22.11.17

Samen met een vriendin bezocht ik het literair festival Buiten zinnen in Nijmegen, waar we midden in de nacht luisterden naar spoken word optredens, poetry slams en interviews. Hoogtepunt van de avond was het creëren van koelkastpoëzie door zinnen te maken met losse woorden op bordjes. Klinkt niet zo bijzonder, maar we hebben er een half uur de slappe lach om gehad. Op het gebied van studie begon ik aan een geschiedenisminor, om vervolgens bij het derde college te beseffen dat ik ook weer niet zoveel van geschiedenis houd. Net zoals bij geschiedenis op de middelbare school vind ik het met vlagen heel interessant, maar de hele industriële en Franse revolutie kan me gestolen worden. Gelukkig kon ik zonder problemen overstappen naar een andere minor. Daarbij blijven geschiedenisvakken op de uni altijd een avontuur, zo moest ik een archief bezoeken en werden we voorgelezen uit Het Communistisch Manifest.

Verder bezocht ik twee keer in één maand de bioscoop, een persoonlijk record voor iemand die gemiddeld anderhalf keer per jaar de bioscoop bezoekt. Blade Runner 2049 is erg leuk om te zien en het plot van Thor: Ragnarok vond ik een stuk beter dan menig Marvelfilm, maar ik was na een half uur wel klaar met alle flauwe grapjes.

Een coveralbum: Vanwege het tienjarige jubileum van het album The Con hebben Tegan en Sara het album opnieuw uitgebracht als coveralbum. Alle nummers zijn gecovered door artiesten zoals Hayley Williams, City and Colour en The Bleachers. Veel covers gebruiken andere instrumenten en zijn veel elektronischer, dus compleet anders dan het origineel en daarom ook leuk om naar te luisteren. Mijn favorieten zijn Burn Your Life Down, The Con, I Was Married en Nineteen.

Taart en broodpudding: Ik at met een vriendin bij De laatste kruimel, een piepklein bakkerijcafeetje in het midden van Amsterdam. Het is erg leuk ingericht en het eten is superlekker, zo at ik voor het eerst in mijn leven hartige broodpudding. Ze verkopen veel taart, maar ook broodjes en andere zoete dingen. Zeker een aanrader om een keer heen te gaan!

Favoriete boeken van John Green: Iemand heeft de moeite genomen om het hele internet af te struinen en een lijst te maken van 99 boeken die John Green aanraadt om te lezen, variërend van poëzie, historische romans, non-fictie en Young Adult boeken.

Onderzoek naar poëzie: Een docent van de universiteit is bezig met haar proefschrift over poëzie buiten het boek en zoekt daarom mensen om een enquête over instagrampoëzie in te vullen. Het kost niet zoveel tijd om in te vullen, dus help de wetenschap en beantwoord wat vragen over poëzie!

Yoga with Kassandra: Het youtubekanaal Yoga With Adriene zal voor mij altijd op nummer 1 staan als het gaat om yogalessen, maar ik kwam er achter dat er ook andere yogayoutubers bestaan. Yoga With Kassandra heeft langere video’s en focust meer op intensievere yoga en yin yoga, wat voor de verandering ook leuk is. Ze werkt wel meer met chakra’s, houdingen voor gevorderden (dingen waarvan ik denk “uh ik breek drie botten als ik dat probeer”), mudra’s en “ooooommmm” zeggen en dat is allemaal niet zo mijn ding, maar je wendt er aan.

Advertenties

4.10.2017.

