Duurzame kadootjes voor je verlanglijstje

Ik blog er nauwelijks over, maar ik vind het erg leuk om bezig te zijn met duurzaamheid. Vegetarisch of veganistisch eten, duurzame kleding, groenere alternatieven voor dagelijkse dingen, dat soort onderwerpen. Soms hoor ik van mensen dat ze geen idee hebben waar ze moeten beginnen “als ze groener willen leven”. Daarom zijn sinterklaas en de feestdagen perfecte gelegenheden om je familie kleine, leuke en duurzame kadootjes te geven, om mensen zo kennis te laten maken met groenere alternatieven. Vandaar deze kleine verzameling van groene kadootjes die misschien kan dienen als inspiratie voor je eigen verlanglijstje of om te geven aan anderen. 

Verzorging: Werfzeep
Als je niet weet wat je moet kopen voor iemand, komt het meestal toch neer op iets van douche en badspullen, dus daarom is Werfzeep een uitkomst voor iedereen. Werfzeep komt uit Utrecht en produceert biologische, (veelal) plantaardige en palmolievrije zepen. Dit zijn zepen voor bijvoorbeeld onder de douche, maar ze hebben ook een shampoobar, scheerzeep en schoonmaakzeep. De prijzen variëren van 5 tot 8 euro en de zepen kun je online bestellen en in verschillende winkels kopen. Ik moest even wennen aan het gebruik van een vast stuk zeep, maar ze zijn echt heel fijn en je doet er vrij lang mee. De honingzeep is erg lekker, maar mijn favoriet is toch wel de calendulazeep.

Notitieboekje: About Blanks
Voor alle boekenliefhebbers en schrijvers onder ons, dit is echt een aanrader. About Blanks zijn notitieboekjes gemaakt van oude boeken. Je krijgt dus een notitieboek met lege pagina’s maar met de kaft van een echt oud boek. Elk notitieboek is uniek, handgemaakt en kost ongeveer 17 euro. About Blanks zijn verkrijgbaar in verschillende winkels en online. Notitieboekjes uitzoeken in een fysieke winkel vind ik zelf iets fijner, omdat je dan gelijk ziet hoe groot het boek is, maar online verkopen ze ook erg mooie exemplaren.

Praktisch: Bag Again
Misschien niet het meest geweldige cadeau om te geven, maar er is altijd wel iemand die ontzettende praktische dingen (zoals sokken) op zijn verlanglijstje heeft staan. Bag Again verkoopt verschillende soorten ecologische katoenen zakjes om brood, fruit en groentes in te doen, zodat je nooit meer een plastic zakje hoef te pakken in de winkel. Ik gebruik ze nu twee weken en het scheelt een stuk meer plastic dan je misschien zou denken. Je kan de zakjes online bestellen en de prijs kan variëren van 3 tot 5 euro per katoenen zakje.

Eten: Vegetarische / veganistische kookboeken
Uit ervaring weet ik dat een vegetarisch kookboek echt de redding kan zijn als je je ouders en familie zo ver wilt krijgen om meer vegetarisch te koken. Zelf kook ik veel uit Bowls of Goodness, is mijn zusje fan van Veggiestan maar haalt mijn moeder meer inspiratie uit De snelle vegetariër. Verdere kookboeken die ik zelf niet in handen heb gehad maar wel benieuwd naar ben: Everyday Cooking van de blog Minimalist Baker, The Middle Eastern Vegetarian Cookbook en Blissful Basil.

Hopelijk heeft iemand hier iets aan, maar maak je verder geen zorgen – ik heb geen enkele ambitie om een groene duurzaamheidsblogger te worden. 

Advertenties

5 documentaires die ik afgelopen tijd heb gekeken

Een verzameling van documentaires over de meest uiteenlopende onderwerpen zoals poetry slam, gender en het klimaat. 

Louder Than A Bomb (2010)
Poetryslam is in de Verenigde Staten een veel groter en bekender fenomeen dan in Nederland, zo is het in Amerika heel gewoon dat middelbare scholen poëzieclubs hebben. Deze documentaire volgt vier teams Amerikaanse scholieren die mee doen aan een grote poetryslam wedstrijd. Het zijn jongeren die slammen over hun levenservaringen en ik stond echt versteld van het talent van de tieners. Nu heb ik  menig poetryslam gezien in Nederland en die dichters zijn gewoon niet te vergelijken de jonge poetryslammers in Amerika. In de documentaire laten ze bijvoorbeeld het concept van groepsgedichten zien, gedichten die door een groep worden opgevoerd en zo een hele nieuwe dimensie geven aan poetryslam. Dus mocht je van poetryslam houden of er meer over willen weten, deze documentaire is een enorme aanrader!

