Het werk van Anne Carson

Soms heb ik veel boeken van dezelfde auteur in de kast staan, zoals van de Canadese classicus, dichter en vertaler Anne Carson. Haar werk heeft bijna altijd betrekking met de klassieke oudheid en mythes, onderwerpen die ik erg interessant vind. Ik heb nog maar een paar boeken uit haar oeuvre gelezen, maar die zijn zeker aan te raden! 

If Not, Winter: Fragments of Sappho 
Het eerste wat ik las van Carson was haar vertaling van de gedichten van Sappho, een Griekse dichteres die leefde rond het jaar 630 voor Christus. Er wordt gezegd dat Sappho ooit negen boeken vol lyrische gedichten heeft geschreven, maar er is enkel één compleet gedicht aan ons overgeleverd en de rest bestaat uit fragmenten. Denk aan gedichten waar we enkele zinnen van hebben, maar ook fragmenten die bestaan uit één woord. In deze bundel worden al de fragmenten weergeven in het oud Grieks en in de Engelse vertaling, met veel achtergrondinformatie over de tekst en hoe het geïnterpreteerd zou kunnen worden. Nu kan ik nauwelijks Grieks lezen, dus dat had voor mij niet zoveel toegevoegde waarde, maar het is echt zo’n mooie en interessante bundel! Sappho schreef over thema’s en aspecten van het menselijk leven die nog steeds relevant zijn, ook al werd het duizenden jaren geleden geschreven. Ook de informatie over de gedichten vond ik heel interessant, dus als je ooit wat van Sappho wilt lezen, dit is de bundel die je moet hebben. Favoriete stukjes zijn “Eros shook my mind like a mountain wind falling on oak trees”, fragment 94 en een van de bijna complete gedichten.

Eros the Bittersweet – Anne Carson
In deze essay verkent Carson het begrip “eros,” beginnend met een aantal fragmenten van Sappho. Vervolgens gaat ze in op hoe eros zowel “sweet” als “bitter” is, hoe we het ervaren en hoe het ontstaan is in de Griekse lyrische traditie. De nadruk ligt vooral op klassieke Griekse teksten en denkers zoals Socrates en Plato. Ook verbindt ze eros met literatuur, orale samenlevingen en schrijven. De essay leest erg fijn, bijna poëtisch zelfs, maar ik had wel de academische aard van het werk onderschat. Toch is het ontzettend interessant om te lezen, vooral haar analyses van Griekse poëzie vond ik erg boeiend. Mocht je interesse hebben in klassieke teksten en filosofie, dan is dit werk zeker aan te raden!

Plainwater: Essays and Poetry
Plainwater bevat een verzameling gedichten en poëtische essays over allerlei onderwerpen, zoals een interview met een Griekse dichter uit de Oudheid en beschrijvingen van verschillende pelgrimstochten. Ik vond de collectie een beetje tegenvallen, het was niet zo wereldschokkend bijzonder zoals andere mensen (voornamelijk op Goodreads) deze bundel wel zagen. Carson’s spel met taal is zowel simpel als complex en bij de eerste gedichten voelde het alsof ik teveel kennis over filosofie, taal en cultuur mistte om de poëzie context te kunnen geven. De portretten van de kleine dorpjes en de pelgrimstochten waren interessanter, maar ik kreeg er niet meer grip op en de gedichten bleven voor mij toch redelijk gewoon. Misschien moet ik het nog een keer lezen om echt in de poëzie te komen, maar voor nu was ik niet bijzonder onder de indruk van de bundel.

Autobiography of Red
Natuurlijk heeft ook de fictie van Carson te maken met de oudheid en zo ook deze roman die losjes gebaseerd is op de mythe van het tiende werk van Herakles en het roodgevleugelde monster Geryon. De autobiografie schetst Geryon als een jonge man die zijn gewelddadige familie ontsnapt en troost vindt in kunst, fotografie en de liefde die hij voelt voor Herakles. Af en toe vond ik het verhaal redelijk abstract om te volgen, maar de versvorm van de roman leest heel fijn en ik vond het een mooi en interessant verhaal. Nu is er ook een vervolg geschreven, Red Doc, maar daar ben ik nog niet aan toegekomen.