Voor het derde jaar op rij bezocht ik afgelopen september de Nacht van de Poëzie in Utrecht. Het was een nacht met veel gedichten, verdwalen in de gangen van Tivoli en proberen om niet in slaap te vallen op de zitzakken. De Nacht van de Poëzie vind ik een van de leukste evenementen van het jaar en is zeker een aanrader om een keer te bezoeken! En als we toch bezig zijn met literaire uitjes, ik bezocht ook het Literatuurmuseum in Den Haag. Eerlijk gezegd was het bijbehorende kinderboekenmuseum veel en veel leuker dan het gedeelte over “serieuze” literatuur. Overal waren kinderboeken en interactieve spelletjes, je kon schrijvers horen voorlezen en er hingen veel prenten van kinderboeken. Goed, we liepen wel erg uit toon tussen de ouders met kinderwagens en de rennende peuters en kleuters, maar dat maakte niet uit. Als kind was het waarschijnlijk helemaal geweldig geweest, want dan ben je nog klein genoeg om echt overal door te kunnen kruipen (“hier past niet eens mijn hoofd door heen!”).

Verder bezocht ik een vriendin in Nijmegen en leerde het wonderbaarlijke Chicken Attack kennen, at teveel pepernoten, ging naar de Read-In van mijn favoriete boekenwinkel in Utrecht, ging voor het eerst in mijn leven naar een borrel van de studievereniging en maakte ik twee keer een puzzel van 1000 stukjes compleet.

Koken en nog meer koken: De laatste tijd probeer ik iets meer nieuwe dingen uit op het gebied van eten en koken. Voor mijn verjaardag kreeg ik het vegetarische kookboek Bowls of Goodness en daar probeer ik minstens één keer per week uit te koken. Dat gaat niet altijd even goed – mijn tomatensaus voor de pasta werd uiteindelijk meer een pastasoepje, maar tot nu toe is nog niets aangebrand. Verder maakte ik ook deze ovenschotel van De groene meisjes en die is ook zeker een aanrader om een keer te proberen.

We moeten het toch echt even over Taylor Swift hebben: Kijk, artiesten mogen doen wat ze willen, zich ontwikkelen, overstappen naar een ander genre, helemaal prima. Maar voor iemand die fan was van Taylor Swift sinds Teardrops On My Guitar, ben ik wel erg teleurgesteld in haar nieuwe muziek. Haar album 1989 heeft laten zien dat Taylor goede popmuziek kan maken, maar deze nieuwe nummers zijn zo afgrijselijk….standaard. Het klinkt als elke andere middelmatige mainstreamhit op de radio. Look What You Made Me Do kon ik na een aantal keer wel iets meer waarderen, maar Ready For This heb ik één keer geluisterd en daarna nooit meer opgezet. Ik ga natuurlijk naar haar nieuwe album luisteren als het uitkomt, maar mijn verwachtingen liggen nu wel behoorlijk laag.

Een bezoek aan een kasteel: Op een regenachtige zondag bezocht ik met familie kasteel Nijenhuis, verstopt tussen weilanden in Overijssel. Bij het kasteel is een grote beeldentuin met veel moderne en abstracte beeldenkunst, maar er zijn ook grote kunstinstallaties die bijvoorbeeld uitgeleend worden aan Lowlands. Binnen in het kasteel hangen werken van verschillende kunstenaars. Nu vond ik die kunst niet heel bijzonder, maar het is ook gewoon leuk om door het kasteel zelf te lopen, want de kamers zijn allemaal mooi bewaard gebleven.

Nog meer muziek: Nu heb ik met studeren weinig tijd om naar muziek te luisteren, maar deze afspeellijst is fijn om op te hebben staan. Het is een mix van klassieke muziek en “gewone” artiesten zoals AURORA en Sleeping At Last.

Een verzameling korte films: Het Nederlands Film Festival vond plaats in Utrecht en zodoende zat ik op een koude avond in de buitenlucht naar verschillende korte films te kijken. In bijna elke film ging wel iemand dood, de een op een komischere manier dan de ander. Arrêt Pipi is een horrorfilm waardoor je nooit meer naar een openbare wc durft, in Nacht van de fanfare strandde drie muzikanten bij een familie in Groningen en Sprokkelhout is, zoals het programmaboekje het omschrijft, “een duister sprookje”.

