5 documentaires die ik afgelopen tijd heb gekeken

Een verzameling van documentaires over de meest uiteenlopende onderwerpen zoals poetry slam, gender en het klimaat. 

Louder Than A Bomb (2010)
Poetryslam is in de Verenigde Staten een veel groter en bekender fenomeen dan in Nederland, zo is het in Amerika heel gewoon dat middelbare scholen poëzieclubs hebben. Deze documentaire volgt vier teams Amerikaanse scholieren die mee doen aan een grote poetryslam wedstrijd. Het zijn jongeren die slammen over hun levenservaringen en ik stond echt versteld van het talent van de tieners. Nu heb ik  menig poetryslam gezien in Nederland en die dichters zijn gewoon niet te vergelijken de jonge poetryslammers in Amerika. In de documentaire laten ze bijvoorbeeld het concept van groepsgedichten zien, gedichten die door een groep worden opgevoerd en zo een hele nieuwe dimensie geven aan poetryslam. Dus mocht je van poetryslam houden of er meer over willen weten, deze documentaire is een enorme aanrader!

Genderbende (2017)
In deze documentaire volg je vijf verschillende mensen die vertellen over hun ervaringen met een genderfluïde identiteit en het niet passen in het hokje man of vrouw. De persoonlijke verhalen laten duidelijk zien hoe onze maatschappij gericht is op twee genders en hoe vast deze hokjes zijn in het dagelijkse leven. Hoe zet je jezelf bijvoorbeeld op Tinder als je er alleen maar de opties van man en vrouw zijn? Het is geen film die strooit met definities van gender of hoe het allemaal werkt, maar het laat echt mensen hun ervaringen vertellen. Erg interessante documentaire, ook een aanrader om te kijken.

Valentijn (2007)
In 1998 begint een Nederlandse documentairemaakster het achtjarige jongetje Valentijn te filmen, een jongen die liever een meisje wil zijn. Negen jaar lang volgt de camera de keuzes en de moeilijkheden van Valentijn en de ouders – van dansen bij de balletacademie in de kinderopleiding als jongen naar kleedkamers op de middelbare school. Ik vond het een interessante documentaire, zowel het hele onderwerp over gender als het minuscule kijkje in de balletwereld. Ook zie je hoe de omgeving om gaat met Valentijn –  bijvoorbeeld keuzes van ouders, die Valentijn eerst verboden om zijn haar te laten groeien. 1998 is niet heel lang geleden, maar ik denk (hoop) dat er nu toch wel dingen veranderd zijn rondom dit onderwerp.

The Pearl Button (2015)
Deze documentaire gaat over de geschiedenis van Chili – over de inheemse bewoners en de mensen die werden vermoord en wiens lichamen in zee werden gegooid tijdens het dictatoriale regime. Het overkoepelende thema van de film is water, water verbindt alles met elkaar als belangrijkste van de kosmos. Het is een vrij poëtische documentaire, met een langzame opbouw naar waar het nu werkelijk over gaat. Een interessante manier om een verhaal te vertellen en de documentaire heeft best wat prijzen gewonnen, maar je moet wel openstaan voor dit soort poëtische films.

Before The Flood (2016)
Naast zijn drukke bezigheden als acteur, was Leonardo DiCaprio ook een jaar lang vertegenwoordiger van de UN. Deze documentaire laat zijn reis zien langs verschillende plekken op aarde om te bekijken hoe slecht het met het klimaat gesteld is. Ondanks dat ik wel een beetje de rode draad miste naast “wereld is kapot” en het idee kreeg dat ik spontaan moet stoppen met ademen om de wereld te redden, is het een erg interessante documentaire met veel actuele informatie over het klimaat. Het bevestigde ook weer even het feit dat er een heel aantal ongelooflijk domme mensen zijn in de wereld als het op het “geloven” van klimaatverandering aan komt.

Klik hier en hier voor nog meer leuke documentaires! 

Advertenties

Podcasts: Harry Potter, poëzie en queer culture

Podcasts, ik hou er van. Er zijn zoveel podcasts met verschillende onderwerpen en thema’s, je kan het zo gek nog niet verzinnen of het zal bestaan. Daarom deel ik vandaag een verzameling van mijn favoriete podcasts om naar te luisteren, variërend van Harry Potter tot het maken van radio. 