Advertenties

Ik hou van lezen #39

Zoals altijd hou ik van variatie in mijn boeken, dus deze korte recensies lopen uiteen van Shakespeare herschrijvingen tot klassieke kinderenboeken. 

The Wolves of Willoughby Chase – Joan Aiken
Ik kocht dit boek vooral vanwege de mooie kaft, maar een goed kinderverhaal kan ik natuurlijk altijd waarderen. De jonge nichtjes Bonnie en Sylvia leven in een soort negentiende-eeuws Engeland waar grote groepen wilde wolven het land teisteren. Wanneer de ouders voor een paar maanden gaan reizen, krijgen de nichtjes een nieuwe gouvernante. Maar de gouvernante blijkt uit te zijn op het geld van de familie en mishandelt de kinderen. Het verhaal gaat over de avonturen die Bonnie en Sylvia meemaken om hun huis weer op orde te krijgen. Ik vond het een leuk verhaal om te lezen, maar het plot is vrij standaard en de personages blijven erg stereotype. De wolven worden geïntroduceerd alsof ze een belangrijke rol gaan spelen, maar vervolgens verdwijnen ze helemaal naar de achtergrond, wat jammer is. Desalniettemin was het een leuk kinderboek om een keer tussendoor te lezen.

Hag-Seed: The Tempest Retold – Margaret Atwood 
Deze roman gaat over Felix, een theaterdirecteur die door zijn collega Tony verbannen is uit de theaterwereld. 12 jaar later zint Felix nog steeds op wraak en wanneer Tony de gevangenis gaat bezoeken waar Felix nu theaterles geeft, besluit Felix om The Tempest van Shakespeare op te voeren en wraak te nemen op de mensen die hem kwaad hebben gedaan. De roman is op verschillende manieren een bewerking van The Tempest en ik vond het heel leuk om te lezen hoe het toneelstuk helemaal uitgepluisd wordt door de gevangenen. Sowieso vond ik de omgeving van de gevangenis en de moderne perspectieven op het toneelstuk erg interessant. Het einde vond ik wel een beetje vergezocht en niet goed aansluiten bij de rest van de tekst, maar verder heb ik met veel plezier dit boek gelezen. Zeker een aanrader!

Sleeping Giants – Sylvain Neuvel
Als jong meisje vindt Dr Rose Franklin diep onder de grond een enorme metalen hand. Jaren later leidt ze het onderzoek naar dit bijzondere artefact en het lijkt niet door mensen gemaakt te zijn. Samen met twee piloten uit het leger, een linguïst en een mysterieuze naamloze projectleider zoeken ze naar de andere delen van dit lichaam. De manier waarop de lichaamsdelen, hun oorsprong en wereldpolitiek (wat doe je als een lichaamsdeel onder hartje Parijs ligt?) aan elkaar gekoppeld worden vond ik erg leuk om te lezen. De hele roman wordt verteld door missieverslagen en interviews, maar ik vond deze vertelvorm niet zo succesvol. Je  voelt nauwelijks een klik met de personages, laat staan sympathie als er plots iemand doodgaat. Het is een interessant uitgangspunt voor een sciencefictionroman, maar ik vond het jammer dat door de vertelvorm het verhaal niet goed tot zijn recht kwam.

10:04 – Ben Lerner 
In deze roman volg je een schrijver van middelbare leeftijd in New York. Hij werkt aan verschillende projecten, probeert om te leren gaan met het feit dat hij een afwijking in zijn aorta heeft en dat zijn beste vriendin zwanger wil worden met zijn sperma als donor. Het gaat veel over de relatie tussen het heden en de toekomst, klimaatverandering, kunst en hoeveel dingen eigenlijk hetzelfde blijven. Af en toe vond ik het spel tussen fictie en non-fictie wat verwarrend en de stukken over kunst waren niet altijd even interessant, maar ik vond het een leuke roman. Sommige stukken waren (misschien onbedoeld) grappig om te lezen, zoals wanneer de verteller bijna een breakdown heeft in een museum terwijl hij moet passen op een 8-jarig jongetje en hem vervolgens met snoep en cadeautjes weet om te kopen. 

