Wat staat er op mijn To Be Read lijst?

Net als elke boekenliefhebber heb ik een lijst van boeken die ik graag wil lezen. Vroeger hield ik dat netjes bij in een Excelbestandje, maar Goodreads blijkt toch iets handiger te zijn. Vandaag deel ik een aantal romans, graphic novels en poëziebundels die al een tijd op die lijst staan. Mocht je een aanrader hebben van iets wat ik absoluut moet lezen, laat het me weten! 

Mijn To Be Read lijst is vooral een verzameling van aanbevelingen van vrienden en dingen die ik voorbij heb zien komen bij bloggers, boekvloggers en podcasts. Zo ben ik erg benieuwd naar de korte verhalenbundel What It Means When a Man Falls from the Sky van Lesley Nneka Arimah. Een verhaal uit deze bundel werd voorgelezen bij Levar Burton Reads en daar was ik van onder de indruk, dus de bundel lijkt me erg leuk. Float van Anne Carson staat ook mijn lijst nadat ik het zag staan in de kast van een vriendin, al kan ik niet eens goed uitleggen waar het werk over gaat, behalve dat het met mythes en herinnering te maken heeft en het boek letterlijk uit allemaal losse pagina’s bestaan. Om in het thema van mythes te blijven, Circe van Madeline Miller is onlangs verschenen en gaat over mythologische tovenares Circe. Madeline Miller is de schrijfster van het Young Adult boek Song of Achilles, wat erg leuk was om te lezen, al was het iets te zoetsappig voor mij. Op het gebied van graphic novels ben ik benieuwd naar Mooncoop van Tom Gauld, over een kolonie op de maan, en Lighter Than My Shadow van Katie Green over een meisje met een eetstoornis.

Naast proza en graphic novels zijn er ook dichtbundels die al een tijd op mijn To Be Read lijst staan, zoals Nachtroer van Charlotte Van Den Broeck. Ik heb haar een aantal keer gezien en al een andere bundel van haar gelezen, maar ik ben ook erg benieuwd naar dit werk. Oorlogspaarden tot in de buitenwijk van Marvin Vos was een aanrader van een docent, dus die heb ik dan ook maar netjes op de lijst gezet. Ook wil ik graag een verzamelbundel van E.E. Cummings lezen, omdat ik weinig tot geen poëzie van hem ken. Ordinary Beast van Nicole Sealey is een bundel in de categorie “geen idee waarom ik dit op mijn leeslijst heb gezet” maar ik zal er vast een goede reden voor hebben gehad en ik lees niet meer zoveel buitenlandse poëzie, dus ik ben er benieuwd naar.

Dan zijn er een aantal boeken die nog niet verschenen zijn maar waar ik heel erg naar uitkijk, zoals An Absolutely Remarkable Thing, het debuut van Hank Green (ja ja, de broer van John Green). Het boek verschijnt in september en gaat onder meer over omgaan met internetbekendheid en sciencefictionachtige standbeelden die plotseling over de hele wereld verschijnen. Ook kan ik niet wachten tot de romanversie van de podcast Alice Isn’t Dead van Joseph Fink verschijnt, over de zoektocht van Keisha naar haar verdwenen vrouw Alice door het horrorachtige landschap van Amerika. In juli verschijnt het nieuwe boek van Naomi Novik, Spinning Silver, een magisch verhaal losjes gebaseerd op Repelsteeltje. Ik was groot fan van haar boek Uprooted, een hertelling van Belle en het Beest, dus ik ben erg benieuwd naar haar nieuwe sprookje!

Advertenties

3x favoriete podcasts

Mijn lijst met favoriete podcasts wordt steeds langer, dus voorlopig heb ik nog genoeg om over te schrijven. 

Secret Feminist Agenda
Hannah McGregor ken je misschien van de podcast Witch, Please, maar ze heeft ook een eigen podcast over feminisme in het dagelijks leven. Ze praat afwisselend over haar feminisme en het feminisme van anderen door interviews en gesprekken met collega’s en vrienden. Naast Dear Hank and John is dit misschien wel mijn favoriete podcast ooit, want het is ontzettend interessant en leerzaam. Het liet mij stilstaan bij onderwerpen vanuit een feministisch perspectief waar ik nog nooit over nagedacht had. Een van mijn favoriete afleveringen is bijvoorbeeld “Fighting All the Scary Bad Guys in Video Games” over feminisme en het spelen van videogames. Nu ben ik geen ontzettend actief gamer, maar ik herkende zeker bepaalde dingen zoals het idee dat je als vrouw “productieve” hobby’s moet hebben. De podcast gaat ook veel over de academische wereld, dus dat is iets wat je interessant moet vinden, maar het is absoluut een aanrader om naar te luisteren!

