14.12.18.

Een paar weken geleden bezocht ik Dutch Comic Con in Utrecht, het grootste comic con event in Nederland waar onder meer acteurs uit Once Upon A Time en Game of Thrones kwamen. Ik heb drie keer eerder een kleine conventie bezocht maar dat vond ik op een gegeven moment een beetje saai worden. Daarom leek het me leuk om een keer het andere kant van het spectrum te zien, maar de grote comic con viel helaas wat tegen. Er waren nauwelijks tot geen lezingen of panels (alleen maar over strips) en de interviews met acteurs waren alleen maar saaie publieksvragen die niet erg diepgaand waren. Natuurlijk waren er ook gave dingen, zoals de poster die ik gekocht heb, de vele mensen in cosplay en de details voor toegankelijkheid, zoals een dovetolk bij alle hoofdpodiumonderdelen. Het was leuk om er een keer geweest te zijn, maar niet iets waar ik nog een keer heen zou gaan.

Verder ging ik voor het eerst in mijn leven Lindy Hop dansen, bezocht Queer Open Stage in Utrecht, had de eerste meeting van een poëzieclub met vrienden, kocht een kilozak chocoladepepernoten om mijn deadlines te overleven en spendeerde een hele dag op een zolder zonder daglicht om muren en trappen te schilderen.

Een Disneyfilm inhaalslag: Ik heb als kind vrij weinig Disneyfilms gekeken waardoor mijn algemene kennis op het gebied van Disney beperkt is en dus heb ik laatste tijd een aantal Disney klassiekers ingehaald. Hercules vond ik tegenvallen, ik had meer verwacht van het verhaal. The Hunchback of Notre Dame daarentegen vond ik heel leuk, hoewel ik wel het liefdesplot wel erg “Beauty and the Beast” achtig vond, maar de muziek is fijn om naar te luisteren. The Little Mermaid was iets minder geweldig, maar nog steeds leuk om een keer te kijken.

Emma Blackery: Ik kijk al jaren de youtubevideo’s van youtuber en muzikant Emma Blackery en voordat haar nieuwe album uitkwam, kocht ik een kaartje voor haar concert in Amsterdam. Het album vond ik wel oké, maar uiteindelijk niet bijzonder genoeg om naar een concert te gaan. Ik kreeg alleen het kaartje niet verkocht en vond het zonde van het geld om thuis te blijven, dus ik ging toch maar. Het is niet helemaal mijn soort muziek, maar het was leuk om met iedereen mee te zingen en haar eens in het ‘echt’ te zien.

Nieuwsbrieven zijn helemaal hip nu: Marlous schreef een fijn artikel met een overzicht van leuke Nederlandstalige nieuwsbrieven om te volgen, zeker een aanrader om te lezen! Ik volg alle nieuwsbrieven die ze hier noemt en ze zijn echt het lezen waard, ik word er altijd blij van als ik eens in de zoveel tijd iets leuks zie verschijnen in mijn mailbox.

The Greatest Showman: Ik heb deze musicalfilm vorig jaar in de bioscoop gezien en het was vermakelijk, maar de representatie van de hoofdfiguur, die in het echte leven een behoorlijke eikel was, vond ik iets minder. Nu hebben ze de soundtrack van de film opnieuw uitgebracht met bekende artiesten zoals Panic! At the Disco en P!ink die de liedjes zingen en vanwege de musicalfan die ik ben, kon ik dat gewoon niet weerstaan. Het is niet de beste musicalmuziek en de nummers lijken allemaal erg op elkaar, maar het is wel vreselijk catchy.

Het is nog geen kerst: De feestdagen zijn altijd een uitdaging voor vegetariërs en veganisten en daarom is het altijd fijn als blogs een guide maken met lekker eten voor complete veganistische diners.

Advertenties

31.10.18.