Genderbende (2017)
In deze documentaire volg je vijf verschillende mensen die vertellen over hun ervaringen met een genderfluïde identiteit en het niet passen in het hokje man of vrouw. De persoonlijke verhalen laten duidelijk zien hoe onze maatschappij gericht is op twee genders en hoe vast deze hokjes zijn in het dagelijkse leven. Hoe zet je jezelf bijvoorbeeld op Tinder als je er alleen maar de opties van man en vrouw zijn? Het is geen film die strooit met definities van gender of hoe het allemaal werkt, maar het laat echt mensen hun ervaringen vertellen. Erg interessante documentaire, ook een aanrader om te kijken.

Valentijn (2007)
In 1998 begint een Nederlandse documentairemaakster het achtjarige jongetje Valentijn te filmen, een jongen die liever een meisje wil zijn. Negen jaar lang volgt de camera de keuzes en de moeilijkheden van Valentijn en de ouders – van dansen bij de balletacademie in de kinderopleiding als jongen naar kleedkamers op de middelbare school. Ik vond het een interessante documentaire, zowel het hele onderwerp over gender als het minuscule kijkje in de balletwereld. Ook zie je hoe de omgeving om gaat met Valentijn –  bijvoorbeeld keuzes van ouders, die Valentijn eerst verboden om zijn haar te laten groeien. 1998 is niet heel lang geleden, maar ik denk (hoop) dat er nu toch wel dingen veranderd zijn rondom dit onderwerp.

The Pearl Button (2015)
Deze documentaire gaat over de geschiedenis van Chili – over de inheemse bewoners en de mensen die werden vermoord en wiens lichamen in zee werden gegooid tijdens het dictatoriale regime. Het overkoepelende thema van de film is water, water verbindt alles met elkaar als belangrijkste van de kosmos. Het is een vrij poëtische documentaire, met een langzame opbouw naar waar het nu werkelijk over gaat. Een interessante manier om een verhaal te vertellen en de documentaire heeft best wat prijzen gewonnen, maar je moet wel openstaan voor dit soort poëtische films.

Before The Flood (2016)
Naast zijn drukke bezigheden als acteur, was Leonardo DiCaprio ook een jaar lang vertegenwoordiger van de UN. Deze documentaire laat zijn reis zien langs verschillende plekken op aarde om te bekijken hoe slecht het met het klimaat gesteld is. Ondanks dat ik wel een beetje de rode draad miste naast “wereld is kapot” en het idee kreeg dat ik spontaan moet stoppen met ademen om de wereld te redden, is het een erg interessante documentaire met veel actuele informatie over het klimaat. Het bevestigde ook weer even het feit dat er een heel aantal ongelooflijk domme mensen zijn in de wereld als het op het “geloven” van klimaatverandering aan komt.

Klik hier en hier voor nog meer leuke documentaires! 

Ik hou van lezen #30

“Mijn voorkeur ging uit naar boeken van vrouwen. Verdrietige, sterke vrouwen. Ik wilde zijn zoals zij, vrouwen die met iedereen omgingen, maar helemaal niemand nodig hadden, en ik was precies het tegenovergestelde: ik ging met helemaal niemand om, maar had iedereen nodig.” – Lieke Marsman 

Het tegenovergestelde van een mens – Lieke Marsman
Ik weet niet zo goed hoe ik deze roman moet samenvatten in andere woorden dan “heel erg mooi en misschien een van mijn favoriete boeken van dit jaar”, maar hier komt toch een poging. Het boek is een verzameling van reflecties en gedachtes van Ida over haar relatie met haar vriendin, depressie en haar vertrek naar Italië om als klimaatwetenschapper te werken aan een project. Sommige stukken van de roman  lezen als poëzie, andere passages lijken weer op fragmenten uit een essay over het klimaat. Ik vind het een prachtig en herkenbaar boek, met interessante thema’s zoals het klimaat. Bovendien is het heel fijn geschreven, een van mijn favoriete stukjes is: “de hele dag met je telefoon in de weer zijn waardoor je onbereikbaar wordt voor je eigen gedachten. zodoende met jezelf willen bellen”. Echt een aanrader om te lezen!