16.08.2017

Aangezien ik al een tijd geen stukje meer over mezelf heb geschreven, hier een korte samenvatting van de afgelopen maanden: lichtelijk overwerkt door de studie, een paar dagen Boedapest, zomerschool in Italië en een maand niets doen. In die tijd las ik een hoop boeken, werkte ik een dagje op de Parade in Utrecht, bezocht twee boekenmarkten en begon met het kijken van Star Trek: Deep Space Nine. Een sportief hoogtepunt was toch wel kanoën met familie in Zutphen. Die stad blijkt verrassend veel water en lage grachten te hebben. We moesten onder een tunnel door peddelen die zo donker en smal was dat je echt niets zag en met je handen de muren aan de zijkanten kon aanraken vanuit de kano. Een uitdaging, maar iedereen heeft de toch overleefd.

Een hagelslagavontuur: Iedereen die mij een beetje kent, weet dat mijn ontbijt en lunch al-tijd een boterham met hagelslag is. Laatst kwam ik er via twitter achter dat de Albert Heijn nu hagelslag met verschillende smaakjes in hun assortiment heeft en voor de variatie in mijn eetpatroon was ik wel benieuwd naar hoe die zouden smaken. Ik kocht pure hagelslag met zeezout, maar je hebt ook hagelslag met sinaasappelsmaak en appel-kaneelsmaak. De zeezoutvariant is wel oké, maar niet heel bijzonder. Ik vermoed dat het op ijs lekkerder is, maar dat heb ik nog niet uitgeprobeerd.

Een kort gedichtje: “My mouth is a fire escape / The words coming out / don’t care that they are naked. / There is something burning in there” – Andrea Gibson

Kijken meer mensen hier Once Upon A Time? Ik was ooit begonnen aan de serie, liet het toen een paar jaar liggen en het afgelopen half jaar heb ik alle seizoenen in gehaald. Het is geen serie waar je lang over na moet denken, het plot rammelt aan alle kanten, maar ik vind het erg vermakelijk en leuk om te kijken. Mocht je ooit gestopt zijn met de serie omdat alles na zoveel seizoenen erg op elkaar begint te lijken, dan begrijp ik dat helemaal. Maar de musical aflevering is echt ge-wel-dig om te kijken, zelfs als je gestopt bent. Alle personages barsten in zingen uit en de liedjes doen mij denken aan Disneyfilms. Wat mij betreft mogen ze bij elke serie wel een musical aflevering doen!

Tijd voor muziek: De nieuwe albums van Paramore, Halsey en Imagine Dragons zijn ondertussen al wat minder nieuw, maar ik had pas in de vakantie tijd om er goed naar te luisteren. Mijn oordeel over al deze muziek is ongeveer hetzelfde: het is oké. Elk album heeft een stuk of drie nummers die ik echt blijf luisteren, maar de rest vind ik gewoon redelijk, oké. Zowel Halsey en Imagine Dragons hebben steeds meer “beat” in hun nummers, wat niet echt mijn ding is. Leukste nummers zijn Strangers en Heaven In Hiding van Halsey, Whatever It Takes en Mouth Of The River van Imagine Dragons, Hard Times en Rose-Colored Boy van Paramore.

The Shape of Water: Ik vind de films van Guillermo del Toro altijd een beetje creepy door de enge wezens, maar deze film over de band tussen een onderwaterwezen en een schoonmaakster in een laboratorium ziet er wel erg gaaf uit.