Het is ondertussen een traditie geworden om met vrienden en studiegenoten elk jaar de Nacht van de Poëzie te bezoeken, iets waar ik altijd erg naar uitkijk. Deze keer kwamen onder andere Vicky Franken, Ted van Lieshout en Judith Herzberg voordragen. Tussen alle gedichten door waren bijzondere acts zoals Willeke Alberti (ik werd uitgelachen omdat ik nog nooit van haar gehoord had), Nora Wildschut (die toevallig Danse Macabre speelde op de viool, een van mijn favoriete klassieke stukken) en The Tallest Man On Earth (het was ontzettend gaaf om hem een keer live te zien en hij zong ook een van mijn favoriete nummers). Ook al viel ik om kwart over drie ’s nachts bijna om van de vermoeidheid, het was een erg fijne avond.

Ik ben ook alweer een tijdje begonnen met studeren, wat altijd even spannend is want nieuwe mensen, nieuwe studie, nieuwe dingen die je moet doen, maar alles gaat goed. Hoogtepunt was tot nu toe dat er een studieborrel was in een donker café zonder ramen voor een brandende open haard, terwijl het buiten 26 graden was. Beetje gek, maar ook wel gezellig. Verder keek ik de afgelopen tijd veel Star Trek (nog maar anderhalf seizoen te gaan en dan ben ik klaar met Star Trek: Deep Space Nine), probeerde veganistische bacon te maken (het mislukte bijzonder) en bezocht een pre-house warming en het literaire festival Geen Daden Maar Woorden in Rotterdam.

Vegan 100 kookboek: Ik was heel benieuwd naar het kookboek van de vegan youtubechef Gaz Oakley, want een aantal van zijn recepten zijn echt toppers (zoals de vegan toffee appel brownie), maar het boek viel helaas tegen. Bijna elk recept dat ik maakte kostte relatief veel tijd voor een middelmatig resultaat. De geroosterde pompoensoep was wel oké, de falafel vond ik vrij smakeloos en van de springrolls was ik ook geen fan. Dus helaas, misschien hou ik het toch maar gewoon bij zijn youtubevideo’s.

Tom Rosenthal heeft fijne herfstmuziek: Ik kende al een paar liedjes van Tom Rosenthal, maar soms ben ik ook benieuwd naar hele albums van artiesten. Op spotify vond ik een afspeellijst met al zijn muziek en het is zo fijn om naar te luisteren! Sommig liedjes lijken een beetje op elkaar, maar zijn muziekstijl vind ik erg leuk.

Life’s Library: John Green en Rosianne Halse Rojas zijn een soort digitale boekenclub begonnen, waar ze zes weken per jaar samen met mensen op het internet een boek lezen. De vraag is of ik mee ga doen want ik lees al vreselijk veel voor mijn studie, maar ik ga in ieder geval een poging wagen. Het eerste boek is If You Come Softly van Jacqueline Woodson en het idee is dat je in een soort chat het boek gaat bespreken. Ik ben heel benieuwd!

The Man In The High Castle: Het derde seizoen van The Man In The High Castle is uitgebracht, een serie die plaatsvindt in de jaren ’60 in een wereld waar de nazi’s de oorlog hebben gewonnen. Het is een goede serie, maar ook vrij ingewikkeld met veel verschillende personages en verhaallijnen waardoor ik altijd vier afleveringen nodig heb om in te komen. Daarbij gaat het sciencefictiongehalte van dit seizoen aardig omhoog – het gaat voornamelijk over alternatieve werelden en mensen die daar tussen kunnen reizen. Sommige mensen vinden dat onzin, maar ik vind juist die sciencefictionlaag heel interessant, dus ik heb erg genoten van dit seizoen. Zeker een aanrader om te kijken!

12.9.18.