De Vierkante Ogen Show 
Een Nederlandse podcast over popcultuur? Dat kan alleen maar leuk zijn. In De Vierkante Ogen Show praten verschillende mensen over de hypes en ontwikkelingen op het gebied van series, films en boeken. Het is een podcast waarvan ik niet elke aflevering beluister want aan sommige hypes doe ik niet mee (Strangers Things of Star Wars bijvoorbeeld) maar het is echt heel leuk om te volgen. Een van mijn favoriete afleveringen is over Dan Brown, wiens boeken ook mijn guilty pleasure zijn. Wat is de Dan Brown formule, wat vinden we eigenlijk van zijn boeken en wat klopt er niet? Heel grappig om naar te luisteren als je de  Robert Langdon serie hebt gelezen. Ook de eerste aflevering over Heel Holland Bakt is geweldig om naar te luisteren, ik ben blij dat ik niet de enige ben die af en toe gek wordt van de seksistische grapjes van André.

The Red Center: A Handmaid’s Tale Discussion
Vorig jaar is de tv-serie The Handmaid’s Tale verschenen, een serie gebaseerd op het gelijknamige boek van Margaret Atwood. Een extremistische gelovige groep heeft de macht gegrepen in Amerika en om de vruchtbaarheidscrisis op te lossen, worden vruchtbare vrouwen in een maandelijks ritueel verkracht door hoge officieren uit het regime om zo kinderen te baren. Zowel de serie als de roman zijn enorm aan te raden en deze podcast is een bespreking van de serie. De eerste paar afleveringen van de podcast vormen een analyse van een bepaald thema in de serie, zoals religie, macht en technologie. Na aflevering 5 of 6 verdwijnt deze thematische benadering en is het gewoon een interessante discussie over elke nieuwe aflevering. Heb je geen zin om zo lang naar gepraat over elke aflevering te luisteren, dan is vooral de laatste aflevering van de podcast waarin de producer van de tv-show te gast is erg interessant om naar te luisteren!

Verder luisterde ik nog naar de Nederlandse Bedvogels, een podcast die via een cultuurhistorische benadering seksualiteit onderzoekt. Denk bijvoorbeeld aan seksuele voorlichting in de middeleeuwen en hoe dat nu gaat. Er zijn maar een paar korte afleveringen, maar ik vond het wel grappig en interessant om naar te luisteren. 

21.4.18

Nu ik elke zaterdag moet werken, breng ik veel meer weekenden in Utrecht door dan voorheen. Dat geeft je ook meer tijd om leuke dingen te doen, dus bezocht ik Le Bazarre, een reizende markt in Utrecht waar veel vintage, zelfgemaakte producten en werk van grafische ontwerpers wordt verkocht. Er waren veel leuke kraampjes, al heb ik met dure vintagespullen vaak het idee dat ik het voor één euro ook in een kringloopwinkel kan vinden. Uiteindelijk kocht ik een superleuk vintage kruidenpotje bij VituVingi, een geweldige kaart van Lotte Boone en bleef ook lang staan kijken bij de illustraties van Lieke. De markt is niet heel groot, maar een aanrader om een keer te bezoeken!

Ook bezocht ik een evenement met Marissa Meyer (Young Adult schrijfster van onder meer The Lunar Chronicles) wat leuk was om een keer mee te maken, kreeg ik blaren op mijn handen van het vele ijsscheppen bij mijn nieuwe baan en bezocht ik Museum de Fundatie in Zwolle. De tentoonstelling was helaas niet helemaal mijn soort kunst en de indeling van het museum vond ik ook tegenvallen. De bordjes bevatten nauwelijks informatie en hingen soms ook meters van het schilderij af waardoor je eerst moest zoeken naar het juiste bordje. Ook waren er kamers waar best een gordijntje extra open had gemogen, al zal de duisterheid vast een artistieke en relaxte sfeer oproepen om kunst te bekijken. Maar goed, het was wel een keer leuk om het museum van binnen te zien.

Juni gaat een geweldige muziekmaand worden: Florence and the Machine heeft laatst een nieuwe single uitgebracht en waarschijnlijk zal het nieuwe album eind juni verschijnen. Florence and the Machine is een van mijn lievelingsartiesten en ik hoop dan ook heel erg dat ze met het nieuwe album weer in Nederland komt, want ik wil haar graag een keer live zijn. Nu kwam ik er vorige week ook achter dat rond 22 juni het nieuwe album van Panic! At The Disco uitkomt, ook een van mijn favoriete bands om naar te luisteren (hun nieuwe single is ook laatst verschenen). In andere woorden, ik kan niet wachten tot het eind juni is.