10.05.2017

De universiteit besloot om eindelijk een week vakantie te geven, dus die dagen bracht ik door met het kijken van Once Upon A Time en culturele uitstapjes. Ik ging naar de balletvoorstelling Onegin van Het Nationaal Ballet, een mooi balletstuk over een tragische liefde. Daarnaast bezocht ik samen met mijn vader een tentoonstelling over de Romanov familie, de tsaren en leiders in Rusland. De tentoonstelling focust vooral op de laatste tsaar en hoe de revolutie in 1917 een einde maakte aan de macht en levens van de tsaar en zijn familie. Wellicht ken je de naam Romanov van de animatiefilm Anastasia, die inspeelt op de mythe van een prinses die de moordaanslag overleefd zou hebben. Het is een interessante tentoonstelling over de geschiedenis van Rusland en de familie van de tsaar en als je geïnteresseerd bent in geschiedenis of gewoon benieuwd bent naar de tsarenfamilie, dan raad ik het zeker aan. Verder ging ik in Amsterdam ook leuk lunchen bij een hipsterachtig tentje en natuurlijk bezocht ik ook een tweedehands Engelse boekenhandel.

Verder bezocht ik met een geschiedenisvak het museum voor oudheden in Leiden, wat een ochtend vol pure chaos was. Zo stonden meerdere klassen van basisscholen net als wij om tien uur ’s ochtends paraat om een educatief bezoek te brengen aan het museum. Het gevolg was dat tijdens onze verplichte presentaties bij verschillende objecten er soms wat kinderen tussendoor renden. Ik vond het vooral erg gezellig en leuk, ondanks dat we relatief weinig van het museum gezien hebben en ik te laat kwam voor de rest van mijn colleges die dag. Excursies op de universiteit zijn net zo’n chaos als op de middelbare school, maar ze blijven wel erg gezellig.

Paramore is back: In mei komt het nieuwe album van Paramore uit, na een muzikale stilte van vier jaar. Nu ben ik nooit een diehard fan geweest van de band, maar hun muziek is wel erg leuk. De nieuwe single Hard Times voelt iets meer pop en catchy dan hun andere muziek, maar het is wel een erg leuk liedje (op de afgrijselijk jingle aan het begin na).

Ook Halsey komt binnenkort met een nieuw album: Halsey heeft tot nu toe twee singles uitgebracht van haar nieuwe album, Now Or Never en Eyes Closed, maar daar ben ik iets minder positief over. Beide liedjes zijn wel oké, leuk om een keertje naar te luisteren, maar ook niet meer dan dat. Ik vind het vooral minder leuk dan haar andere muziek omdat er meer “beat” in zit en daar ben ik gewoon nooit echt fan van. Maar wie weet, als het album uitkomt en ik heb er vijf keer naar geluisterd, misschien denk ik er dan anders over.

Er zaten letterlijk gaten in al mijn schoenen: Schoenen kopen is een bezigheid die ik het liefst zolang en zoveel mogelijk uitstel, tot afgrijzen van mijn familie die toch wel graag willen dat ik op schoenen zonder gaten loop. Dus nu heb ik coole gympen van TOMS gekocht. Mijn familie blij, ik blij, de wereld ook weer blij door vegan schoenen en TOMS die een paar schoenen doneert aan een kind in de derde wereld.

Taart eten in Zwolle: Ik was met een vriendin lunchen bij De Gillende Keukenmeiden in Zwolle, een leuke plek in de buurt van de stadsmuur en het water. We hadden fancy limonade en lekkere broodjes, maar er was ook een groot aanbod aan taart, dus nog een extra reden om een keer terug te gaan.

 