Bête – Adam Roberts
De problemen voor veehouder Graham beginnen wanneer activisten kunstmatige intelligentiechips inbrengen bij dieren, waardoor de koeien smeken voor hun leven als Graham ze wil slachten. De chips leiden tot discussie, want waar eindigt de technologie en waar begint het bewustzijn van het dier? In de roman volg je Graham in een samenleving die langzaam in een dystopie verandert, met sprekende dieren die hun plek in de maatschappij opeisen. Ondanks dat Graham iets teveel “hele boze witte man” is voor mijn smaak, is het erg leuke en interessante dystopische roman rondom dierenrechten.

De argonauten – Maggie Nelson 
De argonauten is een memoire van de cultuurcritica Maggie Nelson, waarin Nelson haar liefdesrelatie met de kunstenaar Harry centraal stelt om vanuit die positie te reflecteren op gender, seksualiteit en familie. De stukken over gender en transities, zoals man-vrouw-non binair, en haar verhalen over moederschap, zijn erg interessant om te lezen. Tegelijkertijd is de schrijfstijl van Nelson soms lastig te volgen, het is vrij cryptisch. Bovendien was het boek ook veel filosofischer en academischer dan ik had verwacht, met veel verwijzingen naar andere cultuurcritici. Haar algemene perspectief op gender en haar ervaringen zijn dus erg interessant, maar het is wel een boek waar je echt goede concentratie nodig hebt om door de filosofische stukken heen te komen.

The Way of Kings  – Brandon Sanderson 
Brandon Sanderson is niet in staat om dunne boeken te schrijven, daarom kun je met deze roman van 1009 pagina’s iemands hoofd verbrijzelen. The Way of Kings, het eerste boek uit de fantasyserie die het Grote Meesterwerk van Brandon Sanderson moet worden, volg je verschillende personages die te  maken hebben met een grote oorlog die het hele land bezig houdt. Het land wordt geteisterd door grote stormen en legers vechten om bepaalde krachtige zwaarden en harnassen. Een slaaf, een geleerde, een hoge generaal – allemaal hebben ze te maken met de oorlog. Ondertussen heb ik de hele serie gelezen en wacht ik vol verlangen op het nieuwe boek dat in november uit zal komen. Het is een serie geplaatst in een geweldige wereld, met complexe personages en interessante verhaallijnen. Misschien wel een van de beste fantasyseries die ik ooit gelezen heb, dus zeker een aanrader om te lezen!

An Artist of the Floating World – Kazuo Ishiguro
In deze roman volg je de oude Japanse kunstenaar Masuji Ono in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, als hij met pensioen is. Gesprekken met zijn dochters en onderhandelingen voor hun huwelijk brengen hem terug bij verschillende momenten uit zijn verleden, toen hij een bekend kunstenaar was in een tijd dat Japan bezig was met militarisme en patriottisme. Nu vond ik het verhaal interessant, maar het sloeg niet helemaal aan bij mij. Toch ben ik wel erg benieuwd naar de andere werken van Ishiguro, vooral vanwege zijn fijne schrijfstijl en het feit dat hij net de Nobelprijs voor de Literatuur gewonnen heeft.

4.10.2017.

Voor het derde jaar op rij bezocht ik afgelopen september de Nacht van de Poëzie in Utrecht. Het was een nacht met veel gedichten, verdwalen in de gangen van Tivoli en proberen om niet in slaap te vallen op de zitzakken. De Nacht van de Poëzie vind ik een van de leukste evenementen van het jaar en is zeker een aanrader om een keer te bezoeken! En als we toch bezig zijn met literaire uitjes, ik bezocht ook het Literatuurmuseum in Den Haag. Eerlijk gezegd was het bijbehorende kinderboekenmuseum veel en veel leuker dan het gedeelte over “serieuze” literatuur. Overal waren kinderboeken en interactieve spelletjes, je kon schrijvers horen voorlezen en er hingen veel prenten van kinderboeken. Goed, we liepen wel erg uit toon tussen de ouders met kinderwagens en de rennende peuters en kleuters, maar dat maakte niet uit. Als kind was het waarschijnlijk helemaal geweldig geweest, want dan ben je nog klein genoeg om echt overal door te kunnen kruipen (“hier past niet eens mijn hoofd door heen!”).