Soms lees ik kinderpoëzie

Ik hou van ingewikkelde en moeilijke gedichten, maar simpliciteit is ook een vak, vooral als je een gedicht leuk voor kinderen wilt maken. Jammer genoeg besteedt mijn studie nauwelijks aandacht aan kinderliteratuur terwijl ik dat wel erg interessant vind, dus daarom lees ik zelf zo nu en dan kinderpoëzie of kinderboeken.  

’s Nachts verdwijnt de wereld – Jaap Robben 
Ik zag Jaap Robben optreden bij de Nacht van de poëzie en dat was erg leuk, dus toen was ik ook benieuwd naar zijn werk. Dichtbundels met illustraties mogen wat mij betreft een stuk gebruikelijker worden in de poëziewereld, vooral als ze zo goed aansluiten bij de gedichten als in deze bundel. Hoewel op de achterkant van de bundel staat dat dit niet leeftijdsgebonden is, zit er nog wel een redelijk verschil tussen de gedichten. De een is duidelijk “kinderlijker” dan de ander, maar over het algemeen zijn het leuke en toegankelijke gedichten. Favoriete gedichten: Eenpersoonslijf, Is al het water ooit verdriet geweest? en ’s Nachts verdwijnt de wereld.

Lampje – Annet Schaap
Annet Schaap ken je misschien als illustrator van kinderboeken als de Hoe overleef ik…serie, maar Lampje is haar debuut. Dit boek gaat over het jonge meisje Lampje, die elke dag de vuurtoren aansteekt. Op een dag zijn de lucifers op en juist die nacht raast er een storm over het land. Alles gaat mis en Lampje moet verplicht gaan wonen in het grote zwarte huis, waarvan gezegd wordt dat er een monster woont. Er zijn bijna alleen maar lovende recensies over dit kinderboek te vinden en ik begrijp wel waarom, het is een erg fijn sprookjesachtig verhaal over een dapper meisje. Mocht je ooit nog een boek willen lezen met kinderen of gewoon zelf, dan is het echt een aanrader! Tegelijkertijd vond ik wel dat sommige aspecten van het verhaal (voornamelijk kindermishandeling en vergiffenis van de ouder) iets te kort door de bocht gingen, maar het blijft een leuk verhaal om te lezen.

111 kindergedichten om nooit meer te vergeten – Leen Van Opstal
Misschien is dit een goed begin voor iedereen die kinderpoëzie wil lezen, want dit is een bloemlezing van veel verschillende soorten kindergedichten. Denk aan Annie M.G. Schmidt, Joke van Leeuwen en Paul van Ostaijen. Ik vond het een leuke bloemlezing, maar zoals met alle bloemlezingen is het ene gedicht leuker dan de ander en was het vaak net niet helemaal mijn ding. Favoriete gedichten: Het ruisen van de zee, De hand van mijn vader, Verdriet en Één miljoenste.

Onder mijn matras de erwt – Ted van Lieshout
Deze bundel wordt verteld vanuit het perspectief van een jong meisje wiens ouders net zijn gescheiden. Op een grappige en lieve kinderlijke manier probeert ze om te gaan met nieuwe partners van haar ouders en lastige dingen zoals stervende grootouders. De gedichten worden afgewisseld door portretfoto’s van kleien poppen die Ted van Lieshout zelf gemaakt heeft. Het is vast heel artistiek, maar om eerlijk te zijn vind ik de poppen vooral erg naar en eng om naar te kijken. De gedichten vond ik een stuk leuker, vooral Uit elkaar, Aan tafel III en Mooi. Een aanrader om te lezen!

Ik hou van lezen #38

Ondanks de mooie voorkant van Alter Ego was ik echt diep teleurgesteld door dit boek, misschien zelfs wel een van de meest tegenvallende boeken die ik dit jaar heb gelezen. 