Lekker vegan eten: Ik ben absoluut geen topkok, voornamelijk door mijn “gooi alles bij elkaar en hopen op het beste” instelling, maar zo nu en dan lukt iets behoorlijk goed, zoals mijn tofoe, broccoli en courgette quiche gebaseerd op deze twee recepten. Ik ging zelfs naar de toko om ingrediënten te halen en hoewel mijn huisgenoot moest helpen bij het uitlekken van de tofoe, was het resultaat heel erg lekker. Verder maakte ik voor Pasen dit worteltaart-bananenbrood en deze toffee appel brownie en beide recepten waren een hit bij mijn familie.

Klassieke balletmuziek: Ik luister niet zo vaak naar afspeellijsten van Spotify zelf, maar deze lijst met klassieke dansmuziek is erg fijn om naar te luisteren.

Ik at bij Streetfood Club in Utrecht: Op Janskerkhof in Utrecht is het nieuwe restaurant Streetfood Club geopend en tijdens de eerste week was er een aantal dagen 50% korting op het eten, dus toen moest ik wel met vrienden het all-day brunch menu uitproberen. Het restaurant is best groot en erg hipsterachtig aangekleed, met veel roze en bijzondere printjes, maar het is wel erg mooi. Ik at pompoenwentelteefjes en die waren ontzettend lekker, dus zeker een aanrader om er een keer te eten! Ik ga sowieso een keer terug om ook het streetfood te proberen.

Recensie: Wormen en engelen – Maarten van der Graaff

Ik loop een beetje te experimenteren met hoe ik recensies over boeken wil schrijven. Aan de ene kant ben ik een groot fan van kort maar krachtige blogs, maar aan de andere kant heb ik soms het gevoel dat de overzichten die ik plaats teveel tekst bevatten terwijl ik over sommige boeken juist meer te zeggen heb. Ik ben er nog niet helemaal over uit hoe ik dit probleem ga oplossen, maar deze blogpost is een poging om te kijken of het me bevalt om op deze manier iets te schrijven over literatuur. 

De roman Wormen en engelen van Maarten van der Graaff volgt de religieuze en spirituele zoektocht van Bram Korteweg. Zijn gereformeerde jeugd op het eiland Goeree-Overflakkee lijkt ver weg wanneer hij in Utrecht studeert, totdat zijn vader zich laat dopen en een vriend dominee wordt op het Zeeuwse eiland. Bram raakt steeds meer geïnteresseerd in vragen over het geloof en stelt: “Nu ik me heb afgekeerd van God, wil ik weten waarnaar ik me toekeer” (168). Het verhaal gaat over de zoektocht naar geloof in de hedendaagse (studenten) wereld, maar ook over het verschil tussen wonen in een provinciaal gebied en de stad. Wanneer een opsomming volgt met kenmerkend gedrag van het soort “dorpse” mensen uit zijn omgeving zegt Bram: “Ik ben een van deze mensen. Ik lijk niet op deze mensen. Deze mensen zijn niet zoals ik denk dat ze zijn. Wat ik over hen zeg is eenzijdig. Ik begrijp hen niet. Ik lijk op deze mensen.” De roman is een verzameling van fragmenten over deze thema’s en bevat onder andere e-mails van zijn ex-vriendin Lena, herinneringen aan zijn kindertijd en transcripties van interviews. Om eerlijk te zijn zou ik dit boek waarschijnlijk niet gelezen hebben als het geen hype was in mijn vriendengroep, maar ik ben blij dat ik toch naar de aanbevelingen geluisterd heb.

The Good: Hoewel ik niet ben opgegroeid in gelovig zeeland, herken ik zeker een aantal dingen uit Bram’s jeugd en familieomgeving en dat maakte de roman extra interessant om te lezen. De fragmentatie van het verhaal zorgt ervoor dat je veel tijd hebt om alles te laten bezinken en reflecteert ook de grotere lijn van het verhaal – is het mogelijk om volledig te begrijpen waarom mensen geloven? Religie is niet een lineair, rationeel of gefixeerd proces en uiteindelijk zijn het alleen fragmenten van het geloof die Bram snapt. Het boek klinkt nu als zeer serieuze literatuur over het geloof, maar dat is niet het geval. Ik had bijvoorbeeld niet verwacht dat een aantal hoofdstukken zouden gaan over Bram’s interesse in ASMR (je kent het misschien van de fluisterende mensen op YouTube die met geluiden fysieke prikkels proberen op te roepen). Naast de religieuze thema’s in de roman vond ik het personage Lena en haar discussies over feminisme ook erg interessant.