22.03.17

Het bezoeken van concerten is erg leuk, maar ik heb altijd wat gemengde gevoelens over artiesten voor de tweede keer live zien. Ik bedoel, voor hetzelfde geld ga je naar een nieuw concert van een andere artiest toe. Aan de andere kant, voor sommige mensen maak je gewoon uitzonderingen. Samen met concertvriendin ging ik voor de tweede keer naar Tegan en Sara. Dat was weer geweldig en ook een stuk relaxter dan de vorige keer, omdat we nu in één keer de weg konden vinden en niet een drang voelden om helemaal vooraan te staan. Tegan en Sara zijn live enorm goed en hebben ook veel interactie met het publiek, ze vertellen tussen de liedjes door persoonlijke verhalen over de muziek. Dus ja, het was weer een leuke ervaring. Verder volg ik voor een paar weken een cursus klassiek ballet – als kind heb ik 5 jaar op ballet gezeten, maar daarna nooit meer. Eerlijk gezegd is het wel een beetje een lanterfantercursus, maar het is wel leuk om weer eens te dansen. Ik ben nog net zo vreselijk slecht in ballet als vroeger, meer dan een beginner zal het nooit worden. Het helpt ook niet dat ik vreselijk toondoof ben, gewoon niet de maat van de muziek kan begrijpen en zo lenig ben als een stijve plank. Ach ja, zolang niemand enig idee heeft wat we aan het doen zijn, valt het allemaal niet zo op.

Een andere interessante ontwikkeling in mijn leven is het extra geschiedenisvak wat ik nu volg naast mijn gewone studie. Geschiedenis heb ik altijd wel interessant gevonden en er was vrije ruimte, dus waarom ook niet? Tot nu toe is het vooral een bijzondere beleving. De werkgroep is één grote verzameling van enthousiaste en ietwat hyperactieve eerstejaarsstudenten die door elkaar heen roepen. Het lijkt erg op de middelbare school, wat voor de verandering op de universiteit ook wel eens leuk is. Maar hoorcolleges met 200 man is echt afschuwelijk – geef mij dan maar weer mijn kleine klasje van 25 mensen. Met het vak bezochten we ook een museum om daadwerkelijke 2000 jaar oude objecten te bestuderen. Nu kwam ik te zitten aan een tafel met mensen die geen geschiedenis studeren en dat verklaart wel waarom we er niet eens achter zijn gekomen waar het voorwerp gevonden was of uit welk jaar het kwam. Het is niet dat ik nu gelijk overgehaald ben om archeoloog of historicus te worden, maar het is gelukkig wel allemaal erg interessant en leuk om eens te doen.

Een bezoek aan Veggieworld: Samen met mijn zusje bezocht ik Veggieworld in Utrecht, een beurs vol met vegetarisch en veganistisch eten en alles wat daar mee te maken heeft zoals veganistische make-up, biologische hippiekleding en een stand van de Partij voor de dieren. Het was niet een beurs waar je elk jaar heen zou moeten, maar het is erg leuk om een keer te bezoeken. We aten veganistisch ijs, zeewierpasta, kalechips, Turkse veganistische dipjes en de lekkerste veganistische kipnuggets die ik ooit geproefd heb.

Een fijn liedje van een band met een te lange naam: Broadripple is Burning van Margot & The Nuclear So and So’s.

Crash Course Mythology: De Youtube serie Crash Course, korte educatieve filmpjes over van allerlei onderwerpen, begon ooit met John en Hank Green. Tegenwoordig is het uitgegroeid met tot een groot platform met series waarvan je nooit gedacht had dat je er iets over wou leren. Zo is er een nieuwe serie Crash Course Mythology, over allerlei soorten mythes en de werking er van. Zeker een aanrader om naar te kijken!

Kan Ed Sheeran niet altijd folk muziek gaan maken: Net als de rest van de wereld heb ik ook naar het nieuwe album van Ed Sheeran geluisterd. Ik ben niet weggeblazen door de geweldigheid van de muziek zoals bij andere liedjes van Ed, het is vooral catchy in de zin van “je luistert er drie weken nonstop naar en vervolgens hoef je het niet meer echt te horen”. Het leukste liedje vind ik nog wel het meest niet Ed Sheeranachtige nummer op het album, namelijk Nancy Mulligan, een nummer wat heel Iers en folks klinkt. Verder zijn Eraser en My Man ook wel leuk om naar te luisteren.

Soms heb je zin in nieuwe kleding: Nu hopen dat mijn nieuwe jurk niet ergens verdwaald in de post.