Alter ego – Marissa Meyer
Alter ego gaat over een wereld waarin mensen met bijzondere gaves zijn verdeeld in twee kampen, de Rebellen en de Anarchisten. Nova, het nichtje van een verslagen Anarchist, haat de superhelden die vrede en orde willen herstellen en infiltreert de Rebellen waar ze Adrian ontmoet. Misschien klinkt dit bekend, want het boek is letterlijk X-Men in Young Adult vorm. De verscheidenheid aan originele gaves (een meisje dat in een zwerm vlinders kan veranderen, tekeningen die tot leven komen) vond ik leuk gedaan. Ook de diversiteit van de personages, zoals dat Adrian twee vaders heeft, is een verbetering na de Lunar series. Helaas vond ik de rest van het boek ontzettend voorspelbaar, zoals de perspectieven op goed/kwaad en wie blijft leven en doodgaat. Begrijp me niet verkeerd, niets is realistisch bedoelt aan een serie over mensen met superkrachten, maar het gedrag van Adrian’s ouders en het feit dat tieners het gevaar moeten bestrijden en de superheld uithangen vond ik vrij ongeloofwaardig en slecht geschreven.

Future Home of the Living God – Louise Erdrich 
In deze roman volg je de zwangere Cedar, die voor het eerst contact maakt met haar biologische Ojibwe familie terwijl het evolutieproces in de wereld langzaam begint om te keren. Er ontstaan nieuwe dieren, het weer verandert en kinderen worden nauwelijks geboren. Zwangere vrouwen worden daarom door de overheid en verschillende instanties in gevangenissen en ziekenhuizen gestopt om het voortbestaan van ‘normale’ mensen te garanderen. Ik vond de eerste 100 pagina’s van de roman rommelig, het verhaal komt pas echt op gang als de wereld steeds meer instort, maar dan is het boek exact The Handmaid’s Tale 2.0 en dat vond ik ook jammer. Tegelijkertijd vond ik het heel interessant hoe de roman (deels) focust op hoe de dystopische wereld invloed heeft op de native Americans en hoe religie verbonden wordt met de ramp. Als je het niet erg vindt om een erg vergelijkbaar boek als The Handmaid’s Tale te lezen, dan is dit zeker een aanrader!

The Phantom of the Opera – Gaston Leroux
The Phantom of the Opera speelt zich af in Parijs in rond 1880, wanneer de opera in de ban raakt van een mysterieus spook die de voorstellingen en directieleden terroriseert. Tegelijkertijd volg je de relatie tussen de graaf Raoul en de jonge ster Christine, die elkaar als kind al kenden. Het boek komt uit 1909 en is geïnspireerd door gothic en horrorachtige literaire tradities, zo schuwt het spook niet weg van een beetje geweld of het bouwen van een martelkamer in zijn verblijf. Het verhaal leest fijn, maar de karakters blijven eendimensionaal. Ik vond Raoul vooral irritant met zijn bezitterige aanvallen van jaloezie en over Christine wou ik veel meer weten, maar je leest haar verhaal bijna alleen maar vanuit Raoul’s perspectief. De roman is leuk om te lezen, maar ik blijf toch meer een fan van de film en musical.

Oranges Are The Not Only Fruit – Jeanette Winterson
In deze roman volg je hoe ik-figuur Jeanette opgroeit in een streng gelovig gezin. Haar jeugd staat in teken van werken voor de kerk en het geloof en botst met haar identiteit als lesbienne (denk aan de dominee die denkt dat de duivel in haar is gekropen). Het klinkt misschien nu als een heel zwaar en verdrietig boek, maar dat vond ik allerminst omdat het grotendeels gaat over het perspectief van een kind. Ik vond het gebruik van sprookjes tussen het hoofdverhaal door erg interessant, net als de symboliek van het fruit die telkens terugkeert in het boek. Tegelijkertijd had ik moeite om echt in het verhaal te komen, het thema van seksualiteit duikt halverwege de roman vrij plots op. Ik weet nog niet echt of ik dit een aanrader vind, maar door de fijne schrijfstijl van Winterson ben ik wel meer benieuwd naar haar andere romans.

