Een verzameling graphic novels #3

Ik lees nog steeds graag graphic novels en strips, maar mijn to-readlijst wordt steeds korter en ik weet niet zo goed wat ik nog meer zou kunnen lezen. Dus mocht je aanraders hebben, laat het me vooral weten! 

Jimmy Corrigan: The Smartest Kid on Earth – Chris Ware
Jimmy Corrigan is een ongemakkelijke en eenzame man die rondom Thanksgiving een telefoontje krijgt van zijn onbekende vader om hem voor het eerst te ontmoeten. Vanwege zijn sociale ongemakkelijkheid verloopt de ontmoeting met zijn familie moeizaam. Deze hedendaagse verhaallijn wordt afgewisseld met het verleden en de kindertijd van Jimmy’s overgrootvader, die samenwoont met zijn agressieve vader tijdens de opbouw van de Chicago World’s Fair in 1893. Het is een bijzondere strip in de omgang met vorm, zo heeft het boek de vorm van een kladblok en moet je regelmatig de strip draaien om alles “juist” te bekijken. Ook zijn er pagina’s met uitknipfiguurtjes en instructie hoe je ze in elkaar moet zetten. Deze vormgeving vond ik erg interessant, ook om te zien hoe de twee verhalen elkaars parallel vormen. Nu vond ik Jimmy als hoofdpersoon wel wat saai omdat hij zo ongemakkelijk en onhandig is, maar dat is ook de reactie die de graphic novel probeert op te roepen om volledig in het verhaal te komen.

Drie schimmen – Cyril Pedrosa
Het jonge kind Joachim leidt met zijn vader en moeder een gelukkig leven in hun paradijselijke huis in de bergen wanneer drie schimmen verschijnen. De drie figuren blijven rondom het gezin hangen, totdat de ouders besluiten Joachim in veiligheid te brengen en te vluchten. Het stripverhaal is een soort sprookjesachtige allegorie voor het verlies van een kind, geïllustreerd in het zwart-wit. Ik vond het verhaal niet overal even sterk, zo is de opbouw vrij traag. Ook hebben sommige verhaallijnen en stukken zo weinig met het hoofdplot te maken dat ze een beetje verdwaald aanvoelen.

Through The Woods – Emily Carroll 
Laat je niet misleiden door de sprookjesachtige cover, deze graphic novel speelt erg met gothic en horror. Ik las deze strip vlak voordat ik ging slapen en op een gegeven moment heb ik het maar weggelegd want dat zou beter zijn voor mijn nachtrust (onder ander bij deze en deze pagina – het is horrorachtig, dus wees gewaarschuwd). De strip bevat vijf horrorachtige sprookjes, van mensen die terugkeren na de dood tot geesten en monsters die onder de huid van anderen kruipen. Soms lijkt de structuur van de verhalen erg op elkaar, maar verder is het een mooie en leuke graphic novel. Je gruwelt echt door de prachtige tekenstijl, dus het is zeker een aanrader om te lezen!

De aankomst – Shaun Tan
Deze tekstloze graphic novel volgt het verhaal van een man die zijn gezin achterlaat om als immigrant in een nieuw land een beter leven op te bouwen en zo voor zijn familie te zorgen. De man heeft moeite om zijn weg te vinden in een land met een mysterieus alfabet, wonderlijke technologie en absurde wezens die overal rondlopen. De schrijver liet zich inspireren door de emigratie van zijn eigen vader en de moed en het doorzettingsvermogen van alle migranten en vluchtelingen die in een vreemd land een nieuwe bestaan moeten opbouwen. Het is een hele mooie strip die zonder woorden een interessant verhaal weet te vertellen. Bovendien is het echt prachtig getekend, sommige tekeningen lijken wel ouderwetse foto’s.

Advertenties

Een verzameling graphic novels #2

Ik verdiep me steeds meer in de wereld van graphic novels en daarom vandaag een  verzameling van de mooie dingen die ik tot nu toe gelezen heb. 

Asterios Polyp – David Mazzucchelli
Ik begin gelijk met een van de mooiste graphic novels die ik ooit gelezen heb, namelijk Asterios Polyp. Asterios Polyp is een man van middelbare leeftijd met een succesvolle carrière als hoogleraar architectuur. Wanneer zijn appartement in vlammen opgaat, laat Asterios alles achter en vertrekt naar een klein dorp op het platteland. Het verhaal speelt erg met het idee van waarneming, tweedelingen en klassieke thematiek uit Odysseus en Orpheus. Daarbij is de tekenstijl prachtig, Mazzucchelli gebruikt veel wit waardoor de tekeningen extra ruim op de pagina staan. Bijna alle tekeningen hebben verschillende kleuren, op de foto hierboven zie je roze en paars, maar veel pagina’s zijn ook blauw, geel en rood. Ik vind het heel interessant hoe de strip alles met elkaar verbindt in tekening, kleur, tekst en thema (als je echt diep wilt gaan, deze analyse is meer dan 100 pagina’s lang maar ontzettend interessant). Zeker een aanrader! Mocht je benieuwd zijn naar de tekenstijl, hier staan een aantal voorbeelden van tekeningen uit de graphic novel.

Stuck Rubber Baby – Howard Cruse
Stuck Rubber Baby is een graphic novel over Toland, een blanke man in het zuiden van Amerika die probeert zijn homoseksualiteit te accepteren in een ontzettende racistische en conservatieve omgeving. Tegelijkertijd komt hij in aanraking met de burgerrechtenbeweging die vecht voor de rechten van Afro-Amerikanen. Ik vond het een interessante strip om te lezen, vooral om te zien hoe deze twee dingen met elkaar verbonden worden. Stuck Rubber Baby is trouwens moeilijk verkrijgbaar, ik heb het zelf gelezen op een laptop, wat overigens zeer af te raden is. De zwart-witte tekenstijl is soms wat klein en priegelig en dat leest niet lekker op een computerscherm.

Habibi – Craigh Thompson
Deze strip gaat over Dodola en Zam, een uitgehuwelijkt tienermeisje en een kind van drie. Beiden komen terecht in slavernij en uiteindelijk ontsnapt Dodola met Zam om hem te verzorgen en op te voeden in de woestijn. Het verhaal volgt beide personages als hun wegen scheiden, wanneer Dodola verkocht wordt aan de harem van de sultan en Zam rondzwerft in de stad. Het is prachtig getekend en gaat in op thema’s zoals de islam, liefde en belang van verhalen vertellen. Habibi is een graphic novel die ontzettend geprezen wordt, maar ik vind de manier waarop het “Oosten” is neergezet problematisch. Thompson zelf heeft in een interview gezegd dat hij oriëntalisme als een genre beschouwd, het representeert niet daadwerkelijk het Oosten, het is een “sprookjes” genre. Maar zoals in deze interessante review gezegd wordt, “the problem in making something knowingly racist is that the final product can still be read as racist”. Stereotype beelden, zoals de overseksualisering van vrouwen en arabieren als slechte slavenhandelaren, was voor mij vooral storend en het werd niet genoeg veranderd of vertekend om een ander beeld te laten zien in de strip. Dus ja, gemengde gevoelens.

De zombietrein en andere stripgedichten – Edward van den Vendel
Literatuurstudent of niet, ik lees graag dingen “bedoelt” voor kinderen. Strips of YA boeken, het maakt mij niet zoveel uit. Deze strip / gedichtenbundel is een combinatie van gedichten door Edward van den Vendel met illustraties van Floor de Goede, die ook de strip “Zusje van” in de Tina tekende. Het zijn dus stripgedichten voor kinderen. De gedichten zijn vrij simpel, de illustraties erg mooi (hier een voorbeeld van een gedicht) en het past allemaal erg goed bij elkaar. Ik vond het erg leuk om te lezen en volgens mij is dit voor kinderen een perfecte manier om met gedichten in aanraking te komen.

Mother, Come Home – Paul Hornschemeier
Dan nu een allesbehalve luchtige graphic novel. Mother, Come Home gaat over het jonge kind Thomas en zijn vader na de dood van de moeder in het gezin. Iedereen probeert zijn verdriet te verwerken, maar naast rouwen krijgt de jonge Thomas ook te maken met zijn vader die depressief wordt. Het is heel mooi getekend en de stijl reflecteert ook verschillende aspecten van het verhaal, zo is de vader van Thomas wiskundige en de tekenstijl speelt daar op in. Het enige (min)punt aan de graphic novel is hoe de auteur breekt met het idee van betrouwbaarheid. Zo vertelt de kaft van het werk namelijk dat dit een tweede editie is, met een inleiding van Thomas Tennant. Er staat dan wel “inleiding”, maar de strip begint gelijk en dan blijkt dit een autobiografie te zijn van Thomas. Maar als dit een autobiografie is, waarom heet de hoofdpersoon dan niet hetzelfde als de auteur en waarom is het een “inleiding”? Bovendien bestaat er helemaal geen tweede editie van de graphic novel bestaat. Ik noem deze dingen specifiek, zodat je niet zoals ik meerdere keren verward heen en weer hoeft te bladeren (“maar waar is de inleiding ??? Huh ???”). Ik zal vast een slechte literatuurstudent zijn als ik dit zeg, maar die verwardheid nam voor mij een deel van de impact van het verhaal weg. Desalniettemin is het een erg mooie en verdrietige graphic novel en zeker een aanrader om te lezen.

Een verzameling van graphic novels

Eigenlijk is “graphic novel” een fancy term voor een stripboek. Strips zijn geen “verhalen met plaatjes”, maar een heel ander medium. Voor mijn studie moet ik zo nu en dan een graphic novel analyseren en dit vind ik ook erg leuk om te doen. Daarom deel ik hier een aantal graphic novels met als aanmoediging om het eens te gaan lezen, want het is een andere leeservaring dan bijvoorbeeld een “normale” roman. 

The Art of Flying – Antonio Altarriba
Deze graphic novel gaat over het leven van de vader van Antonio Altarriba, die probeert te begrijpen waarom zijn vader op 90-jarige leeftijd zelfmoord heeft gepleegd door van de vijfde verdieping van het verzorgingstehuis te springen. Zo zijn de hoofdstukken van het verhaal verdeeld in verdiepingen die zijn vader passeert als hij van het gebouw springt. Het verhaal gaat over de burgeroorlog in Spanje en de nasleep van al het geweld. Nu is een beetje kennis van de Spaanse burgeroorlog wel vereist om dingen goed te begrijpen, maar met wikipedia kom je een heel eind. Het is een interessante strip, al moet ik wel zeggen dat de tekening op de kaft nog de mooiste tekening van het hele boek is. Daarbij heb ik ook wel een mening over de keuze om Comic Sans als lettertype te gebruiken voor alle tekst.

Dawn land – Joseph Bruchac & Will Davis
Dawn Land heb ik ergens op een verlaten tafeltje bij het boekenfestijn gevonden, verstopt tussen alle manga’s. Deze strip is een adaptatie van een roman over Dawn Land, een belangrijke plaats voor Amerikaanse indianen. Het gaat over Young Hunter, die zijn stam moet beschermen tegen de reuzen. Zij zwerven over het land, vernielen stammen en eten mensen op. Het heeft niet heel veel tekst, maar wel mooie tekeningen in zwart-wit. Je komt niet veel strips over verhalen van indianen tegen en ik vond het erg interessant om te lezen, dus zeker een aanrader!

Fun Home – Alison Bechdel
Als we het hebben over de klassiekers binnen de graphic novels, dan hoort deze strip daar zeker bij. Fun Home is een memoir van Alison Bechdel (die van de Bechdeltest) en gaat over de relatie met haar vader, een man met een gezin maar ook in het geheim homoseksueel. Alison reflecteert over haar eigen leven en seksualiteit, hoe ze is opgegroeid en de zelfmoord van haar vader. Het is een interessant verhaal met mooie tekeningen, maar ik vond dat er soms wel erg overdreven geprobeerd werd om literair over te komen door alle verwijzingen naar Proust en Ulysses.

Persepolis – Marjane Satrapi 
Misschien is Persepolis in deze lijst wel het meest toegankelijk om te lezen door de simpele tekenstijl en vorm. Deze graphic novel bestaat uit vier losse delen, maar er zijn natuurlijk ook bundels waar alle delen samen in de staan. Persepolis is de memoir van Marjane Satrapi, over hoe ze is opgegroeid in Teheran gedurende oorlog en de Islamitische revolutie. Als tiener ging ze een aantal jaar naar het buitenland toe en keerde daarna terug naar haar thuisland. Het gaat over oorlog, verhuizen naar een vreemd land, terugkeren en dan zien hoe de westerse idealen botsen met het strenge regime. Het is een erg interessante en mooi verhaal,leest fijn en zeker een aanrader.

Lou! – Julien Neel
Dit is even iets compleet anders, namelijk een strip over het Franse meisje Lou. De serie begint met Lou als dertienjarig meisje, wonend bij haar vrij jonge moeder in een flat. Elk stripalbum volgt haar ongeveer een jaar, dus ze groeit steeds meer op. Vroeger vond ik deze strip helemaal het einde, volgens mij heeft het zelfs een tijdje in de Tina gestaan. De eerste drie à vier albums zijn dan ook echt gericht op die doelgroep, jonge tieners. Waarom ik de strip nog steeds heel leuk vind? Rond het vierde album maakt de strip opeens een omschakeling van typische normale tienerdilemma’s naar een bizarre wereld met paarse kristallen. De strip is niet heel bekend in andere landen en mijn Frans is niet geweldig, dus ik heb geen verklaring of theorie kunnen vinden waarom de wereld opeens een lichte sciencefiction en magische tint krijgt. Het verhaal over Lou en opgroeien, ondertussen nu al bij het zesde stripalbum, gaat gewoon door zonder enige verklaring voor de bizarre wending. Nu maakt dat voor mij de strip nog veel leuker, alsof de tekenaar opeens bedacht heeft “fuck alle tieners we gaan een andere kant op”. Het is alleen jammer dat ik afhankelijk ben van vertalingen om te weten hoe het verhaal verder gaat, maar verder kan ik het echt aanraden om te lezen.