Ik had van mijn verjaardagsgeld een tent gekocht en daarom moest ik deze zomer een keer gaan kamperen. Samen met een vriendin ging ik een paar dagen naar Texel, vlakbij De Koog. Onze kampeerplek was midden in de duinen en zo verstopt dat we drie keer een verkeerde route namen voordat we het mini paadje naar onze plek hadden gevonden. Overal zaten dieren, de zee was twee minuten lopen en ondanks de grootte van de camping was het overal erg stil. Een supermooie plek, zeker een aanrader om een keer te kamperen! Het was de eerste keer dat ik ging kamperen zonder familie met als gevolg dat we wel een gasbrander hadden om te koken maar geen spons, afwasborstel of afwasmiddel hadden ingepakt. Ook had ik de hardnekkigheid van zand onderschat, want het ging na een uur al overal zitten. Je leert pas echt een schoon en zandvrij bed waarderen na een paar nachten in een zanderige tent slapen.

Verder zwaaide ik mijn zusje uit op Schiphol omdat ze een paar maanden in Schotland gaat studeren, bezocht ik een erg leuke theatervoorstelling waar je eerst de voorstelling zag en daarna ging dineren, improviseerde ik deels een speech op een 21 diner en ging voor het eerst in vijf jaar uit met vriendinnen van de middelbare school.

Geweldig Star Trek nieuws: Er zijn op dit moment vier verschillende Star Trek series in productie en alsof dat nog niet genoeg goed nieuws is, maakte Sir Patrick Stewart bekend dat hij terugkeert als Captain Picard (uit Star Trek: The Next Generation) in een serie die waarschijnlijk Picard’s leven oppakt na het einde van The Next Generation. Het duurt vast nog jaren voordat deze serie geproduceerd zal zijn, maar ik ben heel enthousiast!

Team vlierbloesem: Ik drink niet veel vruchtensapjes thuis, maar deze zomer heb ik het genot van vlierbloesemsiroop ontdekt. Heel lekker en fris, vooral dit recept met appelsap en ijsblokjes is het proberen waard.

Het Groene Hart: Ik vind duurzaamheid een belangrijk en interessant onderwerp, daarom luisterde ik naar de podcast Het groene hart, geproduceerd door Happinez. Elke aflevering wordt iemand geïnterviewd over een duurzame levensstijl, zoals Nina Pierson (oprichter van SLA) en Babette Porcelijn (auteur van “De verborgen impact”). Het zijn interessante gesprekken, maar af en toe vond ik de interviews wel erg alle kanten opgaan en miste ik een iets duidelijkere introductie bij bepaalde personen die ik niet kende.

Androids en games: Een van mijn guilty pleasures is het kijken van gamers op YouTube, vooral mensen die indie en sciencefiction games spelen. Ik heb een tijd de bekende Markiplier gevolgd, maar afgezien van zijn serie over Subnuatica (overleven in de oceaan) vond ik de rest niet zo leuk omdat ik knettergek werd van de vreselijk flauwe en kinderlijke humor. Daarom keek ik deze zomer een videoserie van Jacksepticeye over Detroit Become Human. Deze game gaat over androids die langzaam een bewustzijn ontwikkelen en als levende wezens gezien willen worden in plaats van werkmachines. De graphics van het spel lijken levensecht en het verhaal is erg interessant, zeker een aanrader om een playthrough te kijken of om het spel zelf te spelen! Het liefst zou ik graag vrouwelijke youtubegamers volgen met iets minder humor van een tienjarige, maar ik ben nog niet iemand tegengekomen die ook spellen speelt die ik interessant vind. Vast een nichevraag, maar mocht iemand tips hebben, let me know!

Ed Sheeran en opera: Ondertussen kots ik het liedje Perfect een beetje uit omdat het doodgedraaid is op de radio, maar deze cover is het luisteren waard. Ed Sheeran zingt samen met Andrea Bocelli Perfect in een soort operastijl, compleet in het Italiaans. Een mooie versie van het nummer!