Verder bezocht ik een vriendin in Nijmegen en leerde het wonderbaarlijke Chicken Attack kennen, at teveel pepernoten, ging naar de Read-In van mijn favoriete boekenwinkel in Utrecht, ging voor het eerst in mijn leven naar een borrel van de studievereniging en maakte ik twee keer een puzzel van 1000 stukjes compleet.

Koken en nog meer koken: De laatste tijd probeer ik iets meer nieuwe dingen uit op het gebied van eten en koken. Voor mijn verjaardag kreeg ik het vegetarische kookboek Bowls of Goodness en daar probeer ik minstens één keer per week uit te koken. Dat gaat niet altijd even goed – mijn tomatensaus voor de pasta werd uiteindelijk meer een pastasoepje, maar tot nu toe is nog niets aangebrand. Verder maakte ik ook deze ovenschotel van De groene meisjes en die is ook zeker een aanrader om een keer te proberen.

We moeten het toch echt even over Taylor Swift hebben: Kijk, artiesten mogen doen wat ze willen, zich ontwikkelen, overstappen naar een ander genre, helemaal prima. Maar voor iemand die fan was van Taylor Swift sinds Teardrops On My Guitar, ben ik wel erg teleurgesteld in haar nieuwe muziek. Haar album 1989 heeft laten zien dat Taylor goede popmuziek kan maken, maar deze nieuwe nummers zijn zo afgrijselijk….standaard. Het klinkt als elke andere middelmatige mainstreamhit op de radio. Look What You Made Me Do kon ik na een aantal keer wel iets meer waarderen, maar Ready For This heb ik één keer geluisterd en daarna nooit meer opgezet. Ik ga natuurlijk naar haar nieuwe album luisteren als het uitkomt, maar mijn verwachtingen liggen nu wel behoorlijk laag.

Een bezoek aan een kasteel: Op een regenachtige zondag bezocht ik met familie kasteel Nijenhuis, verstopt tussen weilanden in Overijssel. Bij het kasteel is een grote beeldentuin met veel moderne en abstracte beeldenkunst, maar er zijn ook grote kunstinstallaties die bijvoorbeeld uitgeleend worden aan Lowlands. Binnen in het kasteel hangen werken van verschillende kunstenaars. Nu vond ik die kunst niet heel bijzonder, maar het is ook gewoon leuk om door het kasteel zelf te lopen, want de kamers zijn allemaal mooi bewaard gebleven.

Nog meer muziek: Nu heb ik met studeren weinig tijd om naar muziek te luisteren, maar deze afspeellijst is fijn om op te hebben staan. Het is een mix van klassieke muziek en “gewone” artiesten zoals AURORA en Sleeping At Last.

Een verzameling korte films: Het Nederlands Film Festival vond plaats in Utrecht en zodoende zat ik op een koude avond in de buitenlucht naar verschillende korte films te kijken. In bijna elke film ging wel iemand dood, de een op een komischere manier dan de ander. Arrêt Pipi is een horrorfilm waardoor je nooit meer naar een openbare wc durft, in Nacht van de fanfare strandde drie muzikanten bij een familie in Groningen en Sprokkelhout is, zoals het programmaboekje het omschrijft, “een duister sprookje”.

Een verzameling graphic novels #2

Ik verdiep me steeds meer in de wereld van graphic novels en daarom vandaag een  verzameling van de mooie dingen die ik tot nu toe gelezen heb. 

Asterios Polyp – David Mazzucchelli
Ik begin gelijk met een van de mooiste graphic novels die ik ooit gelezen heb, namelijk Asterios Polyp. Asterios Polyp is een man van middelbare leeftijd met een succesvolle carrière als hoogleraar architectuur. Wanneer zijn appartement in vlammen opgaat, laat Asterios alles achter en vertrekt naar een klein dorp op het platteland. Het verhaal speelt erg met het idee van waarneming, tweedelingen en klassieke thematiek uit Odysseus en Orpheus. Daarbij is de tekenstijl prachtig, Mazzucchelli gebruikt veel wit waardoor de tekeningen extra ruim op de pagina staan. Bijna alle tekeningen hebben verschillende kleuren, op de foto hierboven zie je roze en paars, maar veel pagina’s zijn ook blauw, geel en rood. Ik vind het heel interessant hoe de strip alles met elkaar verbindt in tekening, kleur, tekst en thema (als je echt diep wilt gaan, deze analyse is meer dan 100 pagina’s lang maar ontzettend interessant). Zeker een aanrader! Mocht je benieuwd zijn naar de tekenstijl, hier staan een aantal voorbeelden van tekeningen uit de graphic novel.