Witch, Please
Een podcast die de Harry Potter boeken en films analyseert vanuit een academisch literair en feministisch perspectief? Dat kan gewoon niet beter. Witch, Please wordt gemaakt door Marcelle Kosman en Hannah McGregor, twee literaire academici uit Canada. Bij elk boek bespreken ze verschillende aspecten, zoals Harry als verteller en de rol van Hermelien (“Granger Danger”). Het is nieteen podcast voor even tussendoor, denk aan afleveringen van minstens een uur. Maar ik vind Witch, Please ontzettend interessant, het is heel leuk om literaire theorie en feminisme toe te passen op Harry Potter, zeker omdat ik dat ook doe bij mijn studie. Bovendien geeft het ook inzicht in academische vaardigheden vanuit verschillende perspectieven. De podcast is afgelopen zomer begonnen aan een tweede seizoen, omdat alle boeken en films besproken zijn. Nu ligt de focus op de algemene Harry Potter fandom en cultuur, wat ook erg interessant is. Dus als je fan bent van Harry Potter, is deze podcast echt een enorme aanrader!

Nancy
Een andere favoriete podcast is Nancy, een Amerikaanse podcast geproduceerd door WNYC Studios, dus verwacht een kleine reclamebreak en fancy muziekjes. Nancy gaat over queer culture en dagelijkse LGBT+ ervaringen, oftewel ervaringen van mensen die niet hetero of cisgender zijn. Ondanks dat de podcast vooral gefocust is op Amerikaanse queer culture en projecten, is het echt heel interessant. Het gaat over zoveel diverse onderwerpen, zoals ervaringen met uit de kast komen,  een “butch” uiterlijk en een queerzomerkamp, maar het gaat ook over de schietpartij in Orlando en queer Republikeinen die Trump steunen. Erg fijn om naar te luisteren en zeker een aanrader!

Poëziepodcast
De Poëziepodcast is een Nederlandse podcast over poëzie, begeleidt door Daan Doesborgh. Elke aflevering bespreekt hij samen met een dichter twee gedichten, een gedicht wat de dichter heeft meegenomen en iets van zijn eigen werk. Ondanks dat ik literatuur studeer en regelmatig naar poetryslams ga, is mijn kennis over Nederlandse poëzie zeer minimaal. Dus zo nu en dan is het lastig om het gestrooi met namen van bekende dichters, gedichten en projecten goed te volgen. Maakt allemaal niet uit, want het blijft een interessante en fijne podcast. Vooral de aflevering met Ingmar Heytze waarin hij dichtavonden uit de jaren ’90 beschrijft (“er werden duiven losgelaten in Tivoli – toen kon dat nog gewoon”) is erg leuk.

Alice Isn’t Dead
Deze podcast wordt gemaakt door de mensen uit het team van Welcome To Night Vale, dus dan weet je ongeveer wat je te wachten zal staan aan bizarheid. Alice Isn’t Dead is een fictieve podcast over een vrachtwagenchauffeur op een roadtrip door Amerika om haar doodgewaande vrouw Alice te vinden. Tijdens haar zoektocht naar Alice komt ze in aanraking met niet-menselijke seriemoordenaars, die de mensheid terroriseren en deel zijn van een samenzwering. Leuk om naar te luisteren, maar het horrorgehalte is wel iets hoger dan bij Welcome To Night Vale, dus wees gewaarschuwd als je dit ’s nachts in je bed beluistert.

Michiel Met
Het is prima om naar Engelstalige mensen te luisteren, maar podcasts van Nederlandse bodem zijn ook erg fijn. Michiel Veenstra werkt bij radio 3FM als dj en is dit jaar met een nieuwe podcast begonnen. Hij houdt zich bezig met de wereld van de radio, hoe alles werkt en hoe dingen zijn veranderd. Ook praat hij veel over het fenomeen van de podcast en opleving van deze mediavorm in Nederland. Ik vind het heel interessant om te leren hoe radio achter de schermen eigenlijk werkt, dus ik luister graag naar deze podcast. Maar ik weet ook dat veel mensen er iets anders over zullen denken, aangezien er de laatste tijd veel kritiek is op 3FM en de houdingen van dj’s. Ik ben het helemaal eens met alle kritiek en krijg van sommige dj’s ook echt de kriebels, maar tegelijkertijd blijft de radio en 3FM wel een onderwerp waar ik erg geïnteresseerd in ben.