The Bad: Af en toe lijkt het alsof er geprobeerd is zoveel mogelijk “hippe intellectuele” verwijzingen in het verhaal te stoppen. Ik vond bijvoorbeeld de referenties naar Gilmore Girls en literaire romans zoals I Love Dick leuk, maar op een gegeven moment werd ik erg kriebelig van de “zie mij intellectueel zijn” sfeer die telkens werd opgeroepen.

Conclusie: Na het lezen van de roman begreep ik dat er een duidelijke reden was voor de hype in mijn vriendengroep over dit boek, want het is een erg goede roman. Als je niet graag over geloof leest, is het wellicht niets voor jou, maar verder is het echt een aanrader om te lezen!

Ik hou van films #15

Zoals gebruikelijk is dit een verzameling van films die ik de afgelopen tijd heb gekeken, uiteenlopend van horrorachtige sciencefiction tot een historische film over Marie Antoinette. 

The Phantom of the Opera (2004)
In een spontane bui leek het me leuk om eens een musicalfilm te kijken en vervolgens raakte ik geobsedeerd met The Phantom of the Opera (mijn hele Spotify Weekly is ontregeld omdat ik alleen maar naar de nummers van de film luister). Blijkbaar heb ik dus een zwak voor musicalfilms. The Phantom of the Opera gaat over de opera in Parijs, waar de jonge vrouw Christine haar debuut maakt op het toneel terwijl de mysterieuze “geest” van de opera haar begeleidt en het theater terroriseert. Naast de prachtige muziek is de gehele setting van de film en het theater met alle kostuums ook geweldig om te zien, vooral de jurken van Christine zijn heel mooi. Ik vind het een erg leuke film met mooie muziek en echt een aanrader om te kijken! Mocht je meer de originele musical willen ervaren, er is ook een professionele opname gemaakt van de musical in de Royal Albert Hall.

Annihilation (2018)
In deze film volg je hoe vijf vrouwelijke wetenschappers een gebied onderzoeken waar de natuurwetten niet meer gelden. Klinkt als een leuke sciencefictionfilm, maar het bleek meer een psychologische horror te zijn. Het eerste half uur deed me een beetje denken aan Arrival, maar er was echt niets luchtigs of grappigs aan deze film. De horrorbeelden waren zelfs zo erg dat ik de dagen er na even helemaal niets meer met sciencefiction te maken wou hebben en maar de Disneyfilm Hercules ben gaan kijken om dit uit mijn systeem te spoelen. Op de horror na is het een film met veel vrouwelijke hoofdpersonages en mooie beelden van een bijzondere wereld. Tegelijkertijd zat ik me soms te ergeren aan het slechte plot (laten we alleen zonder mensen die weten hoe ze moeten vechten deze horror in gaan!! Laten we opsplitsen!! En meer van dat soort dingen). Maar toch, als je in de stemming bent voor een bijzondere horrorachtig sciencefictionfilm, dan is dit een film die je misschien leuk zal vinden.

Farewell, My Queen (2012)
Nog steeds in shock door Annihilation besloot ik na Hercules om dit historisch drama over Marie Antoinette te kijken. Je volgt de gebeurtenissen van de Franse Revolutie vanuit het oogpunt van Sidonie Laborde, het dienstmeisje dat de koningin voorleest. Ook ligt er veel nadruk op de intieme vriendschap van de koningin met de hertogin van Polignac, haar beste vriendin in het hof. Ik vond het een leuke film, vooral om de revolutie te zien vanuit het perspectief van de mensen in dienst van het koninklijk paleis. Maar al heb ik laatst een geschiedenisvak gevolgd, af en toe miste ik wel wat kennis over de Franse Revolutie om het goed te kunnen volgen, zoals wie de hertogin van Polignac nu eigenlijk was. Ondanks dat het einde ook wat middelmatig was, vond ik het wel een een leuk kostuumdrama om te kijken.

Call Me By Your Name (2017)
Ik had veel goeds over deze film gehoord en Sufjan Stevens is deel van de soundtrack van de film, dus dan kan het alleen maar mooi zijn. De 17-jarige Elio spendeert de zomer met zijn ouders in hun zomerhuis in Italië, waar iedereen vooral veel zwemt en slaapt om de hitte door te komen. Wanneer Oliver, de student die Elio’s vader helpt met zijn onderzoekt arriveert, valt Elio als een blok voor hem en komt zijn zomer in het teken van Oliver te staan. Ik vind het een prachtige film, omdat je heel goed met Elio en zijn verliefdheid meeleeft (en meehuilt). Ook krijg je spontaan neigingen om naar Italië te verhuizen door de shots van typische Italiaanse omgevingen zoals huizen en pleintjes. Zeker een aanrader om te zien!