Stuck Rubber Baby – Howard Cruse
Stuck Rubber Baby is een graphic novel over Toland, een blanke man in het zuiden van Amerika die probeert zijn homoseksualiteit te accepteren in een ontzettende racistische en conservatieve omgeving. Tegelijkertijd komt hij in aanraking met de burgerrechtenbeweging die vecht voor de rechten van Afro-Amerikanen. Ik vond het een interessante strip om te lezen, vooral om te zien hoe deze twee dingen met elkaar verbonden worden. Stuck Rubber Baby is trouwens moeilijk verkrijgbaar, ik heb het zelf gelezen op een laptop, wat overigens zeer af te raden is. De zwart-witte tekenstijl is soms wat klein en priegelig en dat leest niet lekker op een computerscherm.

Habibi – Craigh Thompson
Deze strip gaat over Dodola en Zam, een uitgehuwelijkt tienermeisje en een kind van drie. Beiden komen terecht in slavernij en uiteindelijk ontsnapt Dodola met Zam om hem te verzorgen en op te voeden in de woestijn. Het verhaal volgt beide personages als hun wegen scheiden, wanneer Dodola verkocht wordt aan de harem van de sultan en Zam rondzwerft in de stad. Het is prachtig getekend en gaat in op thema’s zoals de islam, liefde en belang van verhalen vertellen. Habibi is een graphic novel die ontzettend geprezen wordt, maar ik vind de manier waarop het “Oosten” is neergezet problematisch. Thompson zelf heeft in een interview gezegd dat hij oriëntalisme als een genre beschouwd, het representeert niet daadwerkelijk het Oosten, het is een “sprookjes” genre. Maar zoals in deze interessante review gezegd wordt, “the problem in making something knowingly racist is that the final product can still be read as racist”. Stereotype beelden, zoals de overseksualisering van vrouwen en arabieren als slechte slavenhandelaren, was voor mij vooral storend en het werd niet genoeg veranderd of vertekend om een ander beeld te laten zien in de strip. Dus ja, gemengde gevoelens.

De zombietrein en andere stripgedichten – Edward van den Vendel
Literatuurstudent of niet, ik lees graag dingen “bedoelt” voor kinderen. Strips of YA boeken, het maakt mij niet zoveel uit. Deze strip / gedichtenbundel is een combinatie van gedichten door Edward van den Vendel met illustraties van Floor de Goede, die ook de strip “Zusje van” in de Tina tekende. Het zijn dus stripgedichten voor kinderen. De gedichten zijn vrij simpel, de illustraties erg mooi (hier een voorbeeld van een gedicht) en het past allemaal erg goed bij elkaar. Ik vond het erg leuk om te lezen en volgens mij is dit voor kinderen een perfecte manier om met gedichten in aanraking te komen.

Mother, Come Home – Paul Hornschemeier
Dan nu een allesbehalve luchtige graphic novel. Mother, Come Home gaat over het jonge kind Thomas en zijn vader na de dood van de moeder in het gezin. Iedereen probeert zijn verdriet te verwerken, maar naast rouwen krijgt de jonge Thomas ook te maken met zijn vader die depressief wordt. Het is heel mooi getekend en de stijl reflecteert ook verschillende aspecten van het verhaal, zo is de vader van Thomas wiskundige en de tekenstijl speelt daar op in. Het enige (min)punt aan de graphic novel is hoe de auteur breekt met het idee van betrouwbaarheid. Zo vertelt de kaft van het werk namelijk dat dit een tweede editie is, met een inleiding van Thomas Tennant. Er staat dan wel “inleiding”, maar de strip begint gelijk en dan blijkt dit een autobiografie te zijn van Thomas. Maar als dit een autobiografie is, waarom heet de hoofdpersoon dan niet hetzelfde als de auteur en waarom is het een “inleiding”? Bovendien bestaat er helemaal geen tweede editie van de graphic novel bestaat. Ik noem deze dingen specifiek, zodat je niet zoals ik meerdere keren verward heen en weer hoeft te bladeren (“maar waar is de inleiding ??? Huh ???”). Ik zal vast een slechte literatuurstudent zijn als ik dit zeg, maar die verwardheid nam voor mij een deel van de impact van het verhaal weg. Desalniettemin is het een erg mooie en verdrietige graphic novel en zeker een aanrader om te lezen.