Verder ben ik een fan van alles wat Hank Green maakt, waaronder zijn nieuwe podcast Holy Fucking Science. Het wordt omschreven als een podcast met enorm veel enthousiasme over wetenschap, met de taal die je vaak bij gameyoutubers ziet. In tegenstelling tot Crash Course en Sci-Show is het dus niet voor kinderen, maar voor volwassenen. Wetenschap is niet echt iets wat ik interessant vind, maar misschien vinden andere mensen het wel leuk om naar te luisteren. En klik hier om mijn vorige blog met leuke podcasts te lezen. 

Een verzameling van interessante documentaires

Het is dat ik geen conditie heb en bang ben voor alle ruige sporten en ballen, want anders had ik best over een veld met een bezemsteel willen rondrennen. 

Mudbloods
Een documentaire over Zwerkbal, oftewel Quidditch. Je weet wel, die sport uit Harry Potter die mensen dus ook in het echt spelen. De eerste vragen die je misschien zult hebben, zijn ‘hoe de FUCK VLIEGEN ZE’ en ‘hoe werkt de snaai????’. Met een bezemsteeltje tussen je benen en een persoon die als levende snaai dient, kom je een heel eind. En man, het gaat er ruig aan toe want het is een soort combinatie tussen rugby en handbal. In deze documentaire volg je een team uit Amerika die uiteindelijk naar het Wereldkampioenschap Quidditch in New York gaat. Een gave documentaire voor de sport en Harry Potter nerds onder ons. En wist je dat ze in Nederland ook aan Quidditch doen?

Stories We Tell
In deze documentaire interviewt Sarah Polley haar familie en vrienden van haar ouders, om zo het verhaal te construeren van haar overleden moeder en de zoektocht naar haar eigen biologische vader. Het gaat niet alleen om dit familie verhaal, maar ook over hoe we tegen verhalen aan kijken en hoe geheugen werkt – mensen herinneren zich dingen anders, of dat nu kleine details of grote dingen zijn. Een interessante documentaire om te kijken.

Comic Con Episode IV – A Fan’s Hope
Elk jaar is er in San Diego de grootste conventie voor nerds over de hele wereld, namelijk Comic Con. Ik had al een keer geschreven over wat een conventie is, maar het is voornamelijk een grote plek waar mensen samen komen om te praten over fandoms. Panels met beroemdheden, schrijvers, enorm veel stripboekenverkopers, een maskerade met cosplayers. Deze documentaire volgt verschillende mensen die naar Comic Con gaan, van de cosplayer tot de stripboekverkoper. Ook beroemdheden zoals Joss Whedon praten mee over hoe groot de conventie is en wat dit betekent voor alle mensen die daar komen. Juist de manier waarop Comic Con begon – een stripboekenplek – verdwijnt steeds meer, omdat stripboeken minder gelezen worden. Ook had ik er nooit echt over nagedacht dat Comic Con ook een plek is voor mensen om hun talenten te laten zien en bijvoorbeeld zo connecties op te bouwen als beginnend striptekenaar of kostuummaker. Dus ja, erg interessante documentaire en zeker een aanrader voor de conventiegangers onder ons.

Exit Through the Gift Shop
Een Fransman die geobsedeerd is met alles vastleggen, volgt jarenlang streetart artiesten met zijn camera met de belofte dat het een documentaire wordt. Hij wil heel graag de artiest Banksy vastleggen en dat lukt hem uiteindelijk ook. Bevriend met Banksy gaan ze samen op pad om kunst te maken. De Fransman blijkt alleen een waardeloze filmmaker te zijn en had eigenlijk ook geen intentie om echt een docu te maken. Op aanraden van Banksy gaat hij daarom maar zelf streetart maken. Het is een interessante documentaire over kunst en wat kunst eigenlijk is als het gecommercialiseerd wordt.

Going Clear: Scientology and the Prison of Belief
Scientology, een soort religie gebaseerd op sciencefiction en het idee van verbetering van de persoon om iets fundamenteel te kunnen veranderen in de samenleving. Deze documentaire laat eigenlijk zien hoe mensen geïndoctrineerd worden binnen de beweging, die eigenlijk vooral uit is op geld. Hun grootste idee is dat de geesten van aliens die 75 miljoen jaar geleden leefden ingevroren naar de aarde werden gebracht in en vulkanen werden gegooid (en iets met tv-schermen maar op dat punt was ik vooral ‘de fuck?????’). Moraal van het verhaal: don’t believe in aliens. En Tom Cruise.

