absolutely Remarkable Thing, het debuut van Hank Green (ja ja, de broer van John Green). Het boek verschijnt in september en gaat onder meer over omgaan met internetbekendheid en sciencefictionachtige standbeelden die plotseling over de hele wereld verschijnen. Ook kan ik niet wachten tot de romanversie van de podcast Alice Isn’t Dead van Joseph Fink verschijnt, over de zoektocht van Keisha naar haar verdwenen vrouw Alice door het horrorachtige landschap van Amerika. In juli verschijnt het nieuwe boek van Naomi Novik, Spinning Silver, een magisch verhaal losjes gebaseerd op Repelsteeltje. Ik was groot fan van haar boek Uprooted, een hertelling van Belle en het Beest, dus ik ben erg benieuwd naar haar nieuwe sprookje!

Recensie: Wormen en engelen – Maarten van der Graaff

Ik loop een beetje te experimenteren met hoe ik recensies over boeken wil schrijven. Aan de ene kant ben ik een groot fan van kort maar krachtige blogs, maar aan de andere kant heb ik soms het gevoel dat de overzichten die ik plaats teveel tekst bevatten terwijl ik over sommige boeken juist meer te zeggen heb. Ik ben er nog niet helemaal over uit hoe ik dit probleem ga oplossen, maar deze blogpost is een poging om te kijken of het me bevalt om op deze manier iets te schrijven over literatuur. 

De roman Wormen en engelen van Maarten van der Graaff volgt de religieuze en spirituele zoektocht van Bram Korteweg. Zijn gereformeerde jeugd op het eiland Goeree-Overflakkee lijkt ver weg wanneer hij in Utrecht studeert, totdat zijn vader zich laat dopen en een vriend dominee wordt op het Zeeuwse eiland. Bram raakt steeds meer geïnteresseerd in vragen over het geloof en stelt: “Nu ik me heb afgekeerd van God, wil ik weten waarnaar ik me toekeer” (168). Het verhaal gaat over de zoektocht naar geloof in de hedendaagse (studenten) wereld, maar ook over het verschil tussen wonen in een provinciaal gebied en de stad. Wanneer een opsomming volgt met kenmerkend gedrag van het soort “dorpse” mensen uit zijn omgeving zegt Bram: “Ik ben een van deze mensen. Ik lijk niet op deze mensen. Deze mensen zijn niet zoals ik denk dat ze zijn. Wat ik over hen zeg is eenzijdig. Ik begrijp hen niet. Ik lijk op deze mensen.” De roman is een verzameling van fragmenten over deze thema’s en bevat onder andere e-mails van zijn ex-vriendin Lena, herinneringen aan zijn kindertijd en transcripties van interviews. Om eerlijk te zijn zou ik dit boek waarschijnlijk niet gelezen hebben als het geen hype was in mijn vriendengroep, maar ik ben blij dat ik toch naar de aanbevelingen geluisterd heb.

The Good: Hoewel ik niet ben opgegroeid in gelovig zeeland, herken ik zeker een aantal dingen uit Bram’s jeugd en familieomgeving en dat maakte de roman extra interessant om te lezen. De fragmentatie van het verhaal zorgt ervoor dat je veel tijd hebt om alles te laten bezinken en reflecteert ook de grotere lijn van het verhaal – is het mogelijk om volledig te begrijpen waarom mensen geloven? Religie is niet een lineair, rationeel of gefixeerd proces en uiteindelijk zijn het alleen fragmenten van het geloof die Bram snapt. Het boek klinkt nu als zeer serieuze literatuur over het geloof, maar dat is niet het geval. Ik had bijvoorbeeld niet verwacht dat een aantal hoofdstukken zouden gaan over Bram’s interesse in ASMR (je kent het misschien van de fluisterende mensen op YouTube die met geluiden fysieke prikkels proberen op te roepen). Naast de religieuze thema’s in de roman vond ik het personage Lena en haar discussies over feminisme ook erg interessant.

