3x series die ik afgelopen tijd heb gekeken

Het gebeurt niet vaak, maar ik heb zowaar series gezien waar geen robots of aliens voorbij kwamen. 

Alias Grace
Het komt niet vaak voor dat ik een serie met familie kan kijken vanwege alle verschillende voorkeuren voor tv-programma’s, maar historische drama’s vallen gelukkig bij iedereen in de smaak. Alias Grace is een zesdelige miniserie gebaseerd op de gelijknamige roman van Margaret Atwood die dan weer gebaseerd is op dit waargebeurde verhaal. Grace Marks vertelt vanuit de gevangenis haar levensverhaal aan dokter Jordan over hoe ze (onterecht?) veroordeeld werd voor de dubbele moord op haar werkgever Thomas Kinnear en zijn huishoudster en minnares Nancy. Grace is een erg sterk en interessant personage, je weet als luisteraar van haar verhaal niet of je nu om de tuin wordt geleid om te geloven dat ze onschuldig is. Als je het boek niet hebt gelezen kan het verhaal misschien wat langzaam gaan, maar verder is het een interessante adaptatie met veel aandacht voor de details uit de roman. Zeker een aanrader om te kijken!

Godless
Na Westworld heb ik iets meer waardering gekregen voor western als genre, dus keek ik de miniserie Godless. Een bende wilde bandieten, onder de leiding van Frank Griffin, terroriseert de plaatselijke bevolking om te zoeken naar een man genaamd Roy. Deze Roy duikt vervolgens onder in La Belle, een stadje waar bijna alleen maar vrouwen leven. Helaas blijkt dit stadje en het leven van de vrouwen relatief op de achtergrond van Het Witte Mannelijke Plot af te spelen, in tegenstelling tot wat de trailer je doet geloven. Ik had de eerste aflevering moeite om het verhaal goed te volgen en de sheriffs uit elkaar te houden, maar na de eerste twee afleveringen komt er gelukkig een stuk meer vaart in het plot en de personages. Het is een leuke serie om te kijken, als je je verwachtingen over badass vrouwen die de boel runnen redelijk laag houdt.

Altered Carbon 
Ik begrijp dat Blade Runner een groot cinematisch voorbeeld is voor steam punk, maar het lijkt alsof ze de exacte set van de Blade Runner films gebruikt hebben voor deze serie. In Altered Carbon wordt het menselijk bewustzijn opgeslagen en hergebruikt in andere lichamen waardoor je niet compleet sterft. Na 250 jaar wordt een crimineel wakker in een nieuw lichaam om een absurd rijke man te helpen met het oplossen van zijn eigen moord. Helaas miste ik in de eerste aflevering echt context om te begrijpen wat de hoofdpersoon zo bijzonder maakt. Bovendien vind ik het lastig om te geloven dat honderden jaren in de toekomst steden en instituties zoals politiesystemen overal hetzelfde zijn gebleven. Over 300 jaar is het klimaat waarschijnlijk ook zo kapot dat je wel meer armoede op straat zou zien. Daarbij ben ik ook helemaal klaar met het “Witte Man redt de wereld, elke vijf minuten loopt er een naakte vrouw door het beeld en bijna ieder divers personage legt het loodje” narratief. Het is zo ontzettend saai en voorspelbaar en toch mensen blijven het maar geweldig vinden. Ondanks dat ik deze dingen erg vermoeiend vind, is het wel een serie die lekker wegkijkt en heb ik dan ook in drie dagen het hele seizoen gezien. Mocht je niet zo kritisch letten op dit soort dingen, dan is het zeker een leuke serie om te kijken, maar ik ben er nog niet over uit of ik het blijf volgen.