18.7.18

Samen met mijn zusje bezocht ik het Stedelijk Museum in Amsterdam, omdat ik van vrienden gehoord had hoe geweldig de huidige tentoonstelling is. En ze hadden helemaal gelijk, want het museum is zeker een bezoek waard. Tot eind augustus staan er verschillende installaties van Studio Drift, kunstwerken die focussen op beweging en licht. Zo is er een installatie gemaakt van lichtjes in pluizende paardenbloemen die allemaal met de hand in elkaar zijn gezet en zweeft er een enorm betonblok boven de grond. Het is allemaal heel gaaf om te bekijken! Na het museumbezoek gingen we eten bij de Vegan Junk Food Bar, wat erg ongezond en lekker was (al hadden mijn ‘loaded freak fries’ wel iets minder verzopen mogen zijn in bbq-saus) en maakten we een rondje langs alle fijne boekenwinkels in Amsterdam.

Verder geniet ik van mijn vakantie en doe leuke dingen zoals kamperen met familie en Star Trek Online te spelen (hoewel ik niets begrijp van alle menu’s en de ‘schiet de ruimteschepen neer’ missies vooral erg saai vind). Over een week ga ik een paar dagen naar Parijs, dus als iemand nog geweldige tips heeft, laat het me weten.

Hannah Gadsby: Af en toe vind ik het leuk om cabaret te kijken en over de show Nanette van Hannah Gadsby had ik al veel goede dingen gehoord. Hannah Gadsby is een Australische cabaretier en haar show Nanette gaat voornamelijk over gender en seksualiteit, wat ik altijd leuk vind in comedy want er bestaan wat mij betreft teveel shows van seksistische mannen. Lach ik over de grond van het lachen? Nee. Iemand op Twitter omschreef de show als eerst een stomp in je maag krijgen voordat de clou van de mop komt en dat vond ik wel een goede omschrijving, omdat het gaat over zulke pijnlijke onderwerpen. Het is een erg interessante en actuele show en zeker een aanrader om te kijken!

John Green is a Fortnite Pacifist: Ik heb nooit iets begrepen van de populaire game Fortnite, waar je mensen moet neerschieten en dingen kan bouwen. Maar in deze videoseries speelt John Green het spel als pacifist en probeert het te overleven zonder geweld te gebruiken, wat erg grappig is om te zien, want om het spel te winnen moet je juist iedereen doden.

Nerds en fancultuur: De Star Trek podcast Women at Warp hebben onlangs een aflevering gemaakt over de schadelijke kanten van fancultuur, zoals het pesten van acteurs, seksueel geweld en racisme. Hoewel het een Star Trek podcast is, gaat het niet specifiek over één fancultuur maar meer over het fenomeen en de problemen in het algemeen, vooral op conventies en sociale media. Ik heb een paar keer (kleine) conventies bezocht, maar ook daar heb ik genoeg problematisch gedrag van fans gezien en dat zorgt er wel een beetje voor dat ik niet meer zo de behoefte voel om naar conventies te gaan. Erg interessante aflevering en een aanrader om naar te luisteren!

Ik kocht tickets voor Florence and the Machine: Ik was heel benieuwd naar het nieuwe album van Florence and the Machine en de data voor de Europa tour, omdat het een van mijn lievelingsartiesten is die ik nog nooit live heb gezien. Maar daar gaat verandering in komen, want ik wist een kaartje te scoren voor het concert in Rotterdam. Ondanks dat ik het nieuwe album niet zo geweldig vind als het album daarvoor, heb ik wel mijn favoriete liedjes zoals South London Forever, Patricia en 100 Years, en kijk ik heel erg uit naar het concert.

27.6.18

Daar ben ik weer! Het was iets later dan gepland, maar ik heb vandaag eindelijk mijn scriptie ingeleverd. Nu kan ik genieten van de zomervakantie, veel boeken lezen en weer Star Trek kijken want dat heb ik meer dan een maand niet gedaan en het was een gemis in mijn leven. 