The Bad: Af en toe lijkt het alsof er geprobeerd is zoveel mogelijk “hippe intellectuele” verwijzingen in het verhaal te stoppen. Ik vond bijvoorbeeld de referenties naar Gilmore Girls en literaire romans zoals I Love Dick leuk, maar op een gegeven moment werd ik erg kriebelig van de “zie mij intellectueel zijn” sfeer die telkens werd opgeroepen.

Conclusie: Na het lezen van de roman begreep ik dat er een duidelijke reden was voor de hype in mijn vriendengroep over dit boek, want het is een erg goede roman. Als je niet graag over geloof leest, is het wellicht niets voor jou, maar verder is het echt een aanrader om te lezen!

Harry Potter on drugs? Twee Young Adult boeken die tegenvielen

Ik doe niet anders dan ingewikkelde literatuur lezen voor mijn studie, dus in mijn vrije tijd vind ik het fijn om niet al mijn hersencellen te moeten inspannen wanneer ik een boek lees. Young Adult is dan een goede leesoptie, maar helaas heb ik de laatste tijd een aantal Young Adult boeken gelezen, voornamelijk fantasy, die toch teleurstellend  waren en waar ik enigszins mijn frustraties over wil delen. 

De magiërs – Lev Grossman
Op dringend verzoek van mijn zusje ben ik dit boek gaan lezen, omdat ze nodig met iemand over deze bizarre wereld moest praten. Volgens de omslag is dit “de betere Harry Potter voor volwassenen,” wat eigenlijk al te hoge verwachtingen schept. Toch zit er een kern van waarheid in deze bewering, want het verhaal is één grote voorspelbare mengeling van Harry Potter en Narnia on drugs. In deze roman ontdekt de tiener Quentin dat hij magie heeft en gaat vervolgens naar een soort Harvard voor tovenaars terwijl hij geobsedeerd is door een boekenserie waarin een aantal kinderen een magisch land ontdekken. Korte samenvatting: Iedereen is voor zijn 20e alcoholist en depressief, mensen hebben orgies in de vorm van poolvossen en als je bent afgestudeerd krijg je een duivelse kwelgeest in je huid getatoeëerd. Dat zou wellicht nog vermakelijk kunnen zijn als het verhaal niet zo vreselijk slecht geschreven was. Personages die plots verdwijnen, dingen die nauwelijks worden uitgelegd en dan opeens Zeer Belangrijk Zijn en wel meer incidenten waardoor het plot aan alle kanten rammelt. Met andere woorden, als je zin hebt in goede magie, moet je misschien maar Harry Potter gaan herlezen. Nu is er ook een tv-show van de boekenserie gemaakt en die schijnt beter te zijn, maar ik werd zo moedeloos en wanhopig van dit boek dat ik wel weer genoeg te weten ben gekomen over deze wereld.

The Darkest Part of the Forest – Holly Black
Hazel woont met haar broer Ben in Fairhold, een dorp waar elven en magische wezens in de bossen wonen en waar toeristen selfies maken bij de magische glazen kist waar een mannelijke elf al eeuwen slaapt. Hazel en Ben groeiden op met verhalen over de gruwelijke wezens in het bos en waren allebei verliefd op de slapende jongen in de kist. Totdat, jawel, de glazen kist op een dag kapotgeslagen is en de elf is verdwenen. Vergeleken met De magiërs viel de teleurstelling bij dit boek redelijk mee, aangezien het ook een aantal positieve kanten heeft. Op diversiteit scoort het boek goed en de omgang met sprookjes en volksverhalen is erg origineel. Tegelijk vond ik het plot op sommige punten, waaronder de romantiek en de rol van de ouders, ontzettend ongeloofwaardig, zelfs als het gaat over elven en andere magische wezens. Het verhaal sloot voor mijn gevoel soms ook raar op elkaar aan. Dit kan dus een leuk Young Adult boek zijn, maar je moet er niet teveel over nadenken of te hoge verwachtingen hebben.