Advertenties

14.3.18

Normaal gesproken bezoek ik zelden tentoonstellingen of musea, maar de laatste tijd heb ik veel culturele uitstapjes gemaakt. Samen met een vriendin bezocht ik museum Voorlinden in Wassenaar. De naam zegt je misschien niet zoveel, maar deze foto roept vast meer herkenning op, want het kunstzwembad is erg instagramwaardig. Er was een tentoonstelling van houten kunstwerken van Martin Puryear en een collectieve kunstverzameling “Stage of Being” met mooie kunst zoals neonletters en andere installaties. We waren de enige bezoekers jonger dan 65 jaar toen we het museum op een doordeweekse dag bezochten, maar daardoor was het wel lekker rustig. Het is even een reis met het openbaar vervoer en een wandeling om er te komen, maar het museum is zeker een bezoek waard!

Verder volg ik nu een vak bij religiewetenschappen over het Palestijns-Israëlisch  conflict. Erg interessant, vooral omdat het zo actueel is en ik er eigenlijk vrijwel niets van weet. Het is ook wel grappig om iets bij religiewetenschap te volgen, zo sleepte ik een bijbel mee naar college en dan krijg je discussies over “moest jij vroeger ook alle namen van bijbelboeken op volgorde uit je hoofd kennen”. Verder bezocht ik de leesclub van de studievereniging (‘literaire steekpartij’ genoemd door een studiegenoot omdat we het niet met elkaar eens waren over het boek) en vond een nieuwe bijbaan als ijsverkoopster.

Nederlandse dichtbundels: Twee jaar geleden verscheen Dichters van het nieuwe millennium, een verzameling essays over belangrijke Nederlandse dichters uit de 21e eeuw. Nu is de opvolger Bundels van het nieuwe millennium verschenen, waar echt een bepaalde bundel van een dichter centraal staat in plaats van een heel oeuvre of achtergrond van een dichter. Een goede reden om meer Nederlandse dichtbundels te lezen en daarom ben ik ook erg benieuwd naar dit boek.

Natuurtips van Liv: Ik volg Liv al een lange tijd op twitter en sinds kort heeft ze een maandelijkse nieuwsbrief waarin ze allerlei tips over de natuur geeft – denk aan slapen onder de sterren en andere bijzondere overnachtingen, mooie kampeerplekjes en gave wandelgebieden. Nu ik als “volwassenen” verantwoordelijk ben voor mijn eigen vakanties en nooit meer met mijn ouders ga kamperen (de tent is al jaren geleden verkocht) vind ik het leuk om zo wat meer gave vakantieplekken te leren kennen. Zeker een aanrader om je aan te melden!

Ik bezocht Het Nationaal Ballet: Als student maak ik graag gebruik van de kortingsregeling bij Het Nationaal Ballet om voorstellingen te bezoeken en niet gelijk dan een maand op brood en water te moeten leven. Zo bezocht ik met een vriendin Don Quixote, misschien een van de “grappigste” balletvoorstellingen die ik ooit gezien heb. Het was heel leuk, de kostuums en dans waren erg mooi. Volgend seizoen wordt Het Zwanenmeer weer gespeeld en naar mijn mening kun je nooit te vaak Het Zwanenmeer bezoeken, dus daar kijk ik ook erg naar uit.

Bedreigd door een gedicht: Ik las wat gedichten die Ingmar Heytze voor de gemeente Utrecht heeft geschreven en kwam er achter dat in 2010 een politicus van Trots op Nederland zich bedreigd voelde door een gedicht van Heytze waarin hij een negatief stemadvies voor de partij geeft. De politicus was daardoor bang voor een terreuractie en haalde de verkiezingsposters van zijn ramen. Ik moet er vooral om lachen, want dit is niet de standaardreactie van politici op literatuur en vooral niet op een relatief onschuldig gedicht. Als reactie schreef Heytze daarom een echt “gevaarlijk” gedicht.

 

Ik hou van lezen #33

Misschien is het je opgevallen dat deze blogposts de laatste tijd beginnen met een boek van Margaret Atwood. Ik heb namelijk een aardige verzameling van Margaret Atwood’s boeken in mijn kast staan en langzaam maar zeker werk ik me zo door haar oeuvre heen. 