Met Pinksteren ging ik met familie naar het Kröller-Müller Museum, een galerij met moderne kunst en schilderijen van Vincent van Gogh. Veel toeristen hadden hetzelfde idee als wij dus af en toe moest ik me om een groep enthousiaste Britse kunstkenners heen wurmen, maar verder was het een erg leuk bezoek. Van Gogh’s schilderijen zijn erg mooi, maar ook het werk van Paul Signac, Theo van Rysselberghe en James Ensor is fijn om naar te kijken. Rondom het museum is een grote beeldentuin met allerlei installaties en moderne kunstwerken, zo ook een enorme trap die je kunt beklimmen om op 87 meter hoogte uitzicht te hebben over het nationale park de Hoge Veluwe. Je moet geen hoogtevrees hebben want de trap stopt midden in de lucht met een glazen plaat als traphekje. Het is even een klim, maar het voor het uitzicht is het zeker de inspanning waard!

Verder dronk ik cocktails bij Streetfood club Utrecht waar ze een Hello Kitty drankje hebben wat lijkt op fristi in een fancy glas, bezocht ik de Canal Pride in Utrecht, at voor het eerst veganistische cornetto’s (ze zijn lekker maar als je in een ijswinkel werkt wordt je iets kritischer over ijs dus 7,5/10), ging picknicken met een vriendin en we maakten deze lekkere groentewraps van Green Kitchen Stories, schreef Laura een leuke blog over onze ontmoetingen en bezocht ik Books4life die nu eindelijk weer een winkel in Utrecht heeft!

Poetry International: Ik bezocht met een vriendin Poetry International, een internationaal poëziefestival in Rotterdam met allemaal dichters uit verschillende landen. Zeker een aanrader om een keer te bezoeken als je van poëzie houdt! We gingen eerst hamburgers eten bij de Amerikaanse diner Gracy’s (er waren zelf veganistische opties!) en daarna naar het festival om naar dichters zoals Danez Smith te luisteren. ’s Avonds was de uitreiking van de C. Buddingprijs en hoewel ik niemand van de genomineerden kende, was het wel erg leuk om eens zo’n prijsuitreiking mee te maken. Verder was ik ook erg benieuwd naar Patricia Lockwood, maar die moest helaas het festival afzeggen. Gelukkig verkochten ze wel haar poëzie, dus nu kan ik in ieder geval haar dichtbundel lezen.

Voorkom verspilling van eten: Met de app Too Good To Go kun je met veel korting eten kopen van restaurants/cafés/bakkerijen die producten over hebben en anders weggegooid zou worden, terwijl het nog goed is om te eten. Ik probeerde het uit in bij het Vlaamse Broodhuys in Utrecht en het is zeker een aanrader om eens te doen! Je betaalt vooraf met de app en haalt het op tussen de afgesproken uren, ik kreeg vooral lekkere soorten broodjes en twee mega eierkoeken. Het enige nadeel is dat je soms als vega niet weet wat je krijgt – maar goed, met dat ene sauszijnenbroodje heb ik mijn huisgenoot erg blij gemaakt.

Het nieuwe album van Panic! At The Disco: Eindelijk nieuwe muziek! Het vorige album van Panic heb ik non-stop geluisterd toen ik op kamers ging wonen en gefrustreerd hele dagen bezig was met IKEA meubels in elkaar zetten, dus ik heb  nogal specifieke herinneringen aan hun muziek. Misschien is dat ook de reden dat ik dit album iets minder leuk vind, het is nog steeds fijne muziek om naar te luisteren maar ik ben nog niet helemaal overtuigd. Dat geeft niet, ik heb nog de hele zomer tijd om er goed naar te luisteren. Favoriete liedjes tot nu toe zijn High Hopes, Roaring 20s en King of the Clouds.

Hoe gaat het met mijn planten? Tot mijn verbazing lijkt het stekken van mijn plantjes goed te gaan en ik heb zelfs al enkele plantjes in de grond kunnen zetten. Mocht je net als ik geen enkel verstand hebben van wat voor plant je nu eigenlijk in je kamer hebt staan, Linda heeft laatst een fijne blog geschreven over verschillende plantenapps.