3doc: Lijfspreuk / 3doc: Shinewereld
Een Nederlandse documentaire over mensen die helemaal onder de tatoeages zitten en waarom dat eigenlijk zo is. Ik was een beetje voor de tv aan het hangen toen dit voor bij kwam. Ach, als je van tatoeages houdt, is dit misschien meer je ding. De tweede docu, Shinewereld, vond ik wat leuker. Het gaat over bekende Nederlandse youtubers (die ik om eerlijk te zijn alleen van naam ken maar zelf niet kijk) en hoe die omgaan met druk en populariteit en de keerzijde daarvan. Misschien leuker als je wat meer in de Nederlanse youtubewereld zit.

Oh, en ik keek ook nog The Moon Inside You en dat is een documentaire over menstruatie en hoe de maatschappij daar tegenaan kijkt en mee omgaat. Waarschijnlijk denk je nu ‘wtf  waarom kijk je daar na’ maar ik vind alle docu’s wel interessant, ook al was deze docu toch wel wat vaag en apartig naast het interessante. 

Wat ik elke dag doe in de trein | Een stukje over podcasts

Voor iedereen die dagelijks in de trein zit en niet weet wat te doen: luister naar podcasts. Het is geweldig. 

Dear Hank & John
Te beginnen met mijn favoriete podcast van het moment van Hank en John Green, de broers achter The Vlogbrothers en Nerdfighters. Youtube kijk ik niet veel meer, soms wat tussendoor want druk en alles en in mijn trein doen ze vaak niet aan wifi. Dus daarom ben ik ook erg blij met de podcast van Hank en John want dat is perfect voor mijn uurtje in de trein en zo blijf ik toch nog een beetje op de hoogte van alles en iedereen. En het is ook goed voor mijn poëzie, omdat John elke podcast begint met een short poem.
Favoriete afleveringen: 023 – OH MY GOD IT’S BURNING en 014 – Jurassic Mars.

The Mortified Podcast
Eigenlijk was ik op zoek naar de documentaire over dit onderwerp, maar in plaats daarvan stuitte ik op de podcast. Mortified is een concept in Amerika waar volwassenen hun ongecensureerde dagboek uit hun tienertijd voorlezen, voor een zaal voor mensen. En blijkbaar is dit zo populair dat er shows zijn door heel Amerika. Eerlijk is eerlijk, het is ook best wel grappig om naar te luisteren. Niets voor niets begint de podcast sommige aflevering met excuses aan alle mensen die in het openbaar vervoer naar hun podcast luisteren en hardop moeten lachen en daarom een beetje raar lijken. En uit ervaring kan ik je vertellen dat het inderdaad soms lastig is om je lachen te verbergen.

StarTalk
Een echte radioshow met Neil Degrasse Tyson over wetenschap en sterren. Mocht dat te ingewikkeld klinken, het is op een laagdrempelig niveau en meneer Tyson wordt altijd vergezeld door een Amerikaanse komediant. Ik vind het het heel interessant, maar er zitten ook wel wat nadelen aan: het is een radioshow, dus er zit ook best wat reclame in en om de 10 minuten wordt herhaald naar wie en wat je eigenlijk zit te luisteren. Maar verder dan dat, erg leuk.
Favoriete aflevering: Cosmic Queries: Colonizing Mars en Cosmic Queries: Star Trek.

Welcome To Night Vale
In het begin van deze blog heb ik over Welcome To Night Vale geschreven en over hoe geweldig het is. Om even je geheugen op te frissen: het is een fictieve radioshow over een plek in de woestijn, met mysterieuze figuren en monsters en alles is daar doodnormaal. Ik heb de show live gezien in Amsterdam en er is ook een boek over geschreven. Hoe je van rare en geweldige dingen? Zeker luisteren. En het liefst in bed, in het donker, voor het ultieme effect (dus om eerlijk te zijn is dit niet echt treinmateriaal – oeps).
Favoriete afleveringen: 13 – A Story About You, 26 – Faceless Old Woman en 37 – The Auction.

Serial
Studiegenootjes hadden het er over, ik zag het voorbij komen op twitter en dacht ‘waarom ook niet’. Serial is een podcast die een coldcase uit Amerika bespreekt. De zaak is echt, de mensen zijn echt en het is heel bijzonder om te horen hoeveel kanten er aan een verhaal zitten en hoe vaag sommige misdaden blijven, zelfs na zoveel jaren. De podcast is afgelopen dus je kunt de afleveringen allemaal achter elkaar luisteren.