Lady Oracle – Margaret Atwood
Deze roman gaat over Joan Foster, schrijfster van goedkope romantische novelles en een poëtisch orakelboek. Het verhaal begint met haar vlucht naar Italië nadat ze haar dood in scène heeft gezet. Vervolgens blikt Joan terug op haar kindertijd en haar leven met verschillende geliefdes. De roman speelt erg met donkere humor en verschillende literaire genres, maar het voelde soms wat oppervlakkig aan. Het was leuk om te lezen, maar ik vind het niet Atwood’s beste werk. Ook al past het einde perfect binnen de verschillende genres, het komt zo uit de lucht vallen dat het ook geen voldoening geeft.

Schildpadden tot in het oneindige – John Green
In mijn tienertijd was ik groot fan van de boeken van John Green, zeker rondom de tijd dat The Fault In Our Stars een enorme hype werd. Die obsessie is nu afgezwakt en meer verschoven naar John Green als persoon, want eigenlijk lijken al zijn boeken erg veel op elkaar en ze zijn allemaal redelijk pretentieus. Maar goed, nieuw boek, nieuwe kansen, dus met goede moed begon ik aan zijn nieuwste Young Adult roman. Het verhaal gaat over Aza, een tiener met hevige angstaanvallen en dwanggedachtes, die samen met haar beste vriendin Daisy een mysterie van een voortvluchtige miljardair gaat oplossen. Zo staat het op de achterkant van het boek, maar het gaat voornamelijk over Aza en haar dwanggedachtes. Het boek geeft een realistisch beeld van mentale ziekte en hoe spiralen van dwanggedachtes je in hun greep kunnen houden en is daarom belangrijk voor alle mensen die geen beeld hebben bij dit soort dingen. Tegelijkertijd zat ik me te ergeren aan het plotverloop en hoe metaforisch deze tieners praten. Mijn grootste ergernis lag echter bij de therapeut die allemaal literaire citaten aanhaalt in therapie – misschien mijn eigen ervaring, maar zo’n therapeut ben ik nog nooit tegengekomen. Dus ja, het is een interessant en leuk boek, maar je moet wel ingesteld zijn op de typische John Green schrijfstijl.

De engelenmaker – Stefan Brijs 
Na bijna twintig jaar keert dokter Victor Hoppe terug naar zijn geboortedorp met drie jonge baby’s. De dorpelingen reageren nogal argwanend op zijn komst en de kinderen die zelden gezien worden. De geruchten verspreiden zich snel en men vraagt zich af of de kinderen ziek zijn, maar er blijkt zowel met de kinderen als met de dokter zelf een hoop meer aan de hand te zijn dan iedereen denkt. Ik lees niet zoveel Nederlandse fictie, maar deze roman vond ik erg leuk en interessant. Het verhaal is fijn geschreven en de bijna sciencefictionachtige omgang met onderwerpen zoals wetenschap, geloof en macht is erg interessant. Bovendien vond ik de manier waarop je dokter Hoppe leert kennen door de sociale controle en geruchten van de dorpelingen ook een interessant perspectief om de spanning op te bouwen.

Raven Girl – Audrey Niffenegger 
Op een dag vindt een eenzame postbode een gewonde raaf en neemt haar mee naar huis. De man en de raaf worden verliefd op elkaar en krijgen een kind, een meisje die raventaal spreekt en vast zit in een menselijk lichaam. Gelukkig blijkt er een dokter te zijn die met moderne technologie haar vleugels wil geven. Klinkt een beetje apart, maar het is een modern en duister sprookje, geïllustreerd met mooie tekeningen van het ravenmeisje. Het verhaal is helaas vrij kort en het einde is te abrupt voor mijn smaak, maar het blijft een leuke novelle om te lezen.