Ik hou van lezen #37

In de zomervakantie heb ik veel gelezen, dus verwacht wat meer blogs over boeken de komende tijd!

Ice – Anna Kavan 
In deze dystopische roman wordt de wereld geteisterd door een nieuwe ijstijd. Het naamloze hoofdpersonage is geobsedeerd door een jonge vrouw en reist voor haar de hele wereld af terwijl het steeds kouder wordt. De man heeft last van nachtmerries en hallucinaties waardoor je soms niet meer wat nu echt gebeurd en wat niet. De schrijfstijl van dit boek is erg surrealistisch, het leest bijna als een ongrijpbare droom. Maar ik kwam daardoor niet goed in het verhaal en bleef er een soort boven ‘zweven,’ het voelde heel oppervlakkig. Ik kan wel tien redenen bedenken waarom dat goed past bij de symbolische betekenis van het ijs dat telkens terugkeert in de roman, maar het maakte voor mij het lezen niet zo bijzonder. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik gewoon niet zo’n fan ben van surrealistische schrijfstijlen.

Call Me Be Your Name – André Aciman
Ik was eigenlijk niet van plan het boek te gaan lezen omdat ik de film op zichzelf heel mooi vond, maar ik kwam de roman tegen in de bibliotheek en besloot het toch maar mee te nemen. De 17-jarige Elio verblijft met zijn familie in hun zomerhuis in Italië wanneer hij verliefd wordt op de oudere Amerikaanse student Oliver die zijn vader in de zomer komt helpen. Wat volgt is een achtbaan van een verhaal waarin elk aspect van Elio’s verwarring en intense gevoelens tot in detail beschreven wordt. De leeservaring is daarom vrij intens, je wordt helemaal meegezogen in Elio’s obsessie en verliefdheid. Ik vond het mooi om te lezen, maar het was toch iets te intens voor mij. Het is natuurlijk logisch vanuit Elio’s perspectief dat alles over Oliver gaat, maar op een gegeven moment vond ik dat saai worden en Oliver vond ik ook niet een aardig personage. De film wist mij meer emotioneel te raken dan het boek, maar de intense leeservaring kan voor anderen ook juist meer emotie opwekken.

Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck 
Deze roman volgt het leven van vijf verschillende mensen, de 12-jarige tiener Lou, haar moeder Elsie van 42 die een affaire heeft met de kunstenaar Casper van 46, Elsie’s zus Eva van 36 en hun alcoholverslaafde vader Jos van 71. De verhalen en ervaringen lopen door elkaar heen en verkennen onverwacht geluk, grote obstakels en vechten met jezelf. Griet op de Beeck is Vlaams, dus verwacht veel Vlaamse spreektaal zoals ge, gij en uw in het verhaal. Ik vond het een mooie roman om te lezen, maar het maakte niet de hoge verwachtingen die ik van Griet op de Beeck had waar. De personages komen heel echt over, maar sommige verhaallijnen vond ik voorspelbaar worden. Maar goed, er zijn heel veel lovende recensies over haar werk dus misschien was dit gewoon niet het boek voor mij.

The Book of Strange New Things – Michel Faber
Dominee Peter vertrekt naar een andere planeet, waar mensen net bezig zijn om een basis te bouwen, om daar de plaatselijke aliens te bekeren tot het christendom. Lichtjaren van elkaar verwijdert probeert Peter contact te houden met zijn vrouw Bea op aarde, terwijl hij steeds meer bij de bevolking betrokken raakt. Het is vooral een verhaal over vervreemding van jezelf, je omgeving en familie en het gaat niet zozeer om de actie. Hoewel ik moest lachen om het feit dat de aliens zich presenteren als “Jesus Lover 1/2/3/4/5”, had ik meer bijzonders verwacht van de combinatie christendom en aliens. Daarbij vond ik het verhaal snel voorspelbaar worden, bij de enige verhaallijnen die er dan waren kon je vanaf pagina 100 invullen waar het heen zou gaan. Desalniettemin vond ik de schrijfstijl van Michel Faber wel fijn om te lezen en ik ben nu ook wel benieuwd naar de rest van zijn werk.