En dan zijn er nog de dingen waar ik zo nu en dan naar luister. Psychobabble is de podcast van Tyler Oakley (je weet wel, de youtuber) en gaat een beetje over van alles en nog wat. Ik kijk nooit naar zijn video’s, maar als je je verstand op nul wilt zetten is het wel grappig voor op de achtergrond. Mocht je je wel willen concentreren op interessante dingen, dan is er nog de podcast Stuff You Missed in History Class, die over verschillende bijzondere gebeurtenissen in geschiedenis gaat.

Alle nerds verzamelen | wat is een conventie?

Processed with VSCOcam with t1 preset

Processed with VSCOcam with c1 preset

De buit van Imagicon: oude sciencefiction boeken en een Agents of Shield button. 

Vorige week was ik op Imagicon, een conventie voor boeken, comics, films en games. Nu was dit mijn tweede keer op een conventie, maar aan de blikken van mensen te zien als ik uitleg wat het is, weet menig persoon eigenlijk niet wat je daar uitspookt. En dat kan natuurlijk niet, dus wijd ik er vandaag een blogje aan.

Wat is een conventie? Tsss, gewoon een grote verzameling nerds, zul je misschien denken. Ding ding ding! Je hebt nog helemaal gelijk ook. Hoe kan je anders mensen omschrijven die zich verkleden als karakters uit series, boeken, films en urenlang discussies hebben over die dingen? In Amerika heb je de grote conventies zoals Comic Con maar het is dus ook in Nederland opkomend. Omdat ik al jaren op Tumblr rondzwerf, ben ik de wel aan de nodige termen zoals cosplay (het ‘verkleden’) en lange discussies gewend. Maar dat in het echt zien is natuurlijk wel anders en veel leuker, want het is zo gaaf om te zien hoe mensen een eigen draai geven aan karakters. Om je een beeld te geven: ik was bang dat ik de weg niet zou gaan vinden – maar zodra je op het treinstation komt, is het gewoon een kwestie van alle Doctor Who’s volgen (serieus, bordjes zijn echt overbodig. Het was gewoon één lange sliert van cosplayers). En dat is gewoon echt heel leuk.

Ja sorry maar ik ga me dus echt niet verkleden: sssssh, dat doe ik zelf ook niet. En zo zijn er nog heel veel mensen die er niet aan mee doen, dus no problem.

MAAR WAT DOE JE DAN? Andere nerds ontmoeten. Je gaat naar panels (daar praat je zelf mee over het onderwerp) of lezingen. Ik was deze keer bij een Star Trek panel en hoewel ik zelf niets gezegd heb, was het zo geweldig om allemaal mensen te horen over dingen die jij ook zo leuk vindt. Je kunt ook nog rondlopen bij alle standjes, naar de workshops gaan of kijken bij de cosplayparade. Genoeg te doen dus.

Hoe bereid ik mezelf voor op zoiets geweldigs? Niet echt. Je trekt je cosplaypakje aan (als je daar het persoon voor bent) en huppakee, je omringt jezelf met nerds. Je zult waarschijnlijk wel veel Engels horen, want bijna alle fandoms komen uit het buitenland en de catchphrases van films en series klinken in het Engels gewoon het best. Oh, en als je langs de stands met schrijvers en hun boeken gaat: wees beleefd en als het even kan, neem iemand mee. Want het is zeer ongemakkelijk als je langs het kraampje loopt en de schrijver schreeuwt bijna geluidloos KOOP MIJN BOEK !!!!! en staart je indringend aan als je het boek bestudeert. Dus ja. Maar neem wel alle flyertjes en kaartjes aan, want aan het eind van de dag weet je echt niet meer de titel van dat ene leuke boek of die schrijver.

Moet ik met vrienden gaan? Doe wat je zelf leuk vind maar ik vermaak me in mijn eentje ook prima. Er zijn namelijk genoeg andere mensen die ook alleen zijn en daar kun je gezellig mee kletsen. Daarbij, als je alleen bent kun je lekker zelf beslissen waar je heen wilt, zonder aan een groep vast te zitten.

Moraal van het verhaal: heel veel nerds en mensen in gave cosplaykostuums. En hou je van dat soort dingen, dan is een conventie bezoeken het zeker waard.