 

Levar Burton Reads: Korte verhalen in een podcast

Ik luister graag naar podcasts voor discussies en informatie, maar soms is het ook gewoon fijn om voorgelezen te worden. Een van mijn favoriete podcasts is dan ook Levar Burton Reads, een Amerikaanse podcast waarin acteur Levar Burton verschillende korte verhalen van bekende en minder bekende auteurs voorleest. 

Persoonlijk ken ik Levar Burton vooral als Geordi La Forge uit Star Trek, maar naast acteren is Levar ook lange tijd de host van de populaire Amerikaanse kindershow Reading Rainbow geweest. De show stimuleerde kinderen om te gaan lezen en het was zo’n hit dat mensen vaak tegen Levar zeiden dat ze een Reading Rainbow voor volwassenen leuk zouden vinden. Die is er sinds vorig jaar gekomen in de vorm van een podcast, waar Levar Burton korte verhalen van allerlei genres voorleest. De auteurs verschillen bijvoorbeeld van Haruki Murakami tot Neil Gaiman. Elk verhaal is gemiddeld 40 minuten lang en begint met een paar minuten inleiding over wat de thema’s zijn en waar je op kan letten. Na het voorlezen bespreekt Levar ook kort waarom hij dit zo’n interessant verhaal vindt. Ik vind het erg leuk om naar te luisteren, omdat je zo allerlei korte verhalen leert kennen. Daarbij heeft Levar een ontzettend fijne voorleesstem en sleept hij je echt mee in het verhaal. De podcast is nu bezig met zijn tweede seizoen en omdat er al flink wat verhalen zijn om naar te luisteren, volgt hier een overzicht van mijn persoonlijke favorieten.

What It Means When a Man Falls from the Sky – Lesley Nneka Arimah
Dit is tot nu toe mijn favoriete aflevering van de hele podcast, het is een ijzersterk verhaal met een leuk sciencefictiontintje. In een toekomst waarin grote delen van de wereld vergaan zijn door klimaatveranderingen heeft een wiskundige de formule van het universum opgelost. Hierdoor kunnen natuurkundige wetten en menselijke emoties gemanipuleerd worden en dit stelt de hoofdpersoon in staat om verdriet van andere mensen weg te nemen. Een mooi en divers verhaal, zeker aanrader om naar te luisteren!

1000-Year-Old-Ghosts – Laura Chow Reeve
Het thema over nare gebeurtenissen en emoties komt ook terug in dit realistische verhaal. Een grootmoeder helpt haar familie met het omgaan van moeilijke gebeurtenissen door de herinnering in te maken in potten – op de manier zoals je bijvoorbeeld augurken of andere groentes zout en bewaard. Ik vond het een ontroerend verhaal over het verwerken van gebeurtenissen en hoe lastig dat soms is.

Repairing the World – John Chu
Stiekem vind ik de sciencefictionverhalen in de podcast het leukst, want dat is toch een van mijn favoriete genres. In dit verhaal ontstaan er steeds meer breuken tussen verschillende dimensies in de wereld en stromen andere werelden onze realiteit binnen. Een wetenschapper en taalkundige proberen samen te werken om deze gaten te repareren en leren elkaar zo ook steeds beter kennen. Naast het originele plot vind ik ook de manier waarop het verhaal gaat met problemen in huidige maatschappij (seksisme, racisme, homofobie) erg goed. Soms zijn die dingen op “magische” wijze in een sciencefictionachtig toekomstbeeld opgelost, maar het is ook goed om aandacht te besteden aan het feit dat dit niet zomaar zal verdwijnen.

The Paper Menagerie – Ken Liu
Een Chinese moeder probeert een verbinding te zoeken met haar Amerikaanse zoon door middel van origami dieren die tot ze tot leven wekt terwijl de zoon probeert om te gaan met de twee verschillende culturen waartoe hij behoort. Een mooi verhaal over verschillende culturen, taal en familie, ook een aanrader!

 

Ik hou van Nederlandse poëzie #2

Afgelopen tijd was ik voor mijn studie veel bezig met poëzie en daarom heb ik ook weer een aantal leuke dichtbundels gelezen. 

