4x documentaires die ik onlangs heb gekeken

Als het om documentaires gaat, vind ik veel onderwerpen interessant om er meer over te leren en daarom gaan deze films over zeer diverse thema’s zoals reizen naar Mars en personages uit Sesamstraat. 

The Mars Generation (2017)
The Mars Generation gaat over verschillende experts en tieners die zich voorbereiden op bemande ruimtevluchten naar Mars. Deze kinderen zijn nog maar vijftien of zestien jaar oud, maar zijn ontzettend gedreven en hebben een enorme passie voor de ruimte. De film gaat ook in op de geschiedenis en toekomst van ruimtereizen, zo wist ik bijvoorbeeld niet dat een van de founding fathers van de raket een nazi was die Amerika gekaapt heeft na de Tweede Wereldoorlog om te voorkomen dat hij naar de Sovjet Unie ging (altijd fun, die koude oorlog). Ik vond het heel interessant om de passie van de kinderen te zien en om te leren wat de toekomst van ruimtereizen is, inclusief alle problemen die er zijn zoals hoeveel geld het kost om een raket te bouwen en het feit dat NASA zeer weinig budget van de regering krijgt. Zeker een aanrader om te kijken!

Mortified Nation (2013)
Deze documentaire gaat over het Amerikaanse concept Mortified, waar volwassenen hun tienerdagboek voorlezen aan een wildvreemd publiek. Waarom durven mensen zoiets persoonlijks te delen terwijl ze tegelijkertijd niet willen dat hun ouders komen en waarom is het zo populair? De film bevat een heleboel voorbeelden van deelnemers aan de shows en wat ze schreven. Het is leuk om te bekijken, maar tegelijkertijd is het niet zozeer een documentaire omdat er niet veel achtergrondinformatie wordt gegeven. Het gaat kort over de makers en het concept, maar het is duidelijk niet de grootste focus. Ook vond ik sommige stukken duidelijk niet zo grappig als het publiek van de show die vaak dubbel ligt van het lachen, maar nog steeds is het een leuke en luchtige documentaire om te bekijken.

Being Elmo: A Puppeteer’s Journey (2011)
Als je me al een lange tijd volgt op sociale media of oudere blogs, dan weet je misschien dat ik een groot fan ben van The Muppets. Ik was op Netflix dan ook op zoek naar een film over The Muppets, maar ik kwam in plaats daarvan deze documentaire over de poppenspeler van Elmo tegen. De film vertelt het verhaal van hoe de Amerikaanse Kevin Clash als kind helemaal gek was van poppenspelen en uiteindelijk bij Sesamstraat terechtkwam als de bedenker en poppenspeler van Elmo. Ondanks dat ik in mijn jeugd weinig Sesamstraat heb gekeken en het karakter van Elmo eigenlijk nauwelijks kende, vond ik het een leuke documentaire. Je komt een stuk meer te weten over het spelen en maken van poppen, Jim Henson en de behind the scenes van Sesamstraat. Als je deze onderwerpen interessant vindt, dan is het zeker een aanrader om te kijken!

The Truth Is In The Stars (2017)
Als groot fan van Star Trek, moest ik natuurlijk deze Netflix Original documentaire over de invloed van Star Trek bekijken. William Shatner (Kirk uit de eerste Star Trek serie) praat met wetenschappers, acteurs en andere belangrijke mensen over wat Star Trek voor hun werk en veld betekend heeft en hoe sciencefiction verschillende generaties kan beïnvloeden. Klinkt erg interessant, maar toch viel de film tegen. Ik ben sowieso niet gecharmeerd van William Shatner en zijn arrogante houding, maar de documentaire zelf was ook all over the place. Zo was er geen duidelijke rode lijn die de interviews logisch met elkaar verbond. Nu blijft alles wat met Star Trek te maken heeft in mijn opzicht leuk, maar ik begrijp waarom de documentaire een mager zesje krijgt op IMBD.

Advertenties

3x interessante documentaires over klassiek ballet

Een van mijn favoriete onderwerpen om documentaires over te bekijken is klassiek ballet. Ik ga graag naar Het Nationaal Ballet, luister vaak naar balletmuziek en heb ooit in een verleden zelf gedanst. Daarom deel ik vandaag een aantal balletdocumentaires die ik onlangs heb gezien en die zeker het kijken waard zijn! 

Dancer (2016)
Misschien ken je de balletdanser Sergei Polunin van zijn dans op Take Me To Church, een video die meer dan 20 miljoen keer is bekeken op YouTube. De documentaire belicht het leven en de carrière van Sergei, die op 19-jarige leeftijd de jongste balletdanser met de hoogste rank bij het Royal Ballet in London was. Hij werd gevierd als een van de beste dansers ooit, iets waar hij en zijn familie keihard voor gewerkt hebben. Maar tijdens deze hoogtepunten van beroemdheid stond hij ook bekend als de “bad boy” van de balletwereld vanwege gebruik van cocaïne en provocerende tweets. Tot enorme verbijstering van iedereen stopte Sergei vanwege de druk en problemen bij het Royal Ballet toen hij 22 was. De documentaire laat duidelijk zien wat de offers zijn die gemaakt worden voor klassiek ballet en hoe Sergei worstelt om zijn plek binnen de danswereld te vinden. Ik vond het een indrukwekkende documentaire, want nog nooit heb ik iemand zo zien dansen en springen als Sergei. Mocht je geen zin hebben in een hele documentaire, het filmpje van Take Me To Church is echt het bekijken waard!

La Danse (2009)
In La Danse krijg je twee en half uur lang een kijkje achter de schermen bij het Opera Ballet in Parijs, een van de belangrijkste balletgezelschappen ter wereld. Je volgt niet één persoon of één ballet, in tegenstelling tot Dancer zit er niet een expliciet narratief in de documentaire. Je krijgt echt een ruw beeld van heel veel repetities en het werk achter verschillende producties, zoals de Notenkraker en een moderne variant van Medea. Het is allemaal heel interessant en ik vind het altijd leuk om repetities te zien. Toch werd ik soms wel afgeleid door het feit dat er weinig “actiefs” gebeurd, het is wel een erg lange en rustige documentaire. Uiteindelijk heb ik de lange documentaire daarom in stukjes gekeken om toch volop te kunnen genieten van de mooie beelden.

A Ballerina’s Tale (2015)
Hoewel ik klassiek ballet erg leuk vind, is mijn kennis van personen die daadwerkelijk dansen zeer beperkt. Alleen een paar mensen van Het Nationaal Ballet ken ik van naam, laat staan wie de beste dansers in het buitenland zijn. Daarom is het leuk om meer te leren over andere dansers, zoals door A Ballerina’s Tale. Deze documentaire gaat over het leven en de carrière van Misty Copeland, de eerste Afro-Amerikaanse vrouwelijke soliste bij het American Ballet Theatre, een groot internationaal balletgezelschap. Een belangrijk thema in de documentaire is het gebrek aan diversiteit in ballet. Zoals iemand in de film zegt: “It is still a ballet blanche.”Het is indrukwekkend om te zien hoe Misty na een zware blessure en operatie weer traint om terug te keren naar de balletwereld en als eerste zwarte vrouw de rol van Odette / Odile in het Zwanenmeer danst bij een elite gezelschap.

Naast deze documentaires die ik recentelijk heb gekeken, zijn First Position (over kinderen die mee doen aan een belangrijke balletcompetitie) en De balletmeesters (Nederlandse film over repetities voor het stuk Giselle) ook zeker aanraders als je meer wilt weten over klassiek ballet! 

Ik hou van films #15

Zoals gebruikelijk is dit een verzameling van films die ik de afgelopen tijd heb gekeken, uiteenlopend van horrorachtige sciencefiction tot een historische film over Marie Antoinette. 

The Phantom of the Opera (2004)
In een spontane bui leek het me leuk om eens een musicalfilm te kijken en vervolgens raakte ik geobsedeerd met The Phantom of the Opera (mijn hele Spotify Weekly is ontregeld omdat ik alleen maar naar de nummers van de film luister). Blijkbaar heb ik dus een zwak voor musicalfilms. The Phantom of the Opera gaat over de opera in Parijs, waar de jonge vrouw Christine haar debuut maakt op het toneel terwijl de mysterieuze “geest” van de opera haar begeleidt en het theater terroriseert. Naast de prachtige muziek is de gehele setting van de film en het theater met alle kostuums ook geweldig om te zien, vooral de jurken van Christine zijn heel mooi. Ik vind het een erg leuke film met mooie muziek en echt een aanrader om te kijken! Mocht je meer de originele musical willen ervaren, er is ook een professionele opname gemaakt van de musical in de Royal Albert Hall.

Annihilation (2018)
In deze film volg je hoe vijf vrouwelijke wetenschappers een gebied onderzoeken waar de natuurwetten niet meer gelden. Klinkt als een leuke sciencefictionfilm, maar het bleek meer een psychologische horror te zijn. Het eerste half uur deed me een beetje denken aan Arrival, maar er was echt niets luchtigs of grappigs aan deze film. De horrorbeelden waren zelfs zo erg dat ik de dagen er na even helemaal niets meer met sciencefiction te maken wou hebben en maar de Disneyfilm Hercules ben gaan kijken om dit uit mijn systeem te spoelen. Op de horror na is het een film met veel vrouwelijke hoofdpersonages en mooie beelden van een bijzondere wereld. Tegelijkertijd zat ik me soms te ergeren aan het slechte plot (laten we alleen zonder mensen die weten hoe ze moeten vechten deze horror in gaan!! Laten we opsplitsen!! En meer van dat soort dingen). Maar toch, als je in de stemming bent voor een bijzondere horrorachtig sciencefictionfilm, dan is dit een film die je misschien leuk zal vinden.

Farewell, My Queen (2012)
Nog steeds in shock door Annihilation besloot ik na Hercules om dit historisch drama over Marie Antoinette te kijken. Je volgt de gebeurtenissen van de Franse Revolutie vanuit het oogpunt van Sidonie Laborde, het dienstmeisje dat de koningin voorleest. Ook ligt er veel nadruk op de intieme vriendschap van de koningin met de hertogin van Polignac, haar beste vriendin in het hof. Ik vond het een leuke film, vooral om de revolutie te zien vanuit het perspectief van de mensen in dienst van het koninklijk paleis. Maar al heb ik laatst een geschiedenisvak gevolgd, af en toe miste ik wel wat kennis over de Franse Revolutie om het goed te kunnen volgen, zoals wie de hertogin van Polignac nu eigenlijk was. Ondanks dat het einde ook wat middelmatig was, vond ik het wel een een leuk kostuumdrama om te kijken.

Call Me By Your Name (2017)
Ik had veel goeds over deze film gehoord en Sufjan Stevens is deel van de soundtrack van de film, dus dan kan het alleen maar mooi zijn. De 17-jarige Elio spendeert de zomer met zijn ouders in hun zomerhuis in Italië, waar iedereen vooral veel zwemt en slaapt om de hitte door te komen. Wanneer Oliver, de student die Elio’s vader helpt met zijn onderzoekt arriveert, valt Elio als een blok voor hem en komt zijn zomer in het teken van Oliver te staan. Ik vind het een prachtige film, omdat je heel goed met Elio en zijn verliefdheid meeleeft (en meehuilt). Ook krijg je spontaan neigingen om naar Italië te verhuizen door de shots van typische Italiaanse omgevingen zoals huizen en pleintjes. Zeker een aanrader om te zien!