Man met hoed – Lieke Marsman
Na het lezen van haar roman Het tegenovergestelde van een mens was ik erg benieuwd naar de poëzie van Lieke Marsman, dus ik las haar nieuwe verzamelbundel. Man met hoed bestaat uit al haar dichtwerk van 2005 tot en met 2017 en bevat onder andere twee dichtbundels en verschillende vertalingen. De poëzie leest erg fijn en de vertalingen zijn een leuke toevoeging om zo werk van andere dichters te leren kennen. Het is leuk om te lezen, maar het is toch niet helemaal mijn soort poëzie. Maar goed, ik heb wel favoriete gedichten, zoals Liefde in tijden van eenzaamheid. Vooral de eerste regels zijn leuk: “Als je zo doet ga ik zeggen dat je een door het water gesleurde boterham bent, ik bedoel geen drabbig wentelteefje maar een in de gootsteen gevallen sneetje”. Verder vond ik Wiegeliedje voor wie alles moet en The Nostalgia of the poet ook erg mooi.

Alleen liefde – Toon Tellegen
Deze bundel is een verzameling van de mooiste liefdesgedichten van Toon Tellegen, een dichter waarvan ik eigenlijk nauwelijks gedichten ken. Het gaat over fijne gevoelens, verwardheid en wat liefde nu eigenlijk is. Het zijn lieve en mooie gedichten, maar ik vond het niet heel bijzonder. Gewoon lieve versjes zoals Een brief, de ontdekking en Het geschenk. Mijn favoriete liefdesgedicht van Toon Tellegen niet in de bundel, maar die is ook zeker de moeite waard om even te lezen.

Hoe ik een bos begon in mijn badkamer – Maartje Smits
Ik vind ecokritiek een interessant onderwerp om over te lezen, dus ik was dan ook benieuwd naar deze dichtbundel. De gedichten gaan over onze relatie met de natuur en zijn opgedragen aan alle ecoducten die de dichteres stiekem overstak. Tussen de gedichten door staan veel natuurfoto’s en de tekst speelt met verschillende media, wat ik erg leuk en origineel vond. De metaforen en beelden deden me niet overal even veel, maar stukjes zoals “in een omsloten gebied ben ik / juridisch gezien ook een huisdier / van de staat” zijn wel erg mooi. Het is een leuke ecokritische bundel en zeker een aanrader om te lezen!  Favoriete gedichten zijn Hoe ik een bos begon in mijn badkamer en Een walvis uitleggen. Als je meer wilt weten over Maartje Smits is het ook leuk om naar deze aflevering van de Poëziepodcast te luisteren.

Stormen olielekken motetten – Xavier Roelens 
Deze bundel gaat over “de twee hoofdbestandsdelen van de mens: water & relaties” en is behoorlijk experimenteel. Denk aan stukken in West-Vlaams dialect en veel speling met de bladspiegel. Het middenstuk van de bundel bestaat uit essayachtige zinnen die maar niet stoppen en gaat over dieren en natuurfenomenen. Halverwege begon ik te begrijpen waarom de dichter tijdens het schrijven van deze bundel vegetariër is geworden, met zinnen als “een babymuis gilt een eerste keer wanneer ze gepakt wordt tussen de chopsticks, een tweede keer bij het dippen in de chilisaus en een derde keer bij de hap”. Ik vond de ecokritische thematiek erg interessant en als je dit moet analyseren voor je studie kun je er veel uithalen, maar dit is absoluut geen makkelijke beginnerspoëzie. Als je iets makkelijks wilt lezen waar je niet een uur over na moet denken, is dit misschien niet de poëzie die je zoekt. Mijn favoriete zinnen uit de bundel zijn “ze lepelt regenwater uit zijn hoofd” en “ik wou van mezelf weglopen, maar het is niet gelukt. lichaam en ziel bewijzen dat ze goed aan mekaar geplakt worden bij onze assemblage”.