Ik hou van films #14

Een verzameling van films die ik de afgelopen tijd heb gezien. 

2001: A Space Odyssey (1968)
Stanley Kubrick is de regisseur van deze film, dus verwacht langzame beelden, prachtige ruimteshots en een bijzonder plot. Voor het grootste gedeelte van de film volg je de reis van twee astronauten en de supercomputer HAL naar Jupiter, nadat men een zwarte steen op de maan gevonden heeft die verbonden is aan de menselijke evolutie. Als je kijkt naar het cinematische effect begrijp ik zeker dat deze film gezien wordt als een sciencefiction klassieker. Tegelijkertijd is het plot  vrij apart, tijdens de LSD trip die het laatste half uur van de film moet voorstellen haakte ik echt compleet af. Gelukkig bestaat er een hele wikipedia gewijd aan interpretaties van de film, de een iets verder gezocht dan de ander (mijn favoriet is de Nietzsche interpretatie), maar het helpt wel om de film iets beter te begrijpen.

Queen (2014)
Dit is een Indiaanse Bollywoodfilm, waar je de reis van de Indiaanse Rani naar Parijs en Amsterdam volgt. Nadat haar verloofde één dag voor de bruiloft het huwelijk afzegt omdat Rani niet “modern” genoeg is, besluit ze om een paar dagen later toch zelf op de al geregelde huwelijksreis naar Europa te gaan. Het is een leuke film die breekt met bepaalde stereotypes in Bollywood en juist nadruk legt op de vrouwelijke rol. De film is extra grappig als je Nederland kent, want dan zie je direct dat de zogenaamde afscheidscène op het station in Parijs helemaal niet gefilmd is in Frankrijk, maar op station Den Bosch. Zo stapt Rani niet in de Thalys, maar in een doodgewoon sprintertje die haar niet verder zal brengen dan naar een uithoek van Brabant.

Prince of Egypt (1998)
Prince of Egypt is een soort Disney meets de Bijbel, waarin het verhaal over Mozes vertolkt wordt met veel liedjes en muziek (het is ook de eerste animatiefilm geproduceerd door DreamWorks). Deze film heb ik als kind minstens drie keer gezien, want het was een van de standaard “leuk voor op de laatste dag voor de zomervakantie” films op mijn christelijke basisschool. Nu was ik laatst samen met huisgenoten die de film nog nooit hadden gezien en hij stond op Netflix, dus voor het eerst in zeker 10 jaar zag ik de film nog een keer. Of je nu gelovig bent of niet, het is erg leuke film met mooie muziek. Zeker een aanrader om een keer te kijken!

Mr. Holmes (2015) 
Sherlock Holmes (gespeeld door Ian McKellen) is hier 93 jaar oud en leeft een teruggetrokken leven op een boerderij met alleen de huishoudster en haar zoon om zich heen. Terwijl Sherlock zijn bijen verzorgt en steeds verder begint af te takelen door ouderdom, probeert hij te herinneren hoe zijn laatste zaak als detective verliep en waarom hij gestopt was. Voor de verandering zie je eens een andere kant van Sherlock Holmes, geen wilde avonturen of ontzettende slimme trucjes zoals in de BBC serie, maar meer een drama met een lichtelijk demente man. Af en toe vond ik dat het plot een beetje onhandig verliep, maar verder een leuke film om te zien.

Colonia (2015)
Fotograaf Daniel werkt in Chili samen met supporters van de president als hij bij een militaire coupe wordt opgepakt en afgevoerd naar de cult Colonia. Zijn vriendin Lena (Emma Watson) meldt zich vrijwillig aan bij de religieuze sekte om hem te gaan zoeken. Het is een sekte met alle nare en creepy misbruiken, wat alleen maar naarder is als je bedenkt dat Colonia echt heeft bestaan in Chili. Het is een interessante film om te kijken, maar af en toe wel een beetje te romantisch (“ik zal je altijd redden!!!”) voor mijn smaak.

5 documentaires die ik afgelopen tijd heb gekeken

Een verzameling van documentaires over de meest uiteenlopende onderwerpen zoals poetry slam, gender en het klimaat. 

Louder Than A Bomb (2010)
Poetryslam is in de Verenigde Staten een veel groter en bekender fenomeen dan in Nederland, zo is het in Amerika heel gewoon dat middelbare scholen poëzieclubs hebben. Deze documentaire volgt vier teams Amerikaanse scholieren die mee doen aan een grote poetryslam wedstrijd. Het zijn jongeren die slammen over hun levenservaringen en ik stond echt versteld van het talent van de tieners. Nu heb ik  menig poetryslam gezien in Nederland en die dichters zijn gewoon niet te vergelijken de jonge poetryslammers in Amerika. In de documentaire laten ze bijvoorbeeld het concept van groepsgedichten zien, gedichten die door een groep worden opgevoerd en zo een hele nieuwe dimensie geven aan poetryslam. Dus mocht je van poetryslam houden of er meer over willen weten, deze documentaire is een enorme aanrader!

Genderbende (2017)
In deze documentaire volg je vijf verschillende mensen die vertellen over hun ervaringen met een genderfluïde identiteit en het niet passen in het hokje man of vrouw. De persoonlijke verhalen laten duidelijk zien hoe onze maatschappij gericht is op twee genders en hoe vast deze hokjes zijn in het dagelijkse leven. Hoe zet je jezelf bijvoorbeeld op Tinder als je er alleen maar de opties van man en vrouw zijn? Het is geen film die strooit met definities van gender of hoe het allemaal werkt, maar het laat echt mensen hun ervaringen vertellen. Erg interessante documentaire, ook een aanrader om te kijken.

Valentijn (2007)
In 1998 begint een Nederlandse documentairemaakster het achtjarige jongetje Valentijn te filmen, een jongen die liever een meisje wil zijn. Negen jaar lang volgt de camera de keuzes en de moeilijkheden van Valentijn en de ouders – van dansen bij de balletacademie in de kinderopleiding als jongen naar kleedkamers op de middelbare school. Ik vond het een interessante documentaire, zowel het hele onderwerp over gender als het minuscule kijkje in de balletwereld. Ook zie je hoe de omgeving om gaat met Valentijn –  bijvoorbeeld keuzes van ouders, die Valentijn eerst verboden om zijn haar te laten groeien. 1998 is niet heel lang geleden, maar ik denk (hoop) dat er nu toch wel dingen veranderd zijn rondom dit onderwerp.

The Pearl Button (2015)
Deze documentaire gaat over de geschiedenis van Chili – over de inheemse bewoners en de mensen die werden vermoord en wiens lichamen in zee werden gegooid tijdens het dictatoriale regime. Het overkoepelende thema van de film is water, water verbindt alles met elkaar als belangrijkste van de kosmos. Het is een vrij poëtische documentaire, met een langzame opbouw naar waar het nu werkelijk over gaat. Een interessante manier om een verhaal te vertellen en de documentaire heeft best wat prijzen gewonnen, maar je moet wel openstaan voor dit soort poëtische films.

Before The Flood (2016)
Naast zijn drukke bezigheden als acteur, was Leonardo DiCaprio ook een jaar lang vertegenwoordiger van de UN. Deze documentaire laat zijn reis zien langs verschillende plekken op aarde om te bekijken hoe slecht het met het klimaat gesteld is. Ondanks dat ik wel een beetje de rode draad miste naast “wereld is kapot” en het idee kreeg dat ik spontaan moet stoppen met ademen om de wereld te redden, is het een erg interessante documentaire met veel actuele informatie over het klimaat. Het bevestigde ook weer even het feit dat er een heel aantal ongelooflijk domme mensen zijn in de wereld als het op het “geloven” van klimaatverandering aan komt.

Klik hier en hier voor nog meer